Ανάλυση «The New Yorker»: «Λεπτό προς λεπτό το debate-ναυάγιο του Τζο Μπάιντεν» – «Ήρθε η αρχή του τέλους του;»

Δεν πήρε πολύ χρόνο. Από την αρχή της συζήτησης της Πέμπτης στο CNN μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Τζο Μπάιντεν, το ερώτημα δεν ήταν τόσο αν ο Μπάιντεν έχανε, αλλά πόση ζημιά θα έκανε στην επανεκλογική εκστρατεία του Προέδρου. Οι πρώτες ασταθείς απαντήσεις του, αποδείχθηκε, δεν ήταν η εξαίρεση: ο Μπάιντεν, με τη φωνή του βραχνή και συχνά ασαφή, πάλευε καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης, μια αγωνιώδης ώρα και μισή που, παράδοξα, η ίδια η εκστρατεία του Μπάιντεν είχε επιδιώξει για να καλύψει το έδαφος έναντι του Τραμπ, του ηττημένου, ποινικά καταδικασμένου πρώην Προέδρου που όμως προηγείτο στις δημοσκοπήσεις.

Ας συμφωνήσουμε σε αυτό: ούτε ο Τραμπ ήταν πρωταθλητής. Για μεγάλο μέρος της συζήτησης, επαναλάμβανε γνωστές φράσεις, συχνά εκτός πλαισίου ή εντελώς ψευδείς, από τις συγκεντρώσεις και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσής του. Οι συντονιστές του CNN, που είχαν ανακοινώσει εκ των προτέρων ότι δεν θα έκαναν κανέναν έλεγχο αλήθειας, τήρησαν το σχέδιό τους, και τα ψεύδη του Τραμπ ρέουν ελεύθερα: Η Καλύτερη Οικονομία Ποτέ! Η Κυβέρνηση του Μπάιντεν Είναι η Χειρότερη Ποτέ! Ρωσία, Ρωσία, Ρωσία! Ορισμένα από τα ψέματα του Τραμπ ήταν κατάφωρα και ζημιογόνα. άλλα ήταν απλώς παράξενα.

Αλλά νοιάστηκε κανείς; Τα νέα της συζήτησης δεν ήταν ότι ο Τραμπ έλεγε τρελά, ψευδή πράγματα, αν και το έκανε με αφθονία. Ήταν ο Μπάιντεν. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ογδόντα ενός ετών, ζητούσε να επανεκλεγεί μέχρι τα ογδόντα έξι του, και έμοιαζε και ακούγεται γέρος. Πολύ γέρος. Η φωνή του ήταν μπερδεμένη. Έχασε τη ροή της σκέψης του. Έτρεχε να απαντήσει. Όταν μιλούσε ο Τραμπ, η οθόνη μοιραζόταν και έδειχνε τον Μπάιντεν να κοιτάζει, με τα μάτια ανοιχτά και το στόμα ανοιχτό, με τρόπο που τον έκανε να φαίνεται ακόμα πιο γέρος.

Ο Μπάιντεν πάλευε τόσο πολύ που ακόμη και πολλές καυστικές προγραμματισμένες γραμμές δεν κατάφεραν να επιφέρουν κανένα αντίκτυπο, όπως όταν αναφέρθηκε στην καταδίκη του Τραμπ για χρήματα σιωπής και είπε, “Έχεις τα ήθη μιας αδέσποτης γάτας“, ή όταν σκόνταψε λέγοντας ότι ο Τραμπ ήταν ο πρώτος Πρόεδρος μετά τον Χέρμπερτ Χούβερ που έχασε τόσες πολλές αμερικανικές θέσεις εργασίας. Ναι, ο Τραμπ παραληρούσε και ήταν ασυνάρτητος, αλλά σε πολύ πιο υψηλή ένταση. Έμοιαζε και ακουγόταν πιο υγιής. Ήταν κυριολεκτικά επώδυνο να παρακολουθείς τον Μπάιντεν.

«Ναυάγιο»

Μέσα σε λίγα λεπτά, οι Δημοκρατικοί πανικοβλήθηκαν. Θα προσπαθούσαν να αντικαταστήσουν τον Μπάιντεν στην κορυφή του ψηφοδελτίου; Και πώς θα λειτουργούσε αυτό; Ακόμη και πριν από το πρώτο διαφημιστικό διάλειμμα, η τύχη του Μπάιντεν καταποντίστηκε στις διαδικτυακές αγορές πρόβλεψης. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πανηγυρίζοντες Ρεπουμπλικανοί ήταν πεπεισμένοι ότι η εκλογή ήταν σχεδόν κερδισμένη. Επιτέλους, Αμερικανοί με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις βρήκαν κάτι στο οποίο συμφωνούσαν. Ο Λευκός Οίκος ξόδεψε τα τελευταία δύο χρόνια αρνούμενος ότι η ηλικία του Μπάιντεν ήταν ένα νόμιμο θέμα σε αυτή την εκστρατεία. Τι θα πουν μετά από αυτό; Αργά το βράδυ, η Αντιπρόεδρος Καμάλα Χάρις εμφανίστηκε στο CNN, όπου παραδέχτηκε ότι ο Μπάιντεν είχε ένα “αργό ξεκίνημα”, αλλά επέμεινε ότι ήταν εκεί για να μιλήσει για τα τελευταία τρία χρόνια, όχι για τα προηγούμενα ενενήντα λεπτά. Ουφ. Στη συνέχεια προειδοποίησε για τον Τραμπ ως επίδοξο δικτάτορα “από την πρώτη μέρα” της Προεδρίας του και για την συνεχιζόμενη απειλή για την αναπαραγωγική ελευθερία των γυναικών. Ήταν εκατομμύρια φορές πιο συνεκτική κάνοντας το επιχείρημα υπέρ του Μπάιντεν από ό,τι ήταν ο ίδιος ο Μπάιντεν.

Πριν από τέσσερα χρόνια, στο Κλίβελαντ του Οχάιο, ο Τραμπ και ο Μπάιντεν είχαν έναν καυγά που έκανε ισχυρή υπόθεση για την χειρότερη Προεδρική συζήτηση ποτέ. Το βράδυ της Πέμπτης στην Ατλάντα, η επαναληπτική τους συζήτηση κατέκτησε εύκολα αυτόν τον τίτλο. Μεταξύ των ψεμάτων του Τραμπ και της αδύναμης απόδοσης του Μπάιντεν, δεν υπήρχε καν σύγκριση.

Οι προθεατρικές κινήσεις από τον Τραμπ και την ομάδα του βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στο συνηθισμένο κοκτέιλ προκατασκευασμένων δικαιολογιών και προληπτικών επιθέσεων: οι συντονιστές του CNN ήταν προκατειλημμένοι εναντίον του. ο Μπάιντεν θα ήταν γεμάτος με ενισχυτικά φάρμακα. και τι γίνεται με αυτήν την ύποπτη καθυστέρηση στην εκπομπή της συζήτησης; Στις ώρες πριν από τη συζήτηση, ο Τραμπ παραπονέθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το Fox News που έβαζε έναν εκπρόσωπο του Μπάιντεν στον αέρα. Όσο για τον Μπάιντεν, “ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ!!!” Μια τέτοια προετοιμασία υποδείκνυε ότι ερχόταν μια επανάληψη της διαβόητης συζήτησής τους το 2020, με τον Τραμπ να παίζει ξανά το ρόλο του ρογκάκας.

Η διαφορά αυτή τη φορά δεν ήταν, λοιπόν, λόγω κάποιας αγωνίας γύρω από τα δύο γνωστά πρόσωπα, αλλά στην αίσθηση της αισθητής αγωνίας που περιέβαλε το γεγονός. Δύο θυμωμένοι γέροι που φώναζαν ο ένας στον άλλον ήταν αρκετά κακό πριν από τέσσερα χρόνια. θα επιβεβαιώσει αυτή η επανάληψη απλώς την αντιπαθητική επιλογή που έχει η Αμερική το 2024;

Σε εκείνη τη συζήτηση του 2020, ο Τραμπ διέκοπτε συνεχώς τον Μπάιντεν και τον καταπονημένο συντονιστή της συζήτησης, Κρις Γουάλας – εκατόν σαράντα πέντε φορές, σύμφωνα με έναν υπολογισμό. Αυτή τη φορά, οι κανόνες στους οποίους συμφώνησαν και οι δύο εκστρατείες εκ των προτέρων δεν το επέτρεπαν, και το CNN εγκατέστησε έναν διακόπτη στις μικροφωνικές τους. Αλλά στο τέλος, ο Τραμπ δεν χρειαζόταν να διακόψει τον Μπάιντεν πολύ. ο Πρόεδρος έκανε όλη τη ζημιά μόνος του.

Η διαφωνία συνεχίστηκε τόσο πολύ – με παράπονα για το αν ο Τραμπ μπορούσε να μεταφέρει μόνος του την τσάντα του γκολφ ή πόσο μακριά μπορούσε να χτυπήσει μια μπάλα ο Μπάιντεν – που ακόμη και ο Τραμπ κουράστηκε από αυτό. “Ας μην συμπεριφερόμαστε σαν παιδιά,” είπε στον Μπάιντεν.

Στο τέλος μιας ζοφερής νύχτας, αυτό μπορεί να ήταν η κωμική ανακούφιση που όλοι χρειαζόμασταν. Αλλά δεν φαινόταν αστείο τόσο όσο πολύ, πολύ λυπηρό. Έτσι πεθαίνει η δημοκρατία, σε μια φωναχτή διαμάχη μεταξύ δύο ηλικιωμένων για το παιχνίδι τους στο γκολφ;

Θα υπάρξει πολύ φωνή (και όχι για το γκολφ) τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, καθώς οι Δημοκρατικοί προσπαθούν να ταξινομήσουν τα συντρίμμια αυτής της κακώς σκεφτόμενης συζήτησης. Η ιστορία δείχνει ότι ο νικητής μιας Προεδρικής συζήτησης μπορεί να αναμένει μια άνοδο – μια μικρή, κατά μέσο όρο επτά δέκατα του ενός πόντου – στις δύο εβδομάδες μετά. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο Τραμπ συμφώνησαν εύκολα να έχουν μια συζήτηση τόσο νωρίς στον εκλογικό κύκλο, πριν κανένας από τους δύο δεν έχει επίσημα οριστεί από το κόμμα του: αρκετός χρόνος για να καθαρίσουν το χάος.

Αλλά αν αυτή η υπόθεση ήταν αυτό που καθοδηγούσε την απόφαση για συζήτηση, φαίνεται δυνητικά καταστροφική για τον Μπάιντεν. Το ερώτημα τώρα δεν είναι τόσο για το ποιο είδος άνοδος μπορεί να πάρει ο Τραμπ από τη συζήτηση της Πέμπτης, αλλά ένα ακόμα μεγαλύτερο που δεν μπορούμε ακόμη να απαντήσουμε: Ήταν αυτό η αρχή του τέλους της Προεδρίας Μπάιντεν;

• debate
• ΗΠΑ
• Ντόναλντ Τραμπ
• Τζο Μπάιντεν