4 Ιουλίου 2004: Είκοσι χρόνια, από την μεγάλη εποποιία – Όταν η ποδοσφαιρική Ευρώπη προσκύνησε την Ελλάδα (βίντεο)

Το βράδυ της 4ης Ιουλίου 2004, εκείνο το μαγικό βράδυ, γράφτηκε η πιο «χρυσή» σελίδα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και πιθανότατα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού γενικότερα.

Με το «Ντα Λουζ» της Λισαβόνας να πάλλεται στον ελληνικό ρυθμό και δεκάδες χιλιάδες Έλληνες να κατακλύζουν τις εξέδρες, ο Άγγελος Χαριστέας σκόραρε στο 57′ λεπτό εναντίον της οικοδέσποινας Πορτογαλίας, δίνοντας το προβάδισμα στην Ελλάδα στον μεγάλο τελικό.

Ήταν μόλις η δεύτερη παρουσία της “γαλανόλευκης” σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και η πρώτη μετά από 24 χρόνια.

Η Ελλάδα αγνοούσε τη νίκη σε τέτοιο επίπεδο, με απολογισμό μία ισοπαλία και δύο ήττες. Επιπλέον, ήταν η πρώτη εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση μετά την επώδυνη εμπειρία του Μουντιάλ του 1994, όπου η Ελλάδα υπέστη τρεις ήττες σε ισάριθμα ματς με Αργεντινή, Βουλγαρία και Νιγηρία, με συνολικό σκορ 0-10.

Οι απαισιόδοξοι, που αποτελούσαν και τη συντριπτική πλειονότητα, προέβλεπαν συντριβές για την Εθνική Ελλάδας, δεδομένου ότι η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ρωσία φάνταζαν ως πολύ δύσκολοι αντίπαλοι, ενώ η εμπειρία έλειπε από την ελληνική ομάδα.

Η πορεία της Ελλάδας στο Euro 2004 και οι μετέπειτα επιτυχίες των εθνικών συγκροτημάτων έχουν μείνει στην ιστορία. Η αρχή της θριαμβευτικής παρουσίας έγινε με το πρώτο παιχνίδι και μία νίκη έναντι της Πορτογαλίας.

Τέσσερις ημέρες αργότερα, οι πρωταθλητές Ευρώπης του 2008, Ισπανοί, μπήκαν με αποφασιστικότητα στο “Ντο Μπέσα” για να πάρουν εκδίκηση για την ήττα που είχαν γνωρίσει στα προκριματικά στη Σαραγόσα (νίκη 1-0 για την Ελλάδα με το γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου). Παρά το γεγονός πως η άμυνα της εθνικής ομάδας “σφυροκοπήθηκε” σε μεγάλα διαστήματα του 90λεπτου, κατάφερε να αποχωρήσει με ψηλά το κεφάλι.

Ο Μοριέντες εκμεταλλεύθηκε διαδοχικά λάθη στην άμυνα και νίκησε από κοντά τον Αντώνη Νικοπολίδη για να κάνει το 1-0. Ωστόσο, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ήταν αυτό που γέλασε τελευταίο. Ο Τσιάρτας, που είχε περάσει ως αλλαγή, έβγαλε διαγώνια μπαλιά-διαβήτη 40 μέτρων για τον Χαριστέα, ο οποίος έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Κασίγιας, καθιστώντας πλέον την εθνική ως το μεγάλο φαβορί για την πρόκριση στην επόμενη φάση.

Στο τρίτο και τελευταίο ματς, παραλίγο να έχουμε πολλά εμφράγματα, με την αδιάφορη βαθμολογικά Ρωσία να προηγείται με 2-0 από το πρώτο 20λεπτο (χάρη στα τέρματα των Κιριτσένκο και Μπουλίκιν). Ωστόσο, ο Ζήσης Βρύζας έπαιξε το ρόλο του λυτρωτή με το γκολ στο 43′, καθώς το αποτέλεσμα αυτό, σε συνδυασμό με τη νίκη της Πορτογαλίας με 1-0 επί της Ισπανίας την ίδια ώρα, έστελνε την εθνική ομάδα στα προημιτελικά, απέναντι στην κάτοχο του τροπαίου, Γαλλία.

Γαλλία, Τσεχία, και φύγαμε για τελικό

Η έδρα της Σπόρτινγκ Λισσαβώνας, “Ζοσέ Αλβαλάδε”, έμελλε να είναι το πρώτο γήπεδο της Πορτογαλίας στο οποίο η Εθνική Ελλάδας θα έγραφε ιστορία στα νοκ-άουτ παιχνίδια της στην τελική φάση της διοργάνωσης.

Η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Εθνική Γαλλίας, που είχε στις τάξεις της μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου όπως τον Ζινεντίν Ζιντάν και τον Τιερί Ανρί. Τελικά, το γκολ του Άγγελου Χαριστέα «πάγωσε» τα χαμόγελα των Γάλλων και έστειλε την Ελλάδα στα ημιτελικά της διοργάνωσης.

Ο MVP της διοργάνωσης και ρέκορντμαν συμμετοχών με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, Θοδωρής Ζαγοράκης, απέφυγε με εκπληκτική ντρίμπλα τον Λιζαραζού από τη δεξιά πλευρά, έβγαλε την κατάλληλη στιγμή υποδειγματική “ζυγισμένη” σέντρα για τον Χαριστέα, και ο τότε άσος της Βέρντερ Βρέμης “εκτέλεσε” με ασύλληπτη κεφαλιά τον Φαμπιάν Μπαρτέζ.

nbsp;

Το επόμενο ραντεβού με τη… δόξα είχε κλειστεί για την 1η Ιουλίου, με την ομάδα-οδοστρωτήρα μέχρι εκείνη τη στιγμή, Τσεχία, που προερχόταν από 4 νίκες σε ισάριθμα ματς. Η Τσεχία προβαλλόταν ως ανυπέρβλητο εμπόδιο, αλλά τελικά το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κατάφερε να την ρίξει στο καναβάτσο, εκμεταλλευόμενη τον κανόνα του “ασημένιου γκολ”.

Ο τραυματισμός του Νέντβεντ από το πρώτο μέρος και οι κραυγαλέες ευκαιρίες που έχασαν οι Κόλερ και Μπάρος στην επανάληψη βοήθησαν ώστε το ματς να “κολλήσει” στο 0-0 στο 90λεπτο και να πάει στην παράταση. Εκεί, μίλησε το λαμπερό άστρο που συνόδευε τον Ότο Ρεχάγκελ σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Από εκτέλεση κόρνερ του Τσιάρτα και κεφαλιά μέσα από την μικρή περιοχή του Δέλλα στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης, η μπάλα καρφώθηκε στα δίχτυα του Τσεχ, με τους Έλληνες να παίρνουν την πρόκριση και τους Τσέχους να πέφτουν όλοι… ξεροί στον αγωνιστικό χώρο, μη μπορώντας να πιστέψουν αυτό που είχε συμβεί.

Ο τελικός ήταν επανάληψη του αγώνα της πρεμιέρας μεταξύ της Πορτογαλίας και της Ελλάδας. Δεν είχε ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στις 11 προηγούμενες διοργανώσεις, αλλά αυτή τη φορά, το σενάριο ήταν το ίδιο με αυτό της 12ης Ιουνίου: νίκη της Ελλάδας, και αυτή τη φορά με έπαθλο το βαρύτιμο τρόπαιο.

Μετά από τις Ισπανία και Γαλλία, ο Άγγελος Χαριστέας “πλήγωσε” και τους Πορτογάλους, με το γκολ του στο 57′ να είναι αρκετό για να ανεβάσει την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης και να μπει στο πάνθεον της ιστορίας ως μία από τις εννέα μόνο χώρες που έχουν κατακτήσει Euro.

Η ενδεκάδα του Ότο Ρεχάγκελ στον τελικό με την Πορτογαλία: Νικοπολίδης, Δέλλας, Χαριστέας, Φύσσας, Κατσουράνης, Καψής, Γιαννακόπουλος, Βρύζας, Σεϊταρίδης, Μπασινάς, Ζαγοράκης.

Πως φθάσαμε στο Euro του 2004

Η ελληνική παρουσία σε Euro

Η Ελλάδα έχει γράψει τη δική της ιστορία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, από την πρώτη κιόλας διοργάνωση του Κυπέλλου Εθνών. Στο πρώτο προκριματικό γύρο, τέθηκε αντιμέτωπη με τη μεγάλη Γαλλία του Ρεϊμόν Κοπά. Οι ελπίδες της για πρόκριση στον επόμενο γύρο εξανεμίσθηκαν από τον πρώτο αγώνα, καθώς την 1η Οκτωβρίου 1958 συνετρίβη με 7-1 στο Παρκ ντε Πρενς των Παρισίων. Στον επαναληπτικό της 3ης Δεκεμβρίου 1958, η ομάδα μας απέσπασε τιμητική ισοπαλία 1-1 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και αποχαιρέτησε με ψηλά το κεφάλι τη διοργάνωση.

Το 1980 σημείωσε την πρώτη της διάκριση στον θεσμό, συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στα γήπεδα της Ιταλίας, αγωνίσθηκε με αντιπάλους την Ολλανδία (0-1), Τσεχοσλοβακία (1-3) και Δ. Γερμανία (0-0) και με ένα βαθμό στον όμιλό της αποκλείσθηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Το 2004 επανήλθε σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου και κατέκτησε το τρόπαιο, προς γενική έκπληξη. Η Ελλάδα του Ότο Ρεχάγκελ αντιμετώπισε κατά σειρά τις ομάδες της Πορτογαλίας (2-1), Ισπανίας (1-1), Ρωσίας (1-2), Γαλλίας (1-0), Τσεχίας (1-0) και στον τελικό της 4ης Ιουλίου νίκησε με 1-0 τη διοργανώτρια Πορτογαλία.

Το 2008, η Ελλάδα συμμετείχε για τρίτη φορά σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας προσπάθησε να υπερασπιστεί τον τίτλο της, αλλά απέτυχε παταγωδώς και χωρίς βαθμό κατετάγη τελευταία στον όμιλό της. Αγωνίσθηκε κατά σειρά με τη Σουηδία (0-2), τη Ρωσία (0-1) και την Ισπανία (1-2).

Η εθνική μας συμμετείχε για τέταρτη φορά σε τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (και τρίτη συνεχόμενη, γεγονός που δείχνει την αναμφισβήτητη πρόοδο του ελληνικού ποδοσφαίρου) το 2012, στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας. Η Ελλάδα κατόρθωσε να προκριθεί στα προημιτελικά της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τη Γερμανία με 4-2. Στη φάση των ομίλων είχε τερματίσει δεύτερη, αφού έφερε ισοπαλία 1-1 με την Πολωνία, ηττήθηκε 2-1 από την Τσεχία και στον καθοριστικό αγώνα νίκησε 1-0 τη Ρωσία.

King Otto

Χρόνια αργότερα και ειδικότερα το 2021 ήρθε και η ταινία του Μαρκς με τίτλο King Otto. Ένας φόρος τιμής για εκείνον και την Ελλάδα που μας έκανε περήφανους στο Euro του 2004.

Η ταινία ξετυλίγει ένα από τα μεγαλύτερα έπη στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού, την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου το 2004 από τη χώρα μας, στα γήπεδα της Πορτογαλίας.

Σε σκηνοθεσία του Κρίστοφερ Αντρέ Μαρκς, ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη με εμπειρία στα αθλητικά ντοκιμαντέρ, η ταινία μας ξεναγεί στη διαδρομή που εκτόξευσε την Ελλάδα και μας θυμίζει το θαύμα που ένωσε ένα έθνος.

• EURO 2004
• Ελλάδα