2012, 1993 ή μήπως «καθαρό ’89»”;

Τι γίνεται ρε φίλε στην Ελλάδα, μια μέρα να στρώσουμε κώλο κάτω δε μπορούμε! Μία βγαίνει ο Ανδρουλάκης και αποκτά εκ νέου επαφή με την πραγματικότητα (ενώ κρυβόταν από χωρίου εις χωρίον), μία βγαίνει ο Δένδιας και ξεκινάει την κούρσα της διαδοχής (και γιατί όχι δηλαδή, κάποιος δεν έπρεπε να την ξεκινήσει;), μία συμβαίνει αυτό το τροχαίο με τον διευθυντή κυκλοφορίας του ΟΣΕ (βούτυρο στο ψωμάκι των απανταχού συνωμοσιολόγων), πυκνός ο χρόνος ως τις εκλογές που λέει και μια φιλενάδα. Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν, θα ήταν υπερήφανος…

Αλλά ποιες εκλογές; Τις πρώτες, ας πούμε, ή τις δεύτερες. Ή μήπως τις τρίτες, γιατί το ακούσαμε πλέον και αυτό σενάριο, ότι θα βρεθεί ο νέος Τζαννής Τζαννετάκης να πρωθυπουργεύσει (Μπένυ, καλούν την κλάση σου!), ως την ώρα που το ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα θα ρίξει το άλλο στο καναβάτσο (αθάνατε Κώστα Σισμάνη!) και θα επιτευχθεί επιτέλους η πολυπόθητη αυτοδυναμία. Διότι δίχως αυτοδυναμία δεν μπορείς να ορίσεις τις τύχες και, κυρίως, τα πορτοφόλια της χώρας, σε μια εποχή που κοντεύει να καταρρεύσει έως και η κραταιά Deutche Bank…

Κάπως έτσι πάει το σενάριο τύπου «βρώμικο ‘89», αλλά σε φάση «καθαρό ‘23». Είμαι σίγουρος ότι κάπως έτσι θα το βαφτίσουν και τα media, όπου έχουν συγκεντρωθεί τα πλέον πολύστροφα μυαλά της χώρας και γεννιούνται εκατό, μπορεί και χίλιες εξυπνάδες το δευτερόλεπτο. Καθαρές λύσεις, όχι στις συμπτύξεις, όχι στους συνασπισμούς κομμάτων, όχι σ’ αυτό το διάολο που θα έλεγε και ο Κηλαηδόνης. Για να πάει η πατρίδα μπροστά, η κυβέρνηση οφείλει να έχει ένα και μοναδικό χρώμα και όλη η υπόλοιπη παλέτα πρέπει να τεθεί σε αποκλεισμό. Μη σου πω και στη μπουζού…

Η μία εκδοχή, λοιπόν. Η άλλη λέει ότι θα πάμε σε τρελάδικο τύπου 2012, όπου θα ωφεληθούν σφόδρα τα μικρά κόμματα εις βάρος των μεγάλων. Πράγμα το οποίο το πιστεύω, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, για την πρώτη Κυριακή. Και το ΚΚΕ θα τσιμπήσει και ο Βαρουφάκης θα μπει για πλάκα στη Βουλή και ο Βελό θα πάρει κεφάλια πάνω απ’ τα Τέμπη. Μόνο ο Ανδρουλάκης θα δει το γκιώνη που λένε και τα βαφτιστήρια μου στην Πάτρα, γεγονός που σε μεγάλο θα οφείλεται στην απουσία του από τις κινητοποιήσεις για την τραγωδία των Τεμπών.

Όσο για τα δύο μεγάλα κόμματα, η Νέα Δημοκρατία θα υποχωρήσει σαφώς και ο ΣΥΡΙΖΑ χου δι φακ νόουζ που λένε και στο Χάρβαρντ. Το έχω ξαναπεί ότι θα δούμε εκπλήξεις, αρνητικές ή θετικές, από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης…

Και το στόρι τύπου 1993; Εδώ αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, θα οδεύσουμε στην πίστα της αγανάκτησης. Η οποία αγανάκτηση είχε φουντώσει και πριν από τα Τέμπη, το έλεγε εγκαίρως ο Μαύρος της MRB, αλλά τώρα πια εκτοξεύθηκε στο Άλφα του Κενταύρου.

Και μπορεί εκτός από την ψήφο συμπαθείας (βλέπε ΚΚΕ και Βαρουφάκης), να μας προκύψει και ψήφος χρησιμοθηρική, που θα ενισχύσει ιδιαιτέρως τις μπορντοροδοκόκκινες δυνάμεις. Δεν λέω ότι θα γίνει, κάνε με προφήτη να σε κάνω πλούσιο, αλλά λέω ότι παίζει, είναι ανοιχτό, φαιτ βοζέ που λένε και στα καζίνα. Ο νικητής (ή η νικήτρια, πουρκουά πα;) κερδίζουν ένα ταξίδι για τη χώρα των Εσπερίδων. Άνευ επιστροφής! 

• εθνικές εκλογές
• κκε
• Νέα Δημοκρατία
• ΠΑΣΟK