Τελικά αυτός ήταν ο «Δράκος του Σέιχ Σου»;

Τα συμπλέγματα αυτού του ανθρώπου είχαν μεγάλο παρελθόν. Καταγόταν από φτωχή οικογένεια από το χωριό Λαγκαδίκια έξω απ’ την Θεσσαλονίκη, ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου, άντρες του ΕΛΑΣ τον εκτέλεσαν μπροστά στα μάτια της οικογένειάς του και ο γιός του μεγαλώνοντας έγινε περιθωριακός τύπος, χωρίς καμία μόρφωση.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Αριστείδης Παγκρατίδης γεννήθηκε το 1940, και πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1968. Ήταν θανατοποινίτης, ο οποίος θεωρήθηκε ότι ήταν ο «Δράκος του Σέιχ Σου» και εκτελέστηκε – κάπως βιαστικά – το 1968. Ως την τελευταία στιγμή υποστήριζε ότι ήταν αθώος και η υπόθεσή του προβλημάτισε πολλούς, με μερικούς να κάνουν λόγο για δικαστική πλάνη.

Κατά τα εφηβικά του χρόνια κλείστηκε σε αναμορφωτήριο στην Κέρκυρα μετά τη σύλληψή του για κλοπή ποδηλάτου. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, από οικοδομές, μέχρι και σε Λούνα Παρκ στον «γύρο του θανάτου». Κατηγορήθηκε επίσης για κατά συρροή ομοφυλόφιλες επαφές του (στο παρελθόν έκανε έρωτα με άντρες για να εξασφαλίσει ένα πιάτο φασολάδα) και θεωρήθηκε διεστραμμένος και επικίνδυνος. Η κοινωνική απομόνωση και η φτώχεια του, σε συνδυασμό με το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα της εποχής, μπορούν κατά πολλούς να εξηγήσουν γιατί κατηγορήθηκε ότι ήταν εκείνος ο «Δράκος του Σέιχ Σου», τον οποίο οι εφημερίδες της εποχής (π.χ. Ελληνικός Βορράς) τον αποκαλούσε «νεαρό ανώμαλο».

Μια σειρά από εγκλήματα

Το 1959, στο δάσος του Σέιχ Σου στην Θεσσαλονίκη έγιναν μια σειρά από εγκλήματα (βιασμοί και φόνοι) με στόχο κυρίως νεαρά ζευγάρια, για τα οποία θεωρήθηκε ύποπτος ο Παγκρατίδης. Έτσι τον συνέλαβαν μια μέρα μεθυσμένο, όταν αποπειράθηκε να μπει στο ορφανοτροφείο Μέγας Αλέξανδρος και κατηγορήθηκε ότι ασέλγησε σε βάρος ενός κοριτσιού.

Η δίκη του έγινε με συνοπτικές διαδικασίες και ο Παγκρατίδης ομολόγησε την ενοχή του κατόπιν πιέσεων. Τον Οκτώβριο του 1964 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 9 χρόνων και δύο χρόνια αργότερα, το 1966 καταδικάστηκε τέσσερις φορές σε θάνατο από το πενταμελές εφετείο Θεσσαλονίκης. Το Φεβρουάριο του 1968 οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η εκτέλεσή του έγινε στο μέρος που ήταν συνδεδεμένο με το όνομά του, το Δάσος του Σέιχ Σου. Οι τελευταίες λέξεις που ψέλλισε ήταν:

«Μανούλα μου, είμαι αθώος».

Μέχρι σήμερα δεν έχει εξιχνιαστεί για να εξακριβωθεί αν ήταν όντως ο «Δράκος του Σέιχ Σου». Κατά τον ενταφιασμό του δεν παρευρέθηκε κανείς από τους συγγενείς του, γιατί δεν ειδοποιήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές. Ο αδελφός του και η νύφη του πήγαν μόνοι τους κι έκαναν τρισάγιο στο τάφο του.

Το βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα

 Ο δημοσιογράφος Κώστας Τσαρούχας στο βιβλίο του «Υπόθεση Παγκρατίδη αθώος ή ένοχος;» (1989) το λέει καθαρά, ότι γνωρίζει τους πραγματικούς δράστες των εγκλημάτων. Αναφέρεται σε έναν βιομήχανο και στον συνεργό του. Αποφασίζει μάλιστα να πει τα ονόματά τους στον αδελφό του Παγκρατίδη όπως του υποσχέθηκε, αλλά δε τον προλαβαίνει. Μαθαίνει ότι έχει πεθάνει πρόσφατα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Στο ίδιο βιβλίο περιλαμβάνεται και μια μαρτυρία καταπέλτης ενός απόστρατου αξιωματικού της Χωροφυλακής:

«…είχαμε εντολή να τον ονομάσουμε δράκο, τον λυπόταν η ψυχή μου αλλά η εντολή ήταν από ψηλά….»

Το πράγμα λοιπόν ήταν ολοφάνερο, ότι οι δολοφόνοι ήταν δυο. Ο δράκος ήταν δυο άτομα. Ήταν ένας μεγαλόσχημος επιχειρηματίας – που μετακόμισε στην Αθήνα – και ο οδηγός του, που λεγόταν ότι ήταν συνεργάτης του στα εγκλήματα και τον οποίο φυγάδευσαν τότε στην Αμερική.

Ο μεγαλόσχημος επιχειρηματίας βιομήχανος ήταν διεστραμμένος άνθρωπος. Νεκρόφιλος. Ο οδηγός του χτυπούσε με πέτρα, σκότωνε τα θύματα – που κυρίως ήταν γυναίκες – κι αυτός μετά ασελγούσε πάνω τους. Υπήρχαν λέει μαρτυρίες που θάφτηκαν, για να μην καταδικαστεί ο επιχειρηματίας…

• Δράκος του Σέιχ Σου