Διαφθορά à la grecque: Το γλυκό του… κουταλιού 

Στην Ελλάδα, η διαφθορά δεν είναι είδηση. Είναι παράδοση – σχεδόν σαν τον μπακλαβά στο τραπέζι της Κυριακής. Ο γιατρός θα πάρει το φακελάκι του με το χαμόγελο του καλού Σαμαρείτη. Ο ηγούμενος θα ξεπουλήσει Ευαγγέλια και εικόνες λες και είναι limited edition κόμικς. Ο άλλος ηγούμενος θα φτιάξει δουλίτσα με οικόπεδα, γιατί η γη, παιδί μου, δεν χάνει ποτέ την αξία της.

Ο αστυνομικός θα μπλεχτεί με ναρκωτικά – για να μάθει το αντικείμενο από μέσα. Ο δικαστής θα βγάλει μια απόφαση που προκαλεί έκπληξη, αλλά μόνο στους αφελείς. Στον δήμο θα κάνουν τα στραβά μάτια στις πολεοδομίες για αυθαίρετα, γιατί αν δεν κλείσεις το μάτι, πώς θα κλείσει η τρύπα; Το πολιτικό προσωπικό θα πίνει καφέ με τον μαφιόζο για να μείνει… πολιτικά δικτυωμένο. Ο αρχιμανδρίτης θα παζαρεύει λείψανα σαν να είναι αντικέρ, κι ο διευθυντής στο Δημόσιο θα ξεπλένει μαύρο χρήμα μέσω στοιχηματικού λογαριασμού – γιατί, βλέπεις, το πάθος για το στοίχημα είναι πανεθνικό.

Κι αν ψάξεις λίγο παραπέρα, θα βρεις τον ΟΠΕΚΕΠΕ να μοιράζει επιδοτήσεις σε βοσκοτόπια που δεν είδαν ποτέ κατσίκα, και τις πολεοδομίες να σφραγίζουν με τη σφραγίδα της Δημοκρατίας ένα ολόκληρο… τσιμέντωμα.

Όπου κι αν κοιτάξεις, μια ιστορία διαφθοράς σού κλείνει το μάτι. Τόσο θράσος, που καταντάει μπερδεμένο: είναι η εξαίρεση ή ο κανόνας;

Εσύ βέβαια κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια. Γιατί να ξαγρυπνήσεις; Οι άλλοι δουλεύουν για σένα. Το μόνο ερώτημα είναι: ποιο κορόιδο έχει τελικά τις αϋπνίες;

Κι αν καμιά φορά αναρωτηθείς γιατί το κράτος μοιάζει με γιαπί που δεν τελειώνει ποτέ, η απάντηση είναι απλή: γιατί πάνω στα μπετά δεν ρίχνουμε μόνο τσιμέντο, ρίχνουμε και φακελάκια.

• γιατρός
• Διαφθορά
• ΟΠΕΚΕΠΕ
• Φακελάκι