Ανατριχιαστική μαρτυρία ασθενή με κορωνοϊό: Ένιωθα πως δεν μου έφτανε το οξυγόνο που μου έδιναν –  Πίστευα πως δεν θα τα καταφέρω

«Μέσα στο νοσοκομείο, δεν σου μένει περιθώριο να σκεφτείς την μοναξιά και να την νιώσεις. Είναι μία διαρκής πάλη. Με αυτά που ακούς από τους απέναντι θαλάμους, τα βογγητά και οι φωνές, το άγχος και η αγωνία των ασθενών να βρουν την αναπνοή τους, δεν νιώθεις καθόλου μόνος», λέει στην ιστοσελίδα Thesstoday, ο Αντώνης Στοΐτσας, διευθυντής του Κέντρου Υγείας Νέας Μαδύτου περιγράφοντας τη συγκλονιστική μάχη του για 18 ημέρες, μέσα στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ.

Ξεκινώντας με τα κλασικά συμπτώματα του κορωνοϊού, ο κ. Στοΐτσας, βρέθηκε μία ανάσα πριν από την διασωλήνωση, με συνθήκες από πλευράς υγείας, πάρα πολύ δύσκολες και επιβαρυμένες, ο ίδιος, κατάφερε να νικήσει την δική του μάχη με τον αόρατο φονικό εχθρό.

«Έζησα μία οδυνηρή εμπειρία, κρίσιμες στιγμές. Είχα τρεις ημέρες πυρετό, και την τέταρτη έκανα το τεστ το οποίο αρχικά βγήκε αρνητικό. Παρόλα αυτά, σαν γιατρός, με καθοδήγησε η κλινική εικόνα. Έτσι, επανέλαβα το τεστ, και βγήκε θετικό. Έκανα αξονική και διαπιστώθηκε πολύ σοβαρό θέμα στα πνευμόνια μου, και έγινε η εισαγωγή αμέσως. Σκεφτόμουν συνέχεια πως δεν θα έχω καλή εξέλιξη. Η περίπτωσή μου ήταν ήδη αρκετά επιβαρυμένη, καθώς είχα υποκείμενα νοσήματα».

Είναι πρωταρχικό σε αυτήν την κατάσταση να μειωθεί η προσέλευση στα νοσοκομεία, προσθέτει ο κ. Στοΐτσας, καθώς είναι η πρώτη φορά στα 40 χρόνια που βλέπει τόσο μεγάλο αριθμό ασθενών, να δίνουν μία διαρκή μάχη για την ζωή τους.

«Το συναίσθημα στην αρχή ήταν δύσκολο… με κατέβαλε. Πίστευα πως δεν θα τα καταφέρω, βλέποντας και την αξονική μου, είδα πως η κατάσταση των πνευμόνων μου είναι τραγική.

Έφτασα στο σημείο, να νιώθω, πως δεν μου έφτανε το οξυγόνο που μου έδιναν. Από τα φάρμακα, είχα παραισθήσεις, δεν ήξερα πλέον τί είναι αληθινό και τί δεν υπάρχει, έζησα τραγικές στιγμές. Όλο αυτό είναι μια τραυματική εμπειρία».

Ακόμα και σήμερα, δεν είναι σίγουρος από που, και πως κόλλησε. Όπως λέει αν και τηρούσε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας αυστηρά, ενδέχεται να κόλλησε από κάποιον ασυμπτωματικό φορέα. «Αυτό κάνει βέβαια και όλη αυτή την ιστορία αρκετά πιο επικίνδυνη, καθώς πολλές φορές δεν ξέρουμε πως κολλάμε, άρα δεν ξέρουμε και πόσο παραπάνω να προστατευτούμε».

Ο χρόνος, αν και οι περισσότεροι πιστεύουν, πως «παγώνει» μέσα σε ένα νοσοκομείο, υπό αυτές τις συνθήκες, σύμφωνα με τον κ. Στοΐτσα, τελικά περνάει πάρα πολύ εύκολα, χωρίς να προλαβαίνεις να νιώσεις κάποιο ιδιαίτερο συναίσθημα.

«Όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, όλα αυτά που ακούς και βλέπεις, δεν σε αφήνουν να νιώσεις μόνος. Ο χρόνος μέσα στο νοσοκομείο, παραδόξως, περνάει γρήγορα. Είναι μία εμπειρία ζωής, η οποία σου δίνει κι άλλα ερεθίσματα αργότερα».

Στο σημείο πριν από την διασωλήνωση, η μαρτυρία του κ. Στοϊτσα είναι πραγματικά συγκλονιστική, καθώς αναφέρει πως έγινε το θαύμα, και άρχισε η επίδραση των φαρμάκων στον οργανισμό του. «Άλλαξε η ψυχολογία μου, πιστεύω πραγματικά ότι έγινε κάτι το συγκλονιστικό, και γύρισαν τα πάνω κάτω, και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το πολυπόθητο εξιτήριο».

Αυτό που του έμεινε περισσότερο μέσα από την εμπειρία του στο νοσοκομείο, είναι ο τιτάνιος αγώνας των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού, οι οποίοι ξεπερνάνε τα όριά τους. Δίνουν μάχη, έχουν γίνει υπεράνθρωποι για να ανταπεξέλθουν.

«Ίσως εμείς οι γιατροί, σε τέτοιες περιπτώσεις, έχουμε αυτή την ευλογία. Καταφέρνουμε να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας κατά πολύ, για να μπορέσουμε να σώσουμε ανθρώπους.

Πρέπει όλοι οι συνάδελφοι, να γνωρίζουν πως η προσφορά μας σε αυτές τις στιγμές είναι συγκλονιστική. Βοηθάμε τους ασθενείς να επιβιώσουν, κυριολεκτικά. Χωρίς αυτή την υπεράνθρωπη προσπάθεια που κάνουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα, ώστε να σταθεί το σύστημα υγείας, παρόλο που πιέζεται καθημερινώς υπερβολικά».

Αναφορικά με το τί άλλαξε στον τρόπο σκέψης του, αφού τελείωσε η περιπέτειά του, και με το τί τελικά κερδίζει κάποιος από όλο αυτό, ο κ. Στοϊτσας, δήλωσε πως «εμένα προσωπικά, μου άλλαξε τον τρόπο σκέψης μου σε αρκετά θέματα. Όλο αυτό με έκανε να φιλοσοφήσω διαφορετικά την ζωή. Αντιλαμβάνομαι διαφορετικά το πόσο μπορώ να βοηθήσω σαν γιατρός, ακόμη περισσότερο.

• ΑΧΕΠΑ
• κορωνοϊός