Ανάλυση Foreign Affairs: Υπάρχει ουσία ή μόνο «φαίνεσθαι» πίσω από τις αποφάσεις Βρετανίας, Αυστραλίας και Καναδά για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους;
Η σχεδόν ταυτόχρονη κίνηση Βρετανίας, Καναδά και Αυστραλίας ενισχύει την εικόνα ενός δυτικού μετώπου πίεσης προς το Ισραήλ.
Η σχεδόν ταυτόχρονη κίνηση Βρετανίας, Καναδά και Αυστραλίας ενισχύει την εικόνα ενός δυτικού μετώπου πίεσης προς το Ισραήλ.
Η αναγνώριση της Παλαιστίνης από τη Βρετανία, την Αυστραλία και τον Καναδά, λίγες μόλις μέρες πριν από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, σηματοδοτεί μια σπάνια διπλωματική σύμπτωση μεταξύ τριών χωρών που παραδοσιακά ευθυγραμμίζονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Συμβολισμός με βαρύτητα
Για τη Βρετανία του Κιρ Στάρμερ, η απόφαση έχει έντονο συμβολικό φορτίο. Το Λονδίνο – με ιστορικό ρόλο στη Μέση Ανατολή από την εποχή της Διακήρυξης Μπάλφουρ – στέλνει μήνυμα ότι η λύση των δύο κρατών παραμένει στο τραπέζι, ακόμη κι αν στο πεδίο οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και η ανθρωπιστική κρίση συνεχίζονται.
Το «μέτωπο» της Δύσης
Η σχεδόν ταυτόχρονη κίνηση Καναδά και Αυστραλίας ενισχύει την εικόνα ενός δυτικού μετώπου πίεσης προς το Ισραήλ. Αν σε αυτό προστεθεί η Γαλλία – με δεδομένες τις ήδη σταθερές θέσεις της Ισπανίας – η ευρωπαϊκή ήπειρος θα βρεθεί σε πορεία ευθείας αντιπαράθεσης με την ισραηλινή κυβέρνηση Νετανιάχου.
Ουσία ή κενό περιεχόμενο;
Εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: έχει η αναγνώριση πρακτικό αντίκρισμα;
-
Οι υποστηρικτές θεωρούν ότι πρόκειται για μια ηθική και πολιτική πράξη που αυξάνει τη διπλωματική πίεση.
-
Οι επικριτές επιμένουν ότι χωρίς κυρώσεις, πάγωμα εποικισμών ή εγγυήσεις εκεχειρίας, η αναγνώριση παραμένει ένα άδειο χειροκρότημα.
Η εσωτερική διάσταση
Η απόφαση Στάρμερ είναι επίσης προϊόν εσωτερικής πολιτικής πίεσης: το Εργατικό Κόμμα και η βρετανική κοινή γνώμη – με ισχυρή στήριξη στην αναγνώριση σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις – ώθησαν τον πρωθυπουργό να εγκαταλείψει τη «διπλωματική αμφιθυμία» των προηγούμενων ετών.
Οι διεθνείς συνέπειες
-
Για το Ισραήλ, σημαίνει μεγαλύτερη διπλωματική απομόνωση και την ανάγκη επανατοποθέτησης.
-
Για τους Παλαιστινίους, μια αναβάθμιση του διαπραγματευτικού τους κεφαλαίου.
-
Για την ΕΕ, ένα τεστ ενότητας: μπορεί να υπάρξει κοινή στρατηγική πίεσης ή οι εσωτερικές αντιθέσεις θα ακυρώσουν το momentum;
Η αναγνώριση Παλαιστίνης από τρεις αγγλόφωνες δυνάμεις είναι κάτι πολύ περισσότερο από επικοινωνιακό «φαίνεσθαι». Αν δεν συνοδευτεί όμως από συγκεκριμένα μέτρα – πολιτικά, οικονομικά ή κυρωτικά – κινδυνεύει να μείνει μια ακόμη ιστορική δήλωση χωρίς ιστορικό αποτέλεσμα.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr