Άνεργη Πρωτομαγιά

«Ζήτω η εργατική Πρωτομαγιά!», γράφουν συνήθως τα πανό και οι διακηρύξεις των συνδικάτων για τη μεγάλη γιορτή των εργαζομένων. Ωστόσο, ίσως θα έπρεπε να αφιερώσουμε τη φετινή Πρωτομαγιά στους μη εργαζόμενους ή, καλύτερα, σε αυτούς που θέλουν να είναι εργαζόμενοι, αλλά δεν τους δίνεται η ευκαιρία. Γιατί αν το ζήτημα είναι η κοινωνική αδικία, δεν υπάρχει τίποτα πιο άδικο από το να είσαι άνεργος.  

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, η ανεργία είναι στο 23,5%, ήτοι 1.116.790 άνεργοι. Ακόμα και αν τα πράγματα πάνε σύμφωνα με το καλύτερο σενάριο, θα χρειαστούν περίπου τρία χρόνια για να πέσει η ανεργία κάτω από 20%. Υπενθυμίζεται ότι στην προ Μνημονίου εποχή η ανεργία ήταν κάτω από 10%.

Το ποσοστό της ανεργίας δεν είναι απλώς ένας στατιστικός δείκτης. Ούτε αποτελεί μόνο την πλέον χτυπητή ένδειξη της οικονομικής δυσπραγίας που έχει προκαλέσει το Μνημόνιο. Οι 1.116.790 άνεργοι συνιστούν την αδιάψευστη απόδειξη μιας βαθιάς κοινωνικής κρίσης που δεν λέει ακόμα να τελειώσει. Γιατί πίσω από αυτόν το αριθμό, κρύβονται 1.116.790 προσωπικές ιστορίες αδικίας, πίκρας και απογοήτευσης. Ιστορίες που δεν αφήνουν περιθώριο στην άνωθεν καλλιεργούμενη ευφορία.

Σε αυτήν την “Άνεργη Πρωτομαγιά” δεν έχουμε πολλά να γιορτάσουμε. Πραγματικές λύσεις θέλουμε, πραγματικές δουλειές χρειαζόμαστε.

 

• ανεργία
• ΕΛΣΤΑΤ
• Πρωτομαγιά