Από το «Στέφανε είμαστε μαζί σου» στο «ντροπή σου», ένα «άντε γ…σου» δρόμος

Τεράστιες αντιδράσεις έχει προκαλέσει για ακόμη μία φορά, η συμπεριφορά του Στέφανου Τσιτσιπά με αφορμή τα γαλλικά που «έσταξε» στον πατέρα του κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού κόντρα στον Κέι Νισικόρι στο Masters του Μόντρεαλ.

Έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο συζήτησης ο Στέφανος, δημιουργώντας από τη μία διαρκώς πόλους υπεράσπισης (συχνά γίνεται αφορμή για ένα νέο φούσκωμα στα στήθια ρε παιδί μου) και από την άλλη όλους αυτούς που τον κατακεραυνώνουν για τις ήττες, την έπαρση, τις άστοχες δηλώσεις και τώρα το… «άντε γα…σου» στον πατέρα του. Τι ισχύει όμως;

Όχλοι των social media ενωθείτε

Θα πρέπει να γίνει σαφές, πως ένας αθλητής -και συγκεκριμένα ένας τενίστας της φήμης και του ταλέντου του Στέφανου- οτιδήποτε πει ή κάνει, δε θα τύχει ποτέ καθολικής αποδοχής, δεν θα υπάρξει ποτέ στιγμή που κάποιος δεν θα τον «κράξει».

Είναι πλέον ένα αδιαμφισβήτητο φαινόμενο αυτό και έχει να κάνει με τις λεγεώνες των social media, όπου ο καθένας παίρνει το εισιτήριο του καθημερινώς για τη θέση μάχης και ξεκινάει να πολιορκεί με την άποψή του. Θα μου πεις κι εσύ αυτό κάνεις τώρα. Ε ναι, αλλά…

Επί προσωπικού, για να το πάμε κι εκεί, ποτέ δεν «τρελαινόμουν» μαζί του, ποτέ δεν μπορούσα να συλλάβω την έννοια της υπερηφάνειας για έναν αθλητή που αγωνίζεται στα ατομικά σπορ για την αφεντιά του και όχι τα χρώματα της χώρας του π.χ. Ολυμπιακοί Αγώνες. Οπότε τόσο καιρό που όλοι ξαφνικά γίνανε ειδήμονες στο χωμάτινο court και στο τι πρέπει να προσέξει ο Στέφανος για να πάρει επιτέλους ένα γκραντ σλαμ, ε εμείς δεν τρελαινόμασταν ρε παιδί μου. Αλλά όπως δεν τρελαινόμασταν, έτσι και δεν είχαμε καμία τάση για διαδικτυακή εξέγερση κατά του.

Επειδή μας είπε κάποτε ότι πρέπει να δούμε γιατί δεν έχουμε Harrods στην Ελλάδα, δε θα σταυρώσουμε το παιδί, που ούτως ή άλλως με τις απολαβές και το status του ανήκει σε μία άλλη κατηγορία -ταξική και μη- ανθρώπων. Μαγκιά του με χαρά του. Harrods θέλει, δε θα ρωτήσει τον «έχω γνώμη578» στο τουίτερ τι θα γράψει. Και εδώ ερχόμαστε στο χθεσινό παράδειγμα.

Τα εν οίκω μη εν δήμω

Ο Απόστολος Τσιτσιπάς είναι ο πατέρας του Στέφανου αλλά και προπονητής του. Φανταστείτε ένα παιδί γαλουχημένο στον πρωταθλητισμό από μικρή ηλικία, τι πίεση και τι δουλειά έχει ρίξει για να βρίσκεται σε αυτό το επίπεδο. Καλό το ταλέντο στον αθλητισμό, αποτελεί τη βάση για να φτάσεις στην κορυφή, αλλά όλη η υπόλοιπη απόσταση καλύπτεται με δουλειά, δουλειά και δουλειά.

Ο άνθρωπος δουλεύει για να εκπληρώσει τα όνειρά του και σε αυτό κουμάντο δεν θα του κάνει κανείς. Όταν οι σφυγμοί είναι πολλοί, πίστεψέ με, πολλά μπορείς να πεις και να ακούσεις. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα και μάλιστα δεν είναι τόσο απλό. Σε μία εποχή που διατυμπανίζουμε τις ατομικές ελευθερίες και το ότι ο καθένας θέλει, μπορεί και εκφράζεται όπως επιθυμεί, είναι λίγο οξύμωρο να σταυρώνουμε ένα παιδί που έβρισε τον πατέρα του. Και μένα όσο «οπεμάιντεντ» με λέω, δεν μ’ άρεσε. Αλλά κι εδώ το νόμισμα, έχει πάλι δύο όψεις.

Τσιτσιπάς: «Τραβάει το σχοινί» με τον πατέρα του – «Δεν είναι πολύ έξυπνος, είμαι απογοητευμένος» (Βίντεο)

Ο μέσος καναπεδάτος βλέπει έναν τύπο να βρίζει τον πατέρα του. Από την άλλη βλέπεις έναν αθλητή να τα έχει βάλει με τον προπονητή του. Το πως σεβόμαστε τους προπονητές μας, είναι κι αυτό ένα άλλο κομμάτι, αλλά είναι ξεχωριστό. Το πως προπονείται, επικοινωνεί και όλα τα παρελκόμενα, είναι δουλειά δικιά του και όχι δικιά σου και προφανώς ούτε δικιά μου.

Κανείς δε γνωρίζει τι σχέση μπορεί να έχουν οι δύο αυτοί άνθρωποι μεταξύ τους. Το πως σέβομαι εγώ τον πατέρα μου και το πως το κάνει ο Στέφανος, επίσης πάλι δεν το γνωρίζει κανείς. Τι θέλω να πω; Ότι στο σπίτι του ο καθένας κάνει ότι θέλει. Μιλάει όπως θέλει. Συμπεριφέρεται όπως θέλει. Και για να καταλήξουμε..

Δεν πιστεύω ότι ο Τσιτσιπάς δεν σέβεται τον πατέρα του. Απλά μπορεί πλέον να έχει χαθεί η επικοινωνία και η σύνδεση μεταξύ αθλητή – προπονητή και ίσως η οικειότητα πλέον να μην είναι βοηθητική. Οι συμβουλές να έχουν βαφτιστεί ως λέξεις κριτικής και πάει λέγοντας.

Αν τον νοιάζει η εικόνα του και το πως θα γίνει πάλι αρεστός στο κοινό του, δείχνει μεταμέλεια, σταματάει τα γαλλικά και προχωράει. Αν δεν τον νοιάζει τι λέει ο καθένας, κοιτάει πως μπορεί να βελτιώσει τη σχέση του με τον προπονητή του ή αλλιώς παίρνει την απόφαση και… πηγαίνει αλλού. Που και πάλι κι αυτό μπορεί να μην είναι εύκολο για τον ίδιο, ακόμα και στη σκέψη, γιατί μπορεί να χρωστά τα πάντα στον προπονητή – πατέρα του, ο ίδιος να το σκέφτεται διαρκώς κι εμείς να είμαστε ακόμη εδώ για να σχολιάζουμε το «άντε γ…σου»!

 

• Απόστολος Τσιτσιπάς
• Στέφανος Τσιτσιπάς