Ανήλικη βία: Όλα ξεκινούν από την αποδοχή και την απόρριψη

Η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι σαν ένα υγρό μάγμα που βρίσκεται στα έγκατα της ψυχής που με την ενηλικίωση, πετρώνει, κρατώντας μέσα κάθε είδους ερεθίσματα (αρνητικά ή θετικά) του περιβάλλοντος που μεγαλώνει ένα παιδί.

Οικογένεια και σχολείο είναι δυο από τους παράγοντες που επηρεάζουν απόλυτα στην ανάπτυξη ενός παιδιού.  

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με δεκάδες περιστατικά ανήλικης βίας και εγκληματικότητας. Οι αιτίες πολλές και αντιληπτές όταν σε μια κοινωνία που μεγαλώνουν παιδιά επικρατεί το χάος, η οικονομική ανέχεια, η αδικία, τα σκάνδαλα και η άπλετη κριτική από τα social media!

Γιατί βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα τόσο ακραίο φαινόμενο και ανησυχητικό το αναλύουμε καθημερινά χωρίς ωστόσο να βλέπουμε αποτέλεσμα.

Όλα λοιπόν ξεκινούν από την προσχολική ηλικία. Όλα ξεκινούν από την αποδοχή και την απόρριψη!

Όλα ξεκινούν από εκείνη την ευάλωτη ηλικία που πρέπει και γονιός και δάσκαλος (τα δυο πρότυπα για το παιδί) να πλάσουν μαζί έναν χαρακτήρα χωρίς συγκρούσεις, διαχωρισμούς, χαρακτηρισμούς και διακρίσεις.

Από την εμπειρία μου και ούσα μέλος μιας πειραματικής ομάδας κάποτε – που δούλευα με παιδιά προσχολικής ηλικίας – με θέμα «η ανθρώπινη συμπεριφορά πώς πλάθεται από την μέρα που γεννιέται ένα παιδί» είχαμε βγάλει το συμπέρασμα ότι η «αποδοχή και η απόρριψη» ήταν τα στοιχεία που επηρέαζαν απόλυτα την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Η απόρριψη από το σπίτι σε συνδυασμό με την σχολική απόρριψη είναι ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που αργότερα θα εξελιχθεί σε ατομική βόμβα. Όπως γίνεται και με Ηφαιστιακό μάγμα!

Για παράδειγμα όταν ένας δάσκαλος ή ένας γονιός αποκαλεί ένα παιδί «άτακτο» το κατατάσσει αυτόματα σε μια κατηγορία κακών ανθρώπων! Αυτό μαθαίνει να είναι ένα παιδί! ΚΑΚΟ. Γι’ αυτό επιμένουν οι ψυχολόγοι να χρησιμοποιείται καλύτερα η φράση «κάνεις αταξίες» και όχι είσαι «άτακτος».

Όταν ένας δάσκαλος ή γονιός εκφράζει –συστηματικά και άθελά του- την συμπάθειά του ή εκφράζει το ενδιαφέρον του μόνο σε μια κατηγορία παιδιών, αυτόματα, δημιουργούνται διακρίσεις.

Όταν δεν υπάρχει ενθάρρυνση, όταν δεν υπάρχουν ευκαιρίες καλυτέρευσης όταν υπάρχει η συστηματική κριτική και ενοχή, το παιδί ποτίζεται με δηλητήριο!

Ο αντίκτυπος όλων των πιο πάνω δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα στο παιδί που στην ενηλικίωσή του θα τα εκδηλώσει με θυμό, θα περιθωριοποιήσει τον εαυτό του και θα «αποταθεί» σε κοινωνικά σύνολα που θα νιώσει αποδεκτός και συνάμα κάτι σημαντικό.

Αυτά τα κοινωνικά σύνολα τις περισσότερες φορές αποτελούνται από ανθρώπους των ίδιων εμπειριών. Που θέλουν να νιώσουν δυνατοί, σημαντικοί και αγέρωχοι! Τόσο εύκολα μπορεί να προσχωρήσουν και σε παραβατικές συμμορίες.      

Βέβαια αυτά που αναφέρω πιο πάνω δεν είναι ο κανόνας, σίγουρα, είναι περισσότεροι οι παράγοντες που οδήγησαν στην έξαρση της ενήλικης βίας στην σημερινή εποχή! (Ναρκωτικά, αλκοόλ, απόκτηση εύκολου χρήματος)

Το θέμα είναι ότι χάθηκε ο έλεγχος και η ανήλικη βία φτάνει μέχρι και το έγκλημα!

Ας αναλογιστούμε λοιπόν την θέση μας ο καθένας μέσα σε αυτήν την άγρια κοινωνία με αγέλες λύκων που φτιάξαμε και αντί να κουνάμε το δάχτυλο και μόνο να δείχνουμε, να δουλέψουμε για έναν καλύτερο κόσμο, τουλάχιστον για μια κοινωνία που δεν προβάλλει μόνο βία!

Ουτοπία θα μου πεις! Ουτοπία!

• Ανήλικη βία
• Ανήλικη εγκληματικότητα
• απόρριψη
• βία ανηλίκων