Άποψη: Παραίτηση Κοτζιά – «Ύβρις φυτεύει τύραννον»

Στους παροικούντες εν Ιερουσαλήμ, εξ αρχής συστάσεως σημερινής κυβέρνησης η διάσταση ανάμεσα σε ΥΠΕΞ και Μαξίμου ήταν κάτι παραπάνω από γνωστή.

Η διάσταση ανάμεσα στον επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών με τα πρωτοπαλίκαρα του Πρωθυπουργικού Γραφείου αλλά και λοιπών υπουργών εκδηλωνόταν ουκ ολίγες φορές ως διαμάχη και σφοδρή αντιπαλότητα.

Παρά ταύτα με ταχυδακτυλουργική σχεδόν ευελιξία, το κυβερνητικό σχήμα κατάφερνε να διατηρεί κάποιες ισορροπίες, με παλίρροιες και άμπωτες κατά καιρούς, αλλά ισορροπίες που τελικά, εν τέλει λειτουργούσαν. Δημοσιεύματα, φήμες και παραπολιτικά υπήρξαν πολλά, με κορωνίδα το σχόλιο ότι ο ΥΠΕΞ, Νίκος Κοτζιάς, ήταν το πιο ξένο, αλλότριο σώμα μέσα στον κόλπο της κυβερνήσεως. Παρά ταύτα, απουσία άλλου προσώπου του ευρύτερου χώρου στο οποίο θα μπορούσαν ανατεθούν, και το ίδιο να διαχειριστεί τις καυτές πατάτες κυπριακού, σκοπιανού, και αλβανικού μετώπου, η ανάγκη εβαπτίσθη φιλοτιμία, και παρουσιάστηκε ως κορυφαία πολιτική επιλογή. Έτσι κατά μία ευθύβολη και επιτυχημένη ρήση διακεκριμένου Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, ο ΥΠΕΞ άπλωσε όλον τον τραχανά, ενώ στον ουρανό διαφαινόταν μπόρα. Μπόρες. Πράγματι έβρεξε.

Ο Νίκος Κοτζιάς δεν παραιτήθηκε μήτε για το χαμό που επικράτησε στο υπουργικό συμβούλιο της 16ης Οκτωβρίου λόγω σύγκρουσης και αιτιάσεων Καμμένου, μήτε για τον επακόλουθο δημοσιογραφικό σάλο περί μη επαρκούς κάλυψής του από τον Πρωθυπουργό και πιθανής παραίτησής του. Γιατί παραιτήθηκε; Για τις δηλώσεις Τζανακόπουλου σε ύφος Ανδρέα Παπανδρέου ότι όποιος αισθάνεται δυσφορία, να κατέλθει από το Orient Express της κυβέρνησης. Και ότι ο ΥΠΕΞ διατηρεί εξαίρετη επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό, για αυτό και αν θέλει να του πει κάτι, να του το πει ο ίδιος. Γιατί ο Πρωθυπουργός δεν σύρεται από τις εξελίξεις, αλλά τις διαμορφώνει ο ίδιος. Όσοι γνώριζαν ελάχιστα τον Νίκο Κοτζιά, διαβάζοντας τις αράδες δηλώσεων Τζανακόπουλου, ήξεραν ότι η παραίτηση ΥΠΕΞ ήταν ζήτημα χρόνου, για την ακρίβεια δευτερολέπτων. Όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει η στιγμή.

Κι επειδή ο Πρωθυπουργός διαμορφώνει ο ίδιος τις πολιτικές εξελίξεις ανέλαβε πάραυτα και αυτοπροσώπως το ΥΠΕΞ.

Στο σημείο αυτό μοιάζει να τελειώνει η πραγματικότητα, τα πράγματα τα ίδια δηλαδή, και να ξεκινάει ο μύθος. Κατά προτίμηση οι αρχαίοι ελληνικοί μύθοι των τραγωδών, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλου. Στον Οιδίποδα Τύραννο ο Σοφοκλής βάζει τον Χορό να λέει: «ὕβρις φυτεύει τύραννον· εἰ δέ τις ὑπέροπτα χερσὶν ἢ λόγῳ πορεύεται, Δίκας ἀφόβητος, οὐδὲ δαιμόνων ἕδη σέβων, κακά νιν ἕλοιτο μοῖρα, δυσπότμου χάριν χλιδᾶς.» Επί το λαϊκότερον, φυλάξου μια στιγμή, να ζήσεις χίλια χρόνια.

Εξάντληση τετραετίας uber alles. Με τον Ηράκλειτο να καραδοκεί: «Η νίκη σου (η επικράτησή σου), θα είναι η καταστροφή σου».

• Κοτζιάς
• Συμφωνία Πρεσπών
• υπουργείο Εξωτερικών