Ο αποτροπιασμός, η επικήρυξη, το άσυλο και ο αυτόματος πιλότος

Η φωτογραφία του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) Δημήτρη Μπουραντώνη με ταμπέλα κρεμασμένη στο λαιμό του, μου θύμισε τις πρακτικές των τζιχαντιστών. Φορούν στους ομήρους τους την πορτοκαλί φόρμα και τους φωτογραφίζουν αφού τους εξαναγκάζουν σε ταπεινωτικές δηλώσεις. Το προηγούμενο ιστορικό ήταν με τους ναζί που κρεμούσαν ταμπέλες στους Εβραίους. Στα αρρωστημένα μυαλά όλων,  ο στόχος ήταν και είναι ο εξευτελισμός του θύματος και το μήνυμα – «αιτία» του «πολέμου».

Φοιτητές ή έξω-πανεπιστημιακοί νεολαίοι υπό την ονομασία «Πρωτοβουλία Μαχητικής Αλληλεγγύης» προφανώς «ζήλεψαν» τις πρακτικές  των ναζιστών και των τζιχαντιστών και  φαντασιώθηκαν ότι υιοθετώντας τες, θα τους βοηθήσουν να γκρεμίσουν σύμβολα και παραδοσιακές αξίες ή ιδεολογίες. Είναι και ανδρείκελα. Ήταν δέκα και επιτέθηκαν στον έναν που δεν μπορούσε να αντισταθεί. 

«Ο βανδαλισμός και η εκκένωση του γραφείου του Μπουραντώνη είναι μία απάντηση σε μια λογική ελάχιστης αναλογίας στην πρακτική της κατ’ εξακολούθηση παραβίασης και εκκένωσης των δικών μας χώρων» αλλά και γιατί ο ίδιος «αποτελεί κομμάτι μιας συντηρητικής ακαδημαϊκής κοινότητας που οραματίζεται έναν εξευρωπαισμό των πανεπιστημίων στα πρότυπα αποστειρωμένων και επιτηρούμενων ιδρυμάτων» όπως έγραψαν στην ανακοίνωση τους.

Η καταδίκη είναι σχεδόν καθολική. Ήρθε και η επικήρυξη τους. Με απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοίδη θα δοθεί χρηματική αμοιβή 100.000 ευρώ, «σε οποιονδήποτε παράσχει στοιχεία και πληροφορίες σε αρμόδια Αρχή, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, για κακουργήματα και πλημμελήματα που διέπραξαν μέλη της οργάνωσης “Πρωτοβουλία μαχητικής αλληλεγγύης”. 

Πρωτοφανής ενέργεια η επικήρυξη για τέτοιου είδους δράσεις. Δεν έχει εφαρμοστεί σε άλλες πολύ πιο βαριές κακουργηματικές πράξεις. Φοβάμαι, ότι θα ρίξει λάδι στη φωτιά. Πέρα από τους ενόχους που πρέπει να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν, το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο περιβόητος νόμος για το άσυλο εφαρμόζεται. Εάν εφαρμόζεται πως συνεχίζουν να παρεισφρύουν ή να δρουν πάσης φύσεως τραμπούκοι και μπαχαλάκηδες; Γιατί άλλο είναι η αναρχία ως τρόπος σκέψης και ζωής – οι ιδέες δεν φυλακίζονται – και άλλο οι τραμπούκοι και μπαχαλάκηδες που την κάνουν σημαία τους για να εκτονώσουν την οργή τους και να ρίξουν το δηλητήριο που έχει μαυρίσει την ψυχή τους για διάφορους λόγους. 

Έχω ταξιδέψει πολύ στον κόσμο και έχω επισκεφτεί πολλά ξένα πανεπιστήμια. Πουθενά δεν είναι ξέφραγο αμπέλι το πανεπιστήμιο. Εδώ επιτρέψαμε να μετατραπούν αρκετά από αυτά σε άσυλα ανομίας. Φοβούνταν καθηγητές και πολλοί φοιτητές να μιλήσουν για τα έκτροπα που περιορίζουν τα όρια της δικής τους ελευθερίας και γνώσης.

Για το νέο νόμο για το άσυλο, επί  εβδομάδες και μήνες υπήρξε έντονη αντιπαράθεση  μεταξύ των κομμάτων, έγιναν πολλές συζητήσεις στην ακαδημαϊκή κοινότητα και αναλύσεις επί των αναλύσεων για τα όρια της αστυνομικής βίας και της ελευθερίας της έκφρασης πρωτίστως των φοιτητών μέσα στα ΑΕΙ.

Ψηφίστηκε τελικά. Αν ο νόμος για το άσυλο εφαρμοζόταν από όλους του εμπλεκόμενους φορείς που έχουν την ευθύνη της εφαρμογής, δεν θα χρειαζόταν καμία προκήρυξη. Μήπως όμως ήταν μία ακόμη πομφόλυγα που έσκασε αν και ήταν ψηλά στην ατζέντα της κυβέρνησης Μητσοτάκη; 

Το άλλο που θα μπορούσε να συμβαίνει είναι να εφαρμόζεται ο νόμος αλλά να έχει κενά. Γιατί αυτά τα κενά δεν συμπληρώθηκαν μέχρι τώρα

και έπρεπε να συμβεί η ανατριχιαστική επίθεση, ο βανδαλισμός στο γραφείο και η δημόσια απόπειρα ταπείνωσης του πρύτανη της πρώην ΑΣΟΕΕ; 

Η πικρή γεύση που μένει είναι ότι όπως πολλά σε αυτήν τη χώρα, γίνεται κάτι που το απαιτεί η μεγάλη πλειοψηφία, εξαντλείται επικοινωνιακά και μετά μπαίνει στον αυτόματο πιλότο. Οσο θα συνεχίζεται αυτή η παθογένεια θα πηγαίνουμε όπισθεν ή θα μένουμε ακινητοποιημένοι στον βάλτο της στασιμότητας.

• ΑΣΟΕΕ
• πανεπιστήμια