Δημοσίευση: ’
Αντιμνημονιακή Αριστερά: Ευνοϊκή συγκυρία, αλλά φτωχές επιδόσεις
Το ΚΚΕ βρίσκεται εδώ και χρόνια με το ίδιο καχεκτικό-για την ιστορία και τις φιλοδοξίες του- ποσοστό. Ο Λαφαζάνης ίσα που ανιχνεύεται στις δημοσκοπήσεις.
Το ΚΚΕ βρίσκεται εδώ και χρόνια με το ίδιο καχεκτικό-για την ιστορία και τις φιλοδοξίες του- ποσοστό. Ο Λαφαζάνης ίσα που ανιχνεύεται στις δημοσκοπήσεις. Η Κωνσταντοπούλου παλεύει να ξεπεράσει το 2%. Ο ΑΝΤΑΡΣYΑ, το ίδιο. Και ο Βαρουφάκης ,τα πάει καλά μονάχα στο προσφιλές πεδίο του -τις συνεντεύξεις και τις δηλώσεις. Κατά τα λοιπά, μικρή η απήχησή του μέχρι στιγμής. Το έδειξε και η προχθεσινή εκδήλωση στο «Σπόρτινγκ»: τρείς κι ο κούκος…
Κι όλα αυτά, τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ– μνημονιακός πιά, λαχανιασμένος και συρρικνωμένος- βρίσκεται στην χειρότερη στιγμή της κυβερνητικής πολιτείας του. Αναπόφευκτο, επομένως, το ερώτημα : Γιατί τα αντιμνημονιακά κόμματα της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς είτε φυτοζωούν είτε απλώς επιβιώνουν (ΚΚΕ), χωρίς κανένα σημάδι για σοβαρή εκλογική άνοδο;
Παλιότερα η Αριστερά συναντούσε κύκλωπες και λαιστρυγόνες στον δρόμο της. Εξορίες, διωγμοί, αποκλεισμοί και τρομοκρατία από το μετεμφυλιακό κράτος. Οι αριστεροί διάβαζαν την «Αυγή» στα κλεφτά, ενώ οι θέσεις της Αριστεράς δεν ήταν προσπελάσιμες στο ευρύ κοινό, εν αντιθέσει προς την κρατική προπαγάνδα που οργίαζε.
Όμως στη μεταπολίτευση ,όχι μόνο δεν συναντούσε εμπόδια και φραγμούς, αλλά είχε το πάνω χέρι στα Πανεπιστήμια και στα Μήντια. Ισότιμη προβολή με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα καλή μεταχείριση από τα προσκείμενα στους δυο «μεγάλους» ΜΜΕ, όταν η περίσταση το απαιτούσε. Όταν, δηλαδή, βόλευε εκ περιτροπής είτε το ΠΑΣΟΚ είτε τη ΝΔ (π.χ. την περίοδο 1989- 1990).
Σήμερα, δεν υπάρχει μέρα που να μην βλέπεις στα « αστικά μήντια» τον Κουτσούμπα και τον Λαφαζάνη, τον Βαρουφάκη και τη Ζωή. Ολος ο κόσμος ξέρει τι πρεσβεύουν και τι προτείνουν. Ταυτόχρονα δεν λείπουν τα επαινετικά σχόλια υπέρ του ΚΚΕ και των υπολοίπων. Επομένως , ουδένα από τα εν λόγω κόμματα δύναται να ισχυριστεί ότι
αντιμετωπίζεται εχθρικά από τα ΜΜΕ και εν γένει από το «σύστημα». Εξήγηση υπάρχει. Και είναι απλή: το «σύστημα» δεν θεωρεί σοβαρή και απειλητική την δυναμική τους…
Εχουμε και λέμε, λοιπόν: σε μια Ελλάδα που δυναστεύεται καθηλωμένη από τα Μνημόνια· σε μια Ευρώπη που ταλανίζεται οικονομικά και κοινωνικά· και σε μια περίοδο έντονης αντισυστημικής δυναμικής, γιατί τόσο στην Ελλάδα ,όσο και στην Ευρώπη, η «ριζοσπαστική Αριστερά» είναι ασήμαντη και σταθερά πελαγωμένη, ενώ η Ακροδεξιά, πασών των αποχρώσεων αυξάνεται και πληθύνεται;
Οι ιθύνοντες της εν λόγω Αριστεράς γνωρίζουν ασφαλώς τον μύθο του Αισώπου για τους δύο σάκους που κουβαλούν οι άνθρωποι στη ζωή τους («Ανθρώπων έκαστος δύο πήρας φέρει» κλπ). Ε, λοιπόν, οι ιθύνοντες αυτοί βλέπουν μονάχα τον μπροστινό σάκο, που είναι γεμάτος με τα αρνητικά των άλλων. Τον πίσω σάκο, με τα δικά τους αρνητικά, δεν τον βλέπουν. Αλλά ουτε υποψιάζονται ότι αυτά που εμπεριέχει δεν είναι καν ουτοπικά, αλλά ιδεοληπτικά και εν τέλει δυστοπικά…
Για του λόγου το αληθές, ας ρίξουν ενδεικτικώς μια ματιά στις θέσεις τους για την Ανάπτυξη και το επιχειρείν, το έθνος και την πατρίδα , την ελευθερία της έκφρασης και το προσφυγικό…
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr