Άιχμαν – Μένγκελε: Έτσι διέφυγαν στην Αργεντινή τα πρωτοπαλίκαρα του Χίτλερ – Στη δημοσιότητα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα

Γιόζεφ Μένγκελε, Άντολφ Άιχμαν: οι τεχνοκράτες του θανάτου, που διέφυγαν στην Αργεντινή με τις «ευλογίες» του Περόν. Όταν οι ναζιστικές θηριωδίες έγιναν γνωστές παγκοσμίως, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα πρωτοπαλίκαρα του Αδόλφου Χίτλερ, εξαφανίστηκαν, βρίσκοντας καταφύγιο στην Αργεντινή! Μια χώρα που άνοιξε τις αγκάλες της στους φυγάδες του Τρίτου Ράιχ, δίνοντάς τους την ευκαιρία να σβήσουν τα ίχνη τους για να μην λογοδοτήσουν για τους εκατομμύρια θανάτους που διέπραξαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα έγγραφα που αποχαρακτήρισε η Κυβέρνηση της Αργεντινής  και έδωσε στην δημοσιότητα 80 χρόνια μετά, φανερώνουν την δράση των ναζιστών μετά το τέλος του πολέμου!

Αλλά “την ιστορία, όσο κι αν την κρύψεις, επιστρέφει στοιχειωμένη με εφιάλτες…” 

Άιχμαν, Μένγκελε: Όταν τα ψηφιακά αρχεία επιβεβαιώνουν την ιστορία

Συγκεκριμένα η κυβέρνηση της Αργεντινής δημοσιοποίησε ψηφιακό αρχείο με τις δραστηριότητες των δυο Ναζί που κατέφυγαν στη χώρα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Αργεντινή του Χουάν Περόν αποτέλεσε ασφαλές καταφύγιο για δεκάδες ναζί και τους συνεργάτες τους. Με πλαστά διαβατήρια, συχνά μέσω Βατικανού και Ερυθρού Σταυρού, κατέφθαναν στη Νότια Αμερική, όπου το καθεστώς Περόν έδειχνε ανοχή – ή ακόμα και συμπάθεια. Εκεί βρήκαν την ευκαιρία να «ξεκινήσουν από την αρχή», να σβήσουν κάθε ίχνος από το παρελθόν, και να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή.

Το ψηφιακό αρχείο περιλαμβάνει έγγραφα για διαβόητους εγκληματίες, όπως ο Γιόζεφ Μένγκελε, ο Άντολφ Άιχμαν και Μάρτιν Μπόρμαν.

Πρόκειται για περισσότερα από 1.850 έγγραφα τα οποία ήταν διαθέσιμα μόνο σε έντυπη μορφή στα Εθνικά Αρχεία της Αργεντινής από το 1992, αλλά πλέον έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο και μπορεί ο καθένας να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά, χάρη στις «εκτεταμένες προσπάθειες αποκατάστασης και ψηφιοποίησης», όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εσωτερικών της Αργεντινής.

Μένγκελε: Διέφυγε με το όνομα Γκρέγκορ Χέλμουτ

Ο Γιόζεφ Μένγκελε, γιατρός στο Άουσβιτς, ήταν κάτι πολύ περισσότερο από «επιστήμονας». Ήταν βασανιστής με ιατρικό πτυχίο. Ειδικευόταν στα πειράματα σε δίδυμα παιδιά, σε στείρωση γυναικών χωρίς αναισθησία, σε μεταγγίσεις και γενετικά τεστ με φρικιαστικές μεθόδους. Οι μαρτυρίες των επιζώντων τον περιγράφουν ως έναν άνθρωπο που επέλεγε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει με ένα απλό νεύμα του χεριού.

Κι όμως, μετά την πτώση του Ράιχ, κατάφερε να ξεφύγει στην Αργεντινή. Όπως και πολλοί άλλοι, με βοήθεια πρώην ναζί, βρήκε τρόπο να διαφύγει. Κάποια χρόνια αργότερα ο Μένγκελε, βρέθηκε στην Παραγουάη με τελικό προορισμό τη Βραζιλία. Εκεί ζούσε με ψεύτικες ταυτότητες και την υποστήριξη φιλοναζιστικών κύκλων. Αν και η Μοσάντ τον εντόπισε, δεν κατάφερε ποτέ να τον συλλάβει. Ένας από τους πιο διαβόητους εγκληματίες του αιώνα, χωρίς ποτέ να δικαστεί, πέθανε το 1979 από εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ κολυμπούσε.

Το πιο κάτω αποχαρακτηρισμένο έγγραφο, καταγράφει τις υποψίες που υπήρχαν σχετικά με την πιθανή παρουσία του Γιόζεφ Μένγκελε στο Μαρ ντελ Πλάτα.

Τα αρχεία αποκαλύπτουν πώς ο Μένγκελε εισήλθε στην Αργεντινή το 1949 με το όνομα Γκρέγκορ Χέλμουτ. Το 1956 παρουσίασε το νομιμοποιημένο πιστοποιητικό γέννησής του για να διορθώσει το όνομά του ως Ζοζέ Μένγκελε. Υπάρχουν αρχεία διαφορετικών ανθρώπων που αφηγούνται πώς γνώρισαν τον γιατρό κατά τη διάρκεια της ειδίκευσής του στην πόλη Βιθέντε Λόπεζ του Μπουένος Άιρες. καθώς και ένα οικογενειακό σχέδιο της ζωής του με τον γάμο του με τη Μάρτα Μαρία Γουίλ.

Υπάρχουν αρχεία αλληλογραφίας που επιβεβαιώνουν την αναζήτηση του Μένγκελε σε διάφορα μέρη της χώρας. Ορισμένα μυστικά σημειώματα αποκαλύπτουν υποψίες σχετικά με την υποτιθέμενη διαμονή του στο Μαρ ντελ Πλάτα, ανώνυμες αναφορές (όπως μία που ισχυριζόταν ότι ο γιατρός απήχθη στο Balvanera από έναν Ισραηλινό μυστικό πράκτορα) και το μυστήριο γύρω από τον θάνατο της Νόρα Έλντοντ στο Μπαριλότσε.

Το έγγραφο περιγράφει επίσης λεπτομερώς πώς, αντιμέτωπος με την άνοδο των διεθνών ερευνών για εγκληματίες πολέμου τη δεκαετία του 1950, ο Μένγκελε μετακόμισε στην Παραγουάη, όπου έλαβε την παραγουανή υπηκοότητα το 1959 υπό τη δικτατορία του Αλφρέντο Στρέσνερ. Ωστόσο, η διεθνής πίεση τον ανάγκασε να συνεχίσει να μετακινείται , αλλάζοντας τακτικά τη διεύθυνσή του για να αποφύγει τον εντοπισμό του από τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες είχαν ήδη συλλάβει τον εγκληματία Άντολφ Άιχμαν.

Τελικά, ο Μένγκελε κατέφυγε στη Βραζιλία, όπου ζούσε σε αγροτικές περιοχές και εργαζόταν σε αγροκτήματα. Σύμφωνα με έγγραφα, πέθανε το 1979, πιθανώς πνίγηκε σε μια παραλία κοντά στην Μπερτιόγκα, αν και η ταυτότητά του δεν επιβεβαιώθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1980 μέσω εκταφών και ιατροδικαστικών μελετών.

Άιχμαν: Συνταγματάρχη των SS με το όνομα Ρικάρντο Κλέμεντ

Έγγραφα σχετικά με τον συνταγματάρχη των SS Άντολφ Άιχμαν, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη μεταφορά εκατομμυρίων Εβραίων σε στρατόπεδα εξόντωσης, είναι πλέον διαθέσιμα σε κάθε χρήστη του διαδικτύου. Πρόκειται για μια συλλογή 7 βιβλιογραφικών φακέλων, που περιέχουν αναφορές, υπομνήματα, αρχεία, αλληλογραφία, αποκόμματα εφημερίδων, φωτογραφίες, δακτυλικά αποτυπώματα, εντάλματα σύλληψης, αιτήματα έκδοσης, ιστορικό και ποινικό μητρώο.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο «αρχιτέκτονας» του Ολοκαυτώματος κατέφυγε στην Αργεντινή όπου ισραηλινοί πράκτορες τον αιχμαλώτισαν και τον μετέφεραν στο Ισραήλ τον Μάιο του 1960. Προφανώς, ο Άιχμαν είχε φτάσει στην Αργεντινή με το πλοίο «Giovanni C», φερόμενος ως προστατευόμενος από άλλους Ναζί και από τον πρώην πρόεδρο Χουάν Ντομίνγκο Περόν, ξεκινώντας μια νέα ζωή με το όνομα Ρικάρντο Κλέμεντ. Έλαβε ταυτότητα από την αστυνομία της Αργεντινής και η τελευταία του δουλειά ήταν στο εργοστάσιο της Mercedes Benz.

Ίσως το πιο γνωστό γεγονός για τον Άιχμαν ήταν η σύλληψή του στην Αργεντινή από την Μοσάντ. Η οδός Γκαριμπάλντι, στο Μπανκαλάρι της επαρχίας Μπουένος Άιρες, εκείνη την ημέρα, έμοιαζε σαν ταινία από αμερικανική ταινία. Ήταν 11 Μαΐου 1960, στις 9:00 μ.μ., όταν ο Άιχμαν συνελήφθη καθώς κατέβαινε από ένα λεωφορείο στη γραμμή 203. Η επιχείρηση, που πραγματοποιήθηκε από τη Μοσάντ, ονομάστηκε «Γαριμπάλντι» προς τιμήν του εντοπισμού του φυγά.

Ο Άιχμαν είχε εισέλθει στην Αργεντινή το 1950 με διαβατήριο που του είχε χορηγήσει ο Ερυθρός Σταυρός με το ψεύτικο όνομα Ρικάρντο Κλέμεντ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής στην Αργεντινή, εγκαταστάθηκε αρχικά στο Τουκουμάν και στη συνέχεια έζησε σε διάφορες πόλεις στο ευρύτερο Μπουένος Άιρες, εργαζόμενος ως μηχανικός σε διάφορα εργοστάσια. Πριν από τη σύλληψή του, είχε καταφέρει να περάσει απαρατήρητος.

Η μεταφορά του Άιχμαν στο Ισραήλ, η οποία πραγματοποιήθηκε χωρίς την άδεια της κυβέρνησης της Αργεντινής, προκάλεσε διπλωματικές εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών, όπως αποκαλύπτεται από δεκάδες αποκόμματα εφημερίδων της εποχής και τεκμηριώνεται σε αποχαρακτηρισμένα αρχεία.

Ένα από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αναφέρει ότι ο πρώην ειδικός στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, Λαντισλάο Φαράγκο, δήλωσε σε άρθρο του στην «Daily Express» ότι η σύλλήψή του Άιχμαν προφανώς προκάλεσε έξαλλη συμπεριφορά στον πρόεδρο Αρτούρο Φροντίζι.

Ο τότε πρόεδρος της Αργεντινής ζήτησε μάλιστα επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να συζητηθεί αυτό που θεωρούσε παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας του. Στην πραγματικότητα, η πηγή ισχυρίζεται ότι «ο Φροντίζι είχε μια μυστική συμφωνία με τον τότε Ισραηλινό «πρωθυπουργό» Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, η οποία προέβλεπε την απαγωγή του Ναζί εγκληματία για το Ισραήλ».

Αφού κρίθηκε ένοχος, ο Άιχμαν καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε δι’ απαγχονισμού στις 31 Μαΐου 1962 στις φυλακές Ράμλα του Ισραήλ. Η σύλληψή του και η επακόλουθη δίκη του σηματοδότησε όχι μόνο ένα σημείο καμπής στην καταδίωξη των Ναζί εγκληματιών πολέμου, αλλά και στην εδραίωση της ιστορικής μνήμης σχετικά με το Ολοκαύτωμα.

Οι περισσότερες σελίδες σε κάθε φάκελο αναφέρονται σε γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά τη σύλληψή του, όπως οι επιπτώσεις της απαγωγής του, η οποία θεωρήθηκε παραβίαση της κυριαρχίας της χώρας. Μερικές μόνο λεπτομέρειες για την προσωπικότητά του, γνωστές μετά τον θάνατό του.

Σύμφωνα με ένα αντίγραφο ενός αγγλικού εγγράφου με τίτλο «Πορτρέτο ενός μαζικού δολοφόνου», ο διοικητής του στρατοπέδου Άουσβιτς, Ρούντολφ Χες, των SS, ανέφερε: «Μόλις έφτασαν τα πρώτα τρένα με Εβραίους, ο Άιχμαν εξέδωσε την εντολή του Ανώτατου Διοικητή των SS να αφαιρεθούν τα χρυσά δόντια των πτωμάτων και να κοπούν τα μαλλιά των γυναικών».

https://www.argentina.gob.ar/interior/archivo-general-de-la-nacion/documentacion-sobre-el-nazismo

• Αδόλφος Χίτλερ
• Άντολφ Άιχμαν
• Αργεντινή
• Γιόζεφ Μένγκελε
• Μάρτιν Μπόρμαν
• Ναζί
• Χουάν Περόν