Αποκάλυψη για τη Σύμβαση 717: Πώς έγινε η αλλαγή του φυσικού αντικειμένου – Η υπογραφή Συμπληρωματικής Σύμβασης Εργασιών

Ο κύκλος των απολογιών των 23 κατηγορούμενων για την «αμαρτωλή» Σύμβαση 717 έχει ξεκινήσει με την Ειδική Ανακρίτρια να επιβάλλει εγγυήσεις μαμούθ ήδη στους δύο πρώτους κατηγορούμενους που απολογήθηκαν ενώπιον της, προκειμένου να μείνουν εκτός φυλακής.

Αν δεν καταβάλλουν τις εγγυήσεις των 500.000 και 600.000 ευρώ αντίστοιχα, τότε θα κριθούν προφυλακιστέοι.

Πρόκειται για δύο υπαλλήλους της ΕΡΓΟΣΕ, έναν άντρα με τα αρχικά Α.Α και μία γυναίκα με τα αρχικά Λ.Τ οι οποίοι ήταν επιβλέποντες στα έργα που γίνονταν. Και οι δύο αρνήθηκαν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν μεταξύ των οποίων και η Απάτη.

Η Συμπληρωματική Σύμβαση έξι χρόνια μετά

Στο σχέδιο κατηγορητηρίου που υπογράφει η Ευρωπαία Εντεταλμένη Εισαγγελέας κ. Πόπη Παπανδρέου -και φέρνει στο φως το Newpost– αποκαλύπτεται ότι, εκτός από την υπογραφή της Σύμβασης το 2014, έξι χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 19 -05-2021 υπογράφεται η 1^η Συμπληρωματική Σύμβαση με συμβατική προθεσμία 14 μηνών και φυσικά με επιπλέον χρήματα όπως και ο Ανακεφαλαιωτικός Πίνακας Εργασιών… Συγκεκριμένα αναφέρεται:

«Οι εμπλεκόμενες με το έργο Υπηρεσίες της ΕΡΓΟΣΕ προχώρησαν στην έγκριση του 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών, της 1ης Συμπληρωματικής Σύμβασης και του 1ου, 2ου, 3ου, 4ου, 5ου και 6ου Πρωτοκόλλου Καθορισμού Τιμών Μονάδων Νέων Εργασιών, συνολικής δαπάνης 54.617.414,41 ευρώ (χωρίς Φ.Π.Α. και αναθεώρηση), με συνέπεια η δαπάνη της αρχικής Σύμβασης 717/20114 να ανέλθει στο ποσό των 41.297.174,41 ευρώ (χωρίς αναθεώρηση και ΦΠΑ), ήτοι σε ισοζύγιο με την αρχική δαπάνη της Σύμβασης, και η δαπάνη της 1ης Σ.Σ.Ε. να ανέλθει στο ποσό των 13.320.240 ευρώ (χωρίς αναθεώρηση και ΦΠΑ)».

Γιατί υπογράφηκε η Συμπληρωματική Σύμβαση; Γιατί υπήρχαν… Απρόβλεπτα, όπως αναφερόταν. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας αναφέρει: «Ως βασική αιτιολογία για την υπογραφή της 1ης Σ.Σ.Ε. προβλήθηκε ότι «κατά την εκτέλεση της Σύμβασης και για την ολοκλήρωση του συμβατικού της αντικειμένου, ώστε το έργο να είναι λειτουργικό και ασφαλές, προέκυψε η απρόβλεπτη κατά το χρόνο της δημοπράτησης του έργου, ανάγκη εκτέλεσης συμπληρωματικών εργασιών, οι οποίες είναι αναπόσπαστες των συμβατικών εργασιών και προαπαιτούμενες αυτών, αποτελούν δε ένα ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο με το Έργο και δεν μεταβάλλουν τη φύση της σύμβασης, ενώ επιπροσθέτως, δεν μπορούν να διαχωριστούν από αυτό για τεχνικούς και οικονομικούς λόγους, χωρίς να δημιουργηθούν μείζονα προβλήματα για τον Κ.τ.Ε».

Η έρευνα όμως της Δικαιοσύνης έδειξε ότι δεν υπήρχαν… απρόβλεπτα και εν γνώσει των κατηγορούμενων δόθηκαν μη ορθά στοιχεία. Όπως για παράδειγμα: «Οι κατηγορούμενοι, σε σχέση με το ζήτημα των μονάδων τηλεμετρίας TEML32/41, στο κεφάλαιο 7 της επίμαχης εισήγησης περί ανάλυσης του απρόβλεπτου αναφέρουν και τα ακόλουθα μη ορθά στοιχεία: Ότι δήθεν «…μόνο κατά το στάδιο της εκτέλεσης των εργασιών θα μπορούσε να διαπιστωθεί η πλήρης λειτουργική κατάσταση των ως άνω συσκευών, ώστε να επιτευχθεί η απρόσκοπτη λειτουργία των συστημάτων Σηματοδότησης – Τηλεδιοίκησης και όχι κατά το στάδιο σύνταξης των τευχών κατά το οποίο κατεβλήθη κάθε δυνατή προσπάθεια, να διαπιστωθεί η ύπαρξη του εξοπλισμού με οπτικό έλεγχο του συνόλου του εξοπλισμού αλλά και σε αντιστοιχία με τα ως κατασκευάσθη σχέδια των προγενεστέρων περαιωθεισών εργολαβιών», ότι δήθεν «…η αδυναμία διάθεσης ανταλλακτικών για τις υφιστάμενες συσκευές τηλεμετρίας επιφέρει αδυναμία ολοκλήρωσης δοκιμών και θέσης σε λειτουργία της σηματοδότησης ενός εκάστου Σ.Σ.. Έτσι σε περίπτωση βλάβης κάποιου τμήματος των συσκευών τηλεμετρίας (TEML32, TEML41) και με δεδομένο ότι η κατασκευάστρια εταιρεία τους δεν κατασκευάζει και δεν διαθέτει ανταλλακτικά, θα τίθεται εκτός λειτουργίας ο αντίστοιχος ΣΣ είτε όσον αφορά το τμήμα αποκλεισμού του (TEML32) είτε όσον αφορά την επικοινωνία με την Τηλεδιοίκηση (TEML 41) που υπάγεται, είτε και στα δύο κάτι το οποίο θα επηρεάζει άμεσα την ομαλή διεξαγωγή της κυκλοφορίας και κατά συνέπεια την ασφάλεια της κυκλοφορίας…», και ότι δήθεν «…προκειμένου να μπορεί να γνωρίζει η ΕΡΓΟΣΕ την αδυναμία των κατασκευαστών ή υποκατασκευαστών να υποστηρίξουν τροποποιήσεις σε εξοπλισμό Hardware και σε Software θα έπρεπε να είχε ενημερωθεί από τον ΟΣΕ γι’ αυτό, ο οποίος ενέκρινε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά καθώς και τις απαιτούμενες εργασίες, ώστε να αναπροσαρμόσει το τεχνικό αντικείμενο του έργου και να συμπεριλάβει και τις αναγκαίες νέες εργασίες. Ωστόσο ούτε ο ΟΣΕ είχε τέτοια ενημέρωση …». Η Ευρωπαία Δικαστική Λειτουργός είναι σαφής μετά την έρευνα που έκανε: ότι όλα αυτά που κρίνονταν αναγκαίο να γίνουν αποτελούσαν ευθύνη της Αναδόχου Κοινοπραξίας χωρίς επιπρόσθετη αμοιβή.

«Το κόστος υποχρεούνταν να αναλάβει η Ανάδοχος Κοινοπραξία»

Η κ. Παπανδρέου καταλήγει για τις απρόβλεπτες συνθήκες και ποιος είχε την υποχρέωση να πληρώσει για τα επιπλέον κόστη: «Σε κάθε δε περίπτωση, δεν συνιστά “απρόβλεπτη συνθήκη” δικαιολογούσα την υπογραφή Συμπληρωματικής Σύμβασης, η επίκληση της κατάργησης του απαραίτητου λογισμικού τηλεδιοίκησης και της μη διαθεσιμότητας των απαραίτητων ανταλλακτικών, διότι ακόμα κι αν θεωρηθεί ότι πράγματι το έτος 2017, όταν έλαβε χώρα η επίμαχη εισήγηση για την έγκριση του 1ου ΑΠΕ και της 1ης Σ.Σ.Ε., δεν υπήρχαν τα απαραίτητα ανταλλακτικά, το γεγονός αυτό οφείλεται σε υπαιτιότητα της Αναδόχου Κοινοπραξία, η οποία, καθυστερούσε την υποβολή αρμοδίως εγκεκριμένων μελετών (το ζήτημα της διαθεσιμότητας των ανταλλακτικών και της καταλληλότητας του λογισμικού θα είχε επιλυθεί στην μελέτη εφαρμογής εντός του συμβατικού χρόνου), με συνέπεια στο χρονικό διάστημα της καθυστέρησης, να έχουν μεταβληθεί από τους οίκους παραγωγής λόγω τεχνολογικής εξέλιξης τα τεχνικά χαρακτηριστικά του αναγκαίου εξοπλισμού. Συνεπώς, το σχετικό κόστος, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων (Ε.Σ.Υ.) της Σύμβασης 717/2014, υποχρεούνταν να το αναλάβει η Ανάδοχος Κοινοπραξία.

Οι επόμενοι κατηγορούμενοι που θα απολογηθούν θα δώσουν τις δικές τους εξηγήσεις για την κακοδιαχείριση στη Σύμβαση.

• σύμβαση 717
• Τέμπη