Σακελλαροπούλου: Από Πρόεδρος της Δημοκρατίας… πρόεδρος Δ.Σ. – Δεν μίλησε για ρούχα — μίλησε για σεβασμό

Από το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας, στην προεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Φεστιβάλ. Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αποδέχθηκε –χωρίς ιδιαίτερη διστακτικότητα απ’ ό,τι φαίνεται– την πρόταση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη να αναλάβει επικεφαλής του θεσμού.

Από δήμαρχος… κλητήρας, λέει ο λαός – ή μάλλον, από ΠτΔ σε διορισμό. Και όσο κι αν η κυβέρνηση επιχειρεί να «ντύσει» τη μετακίνηση με πολιτιστικό κύρος, δεν λείπουν τα σχόλια για το πόσο γρήγορα η τέως ανώτατη θεσμική εγγυήτρια του πολιτεύματος βρέθηκε ξανά σε διοικητική καρέκλα, αυτή τη φορά με υπουργική υπογραφή.

Το Ελληνικό Φεστιβάλ –που ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και συμπλήρωσε φέτος 75 χρόνια– αποκτά, όπως είπε η υπουργός, «κύρος και δυναμική» με την παρουσία της κ. Σακελλαροπούλου. Το αν αποκτά όμως και ανεξαρτησία, αυτό μένει να το δούμε στην πράξη.

Δεν μίλησε για ρούχα — μίλησε για σεβασμό

Ο Μητροπολίτης Δωδώνης δεν έκανε επίδειξη εξουσίας. Μίλησε για κάτι βαθύτερο: την ιερότητα του χώρου.

-«Δεν με ενδιαφέρει πώς θα πάει στον καφέ, με ενδιαφέρει πώς θα πάει στην εκκλησία», είπε χαρακτηριστικά. Αυτή η φράση συνοψίζει όλο το νόημα.

Ο ναός είναι χώρος προσευχής και μνήμης, όχι αίθουσα πολλαπλών χρήσεων. Αν χαθεί ο σεβασμός στον ιερό χώρο, χάνεται σταδιακά και η έννοια του μέτρου στην κοινωνία μας. Η εκπαιδευτική κοινότητα έχασε την ευκαιρία να δείξει ωριμότητα. Αντί να καταδικάσει συλλήβδην τον Μητροπολίτη, η εκπαιδευτική κοινότητα θα μπορούσε να πει το προφανές: Ναι, ο Μητροπολίτης Δωδώνης ήταν αυστηρός, ίσως και υπερβολικός, όμως ο συνάδελφος όφειλε να παρουσιαστεί με περισσότερη ευπρέπεια.

Η εκπαίδευση δεν περιορίζεται στα βιβλία — είναι πρώτα και κύρια παράδειγμα.

Αν ο δάσκαλος, μπροστά στα παιδιά του, δεν δείχνει σεβασμό στον χώρο όπου τελείται η δοξολογία, τότε πώς θα τους διδάξει αύριο ευπρέπεια, τάξη και μέτρο;

Η αλήθεια είναι πως η εκπαιδευτική κοινότητα επέλεξε την “εύκολη” πλευρά της δημόσιας αγανάκτησης, αντί να μιλήσει με ειλικρίνεια για την ουσία του θέματος. Η αγένεια του Δωδώνης δεν ακυρώνει το δίκιο του. Κανείς δεν λέει ότι ο τρόπος του Μητροπολίτη ήταν ο ιδανικός. Όμως άλλο η αγένεια κι άλλο η αλήθεια. Η αγένεια διορθώνεται· η αδιαφορία για τον χώρο δεν συγχωρείται.

Και όταν οι ίδιοι οι ιερείς, βλέποντας τέτοια περιστατικά, σωπαίνουν, τότε η φωνή εκείνου που μιλά — έστω έντονα — γίνεται απαραίτητη. Αν ο οικείος Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος είχε πάρει τη θέση που του άρμοζε εξ αρχής, ίσως το ξέσπασμα του Δωδώνης να μην είχε χρειαστεί. Αλλά…. Παν μέτρον άριστον — αλλά όχι μηδέν. Σε μια κοινωνία που όλα σχεδόν επιτρέπονται, ο Μητροπολίτης Δωδώνης υπενθύμισε ότι υπάρχουν ακόμα όρια. Ότι ο σεβασμός, η ευπρέπεια και η ιερότητα του χώρου δεν είναι «ξεπερασμένες αξίες». Και ναι, μπορεί να το έκανε με τρόπο τραχύ, αλλά καλύτερα ένας αυστηρός που θυμίζει τα όρια, παρά δέκα “ευγενικοί” που τα σβήνουν σιωπηλά.

Εν κατακλείδι….

Η στάση του Μητροπολίτη Δωδώνης δεν ήταν επίδειξη ισχύος, αλλά ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση απέναντι στην αδιαφορία για το ιερό. Αν δεν μάθουμε να σεβόμαστε τον χώρο που βρισκόμαστε, τότε πώς θα διδάξουμε στα παιδιά τι σημαίνει σεβασμός γενικά: Ο σεβασμός προηγείται της ευγένειας. Και αυτό — ας το παραδεχτούμε — ο Δωδώνης το είπε σκληρά, αλλά σωστά. Και είναι ίσως η πρώτη φορά που συμφωνώ μαζί του μετά από πολλά χρόνια!

• BLACK BOOK
• Ελληνικό φεστιβάλ
• Κατερίνα Σακελλαροπούλου
• Μητροπολίτης Δωδώνης