Απολογείται ο Έλληνας οπαδός για τα επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια – Παραδόθηκε στην ανακρίτρια το γενετικό υλικό στο μαχαίρι με το αίμα του Μιχάλη

Ο Έλληνας οπαδός με τα αρχικά Α.Δ που απολογείται σήμερα στην ανακρίτρια που χειρίζεται την υπόθεση των επεισοδίων στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη δολοφονία του Μιχάλη Κατσουρή, κατηγορείται για εκείνη την ημέρα για ρίψη εκρηκτικών υλών και συγκεκριμένα μολότοφ.

Η εμπλοκή του προέκυψε μέσα από βίντεο με την ανακρίτρια να του ασκεί την δίωξη.

Ο Έλληνας οπαδός και φίλος του Μιχάλη τα τελευταία 10 χρόνια βρέθηκε στο επίκεντρο  όμως και για έναν άλλο λόγο: Το γενετικό του υλικό βρέθηκε στο μαχαίρι με τον αριθμό 56, το οποίο είχε σε λαβή και λάμα  το αίμα του άτυχου 29χρονου.

Το γενετικό του υλικό, όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται, και έχει παραδοθεί ήδη στην ανακρίτρια, είναι στα δείγματα 122 και 123 που αντιστοιχούν στη λάμα και τη λαβή του μαχαιριού.

Πρόκειται για ένα μεταλλικό αναδιπλούμενο μαχαίρι τύπου σουγιά, ασημί χρώματος με λαβή μαύρου χρώματος με μήκος λάμας 8 εκατοστά και συνολικό μήκος  18 εκατοστά.

Για αυτό το μαχαίρι ο ιατροδικαστής σε συμπληρωματική του κατάθεση δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να είναι ένα από τα μαχαίρια που προκάλεσαν το θανατηφόρο πλήγμα στον Μιχάλη.

Η εύρεση του dna του Έλληνα οπαδού χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση όπως εξήγησαν γενετιστές στο newpost, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο μαχαίρι βρέθηκε στην κατοχή Κροάτη ο οποίος ισχυρίστηκε ότι δεν το ακούμπησε ποτέ και ήταν δίπλα του όταν τον συνέλαβαν οι αστυνομικοί.

«Είδα μαχαίρια σε απόσταση 4 μέτρων από μένα και το Μιχάλη»

Ο ίδιος πάντως είχε παραδεχθεί ότι είχε μαχαίρι και περίμενε όπως είχε πει στην κατάθεσή του στις 24 Αυγούστου ότι το είχε χάσει .Επιμένει ότι δεν χτύπησε εκείνος το Μιχάλη.

Περιέγραψε, όπως είχε αποκαλύψει το newpost ,καρε καρέ τις  κινήσεις τόσο του ίδιου όσο και του θύματος.

Ήταν μία δύσκολη ,όπως λέει ,κατάσταση με τους Κροάτες να χτυπούν και τους δύο:

«Ο  Μιχάλης έφαγε το ίδιο ξύλο με εμένα από σίδερα και ξύλα. Μαχαίρι δεν είδα εκείνη τη στιγμή να τον μαχαιρώνουν αλλά εκεί γύρω ‘υπήρχαν Κροάτες με μαχαίρια. Ενώ τρώγαμε ξύλο και οι δύο, και εγώ και ο Μιχάλης δηλαδή, βρήκαμε ένα κενό χρονικό και πήγαμε να τους ξεφύγουμε γυρνώντας τους πλάτη και ξεκινώντας να τρέχουμε. Εκείνη τη στιγμή εγώ ταυτόχρονα ενστικτωδώς βγάζω από την τσέπη μου ένα μικρό σουγιαδάκι (μαχαιράκι), το οποίο έχω στη κατοχή μου και το οποίο κατασχέθηκε εκείνο το βράδυ και, ενώ έτρεχα, το είχα στο δεξί μου χέρι. Ο Μιχάλης βρισκόταν σε απόσταση 45 μέτρων από εμένα, τον είχα χάσει από το οπτικό μου πεδίο και όσο έτρεχα εγώ με το σουγιαδάκι, δεξιά μου, αριστερά και πίσω μου υπήρχαν Κροάτες. Συναντάω πάλι τον Μιχάλη μετά από δευτερόλεπτα, ενώ έτρεχα, και αντιλαμβάνομαι ότι τρέχει και αυτός. Συναντιόμαστε λίγο πριν ξεκινήσει ο πεζόδρομος εκεί στο γήπεδο και είδα ότι καταδιωκόταν από τέσσερα άτομα Κροάτες, ενώ από πίσω ακολουθούσαν και άλλοι  Κροάτες. Στο σημείο αυτό μας ξαναπρόλαβαν και τους δύο, γιατί ξαναφάγαμε πολλές, είχαμε απόσταση όμως με τον Μιχάλη περίπου 5-6 μέτρα και στο σημείο εκείνο αυτοί που τον καταδίωκαν πρέπει να είδα να κρατάνε μαχαίρια. Οπότε θεωρώ ίσως το μοιραίο πλήγμα έγινε είτε σε εκείνο το σημείο που και εγώ είδα τα μαχαίρια είτε στο αμέσως προηγούμενο σημείο που σας ανέφερα που έφαγε το ξύλο, όπου είδα μαχαίρια σε απόσταση τεσσάρων μέτρων από εμένα και τον Μιχάλη. «

“Δεν τον ακούμπησα με το μαχαίρι»

Το επεισόδιο όμως είχε και συνέχεια όπως περιγράφει ο Α.Δ :

«Μετά τη δεύτερη φορά που μας προλαβαίνουν, μπήκαμε στον πεζόδρομο και ξεκινήσαμε και πάλι να τρέχουμε αλλά εγώ έχασα πάλι τον Μιχάλη από το οπτικό πεδίο αλλά ήξερα ότι τρέχαμε μαζί. Σε καμία στιγμή, απ’ όσο είδα εγώ, δεν έπεσε Κάτω ούτε o Μιχάλης ούτε εγώ. Στο μεταξύ, ενώ έτρεχα, επειδή κατάλαβα ότι θα με περικυκλώνανε πάλι οι Κροάτες, εγώ πέταξα τον σουγιά, o οποίος βρέθηκε και κατασχέθηκε και o οποίος δεν είχε ίχνη αίματος είτε σε εκείνο το σημείο, είτε στο σημείο εκείνο που φαίνεται στο βίντεο ότι είχα τη σωματική επαφή με τον Μιχάλη, o οποίος ήταν εκ δεξιών μου και στο σημείο εκείνο τον ξανασυνάντησα, όπου συνεχίσαμε να τρέχουμε για να σωθούμε. Εγώ θεωρώ ότι τον σουγιά τον πέταξα πολύ νωρίτερα, μόλις μπαίναμε στον πεζόδρομο, γιατί φοβόμουν ότι θα με περικυκλώσουν. Όμως, σε κάθε περίπτωση είμαι σίγουρος ότι και αν το κρατούσα στο χέρι, ενώ ο Μιχάλης ήταν δίπλα μου, σίγουρα δεν τον ακούμπησα με το μαχαίρι αλλά μόνο χέρι με χέρι ακουμπήσαμε ή ώμο με ώμο. Περιμένω την ανάλυση για αυτό. Εκείνη τη στιγμή, επειδή φοβούμουν για τη ζωή μου, δεν παρατήρησα καν αν o Μιχάλης αιμορραγούσε ή όχι. Απλά ήξερα ότι είχε φάει πολύ ξύλο, όπως και εγώ. Μετά από 20 μέτρα που εξακολουθούσαμε να τρέχουμε κοντά κοντά χωριστήκαμε, o Μιχάλης με κατεύθυνση προς τον Αετό και εγώ από τα αριστερά μπήκα σε ένα μαγαζί απέναντι από το γήπεδο, προκειμένου να προστατευτώ, γιατί είχα καταλάβει ότι είχα σπάσει το χέρι μου και είχα χτυπήσει το πόδι μου. Παρέμεινα στο μαγαζί αυτό, μέχρι να έρθουν τα ματ να πετάξουν δακρυγόνα. Μετά φώναζα Κόσμο που είχαν μηχανάκια εκεί για να με πάνε στο νοσοκομείο και πράγματι πήγα στο Ιατρικό Κέντρο στο Μαρούσι, γιατί πράγματι ένιωσα ότι το χέρι μου είχε σπάσει από σίδερο.»

Ο Έλληνας οπαδός θα οδηγηθεί στις φυλακές Ναυπλίου για άλλη υπόθεση. Έχει καταδικασθεί σε 12 μήνες φυλάκιση για τα επεισόδια που είχαν γίνει το 2017 στο Βόλο στον τελικό του κυπέλλου ΑΕΚ -ΠΑΟΚ .

• Μιχάλης Κατσουρής
• Νέα Φιλαδέλφεια