Δημοσίευση: ’
Αποστολή Newpost στη Μυτιλήνη: Ασφυξία στη Μόρια κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης
Το στρατόπεδο επεκτείνεται στον διπλανό ελαιώνα
Ασφυξία. Αυτή είναι η λέξη που μπορεί να συνοψίσει το συναίσθημα του επισκέπτη στο στρατόπεδο της Μόριας. Ασφυξία από τον υπερπληθυσμό, από τις αφόρητες συνθήκες διαβίωσης, από την απελπισία των ανθρώπων.
Η αύξηση του αριθμού – Η επέκταση
Η εικόνα της κατάστασης στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που δημοσιοποιεί το Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο για τον Έλεγχο των Συνόρων, τη Μετανάστευση και το Άσυλο, στη Μόρια μένουν αυτή τη στιγμή 7.378 αιτούντες άσυλο όταν η επίσημη χωρητικότητα είναι 3.000 άτομα! Στις αρχές της χρονιάς ήταν περίπου 4.500 οι διαμένοντες.
Ο αριθμός ανέβηκε για τέσσερις λόγους. Πρώτον, ο καιρός ανοίγει. Δεύτερον, ο Ερντογάν επιτρέπει την αύξηση των προσφυγικών ροών τόσο όσο χρειάζεται για να πιέζει την Ελλάδα και την Ευρώπη, χωρίς όμως να «τινάζει» στον αέρα τη συμφωνία για το προσφυγικό. Τρίτον, στους ήδη υπάρχοντες, προστίθενται οι πρόσφυγες από τα νέα πολεμικά μέτωπα, όπως αυτό του Αφρίν. Τέταρτον, δεν γίνονται μεγάλες μεταφορές αιτούντων ασύλου στην ενδοχώρα.
Ο υπερπληθυσμός στη Μόρια είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού. Μέσα στο στρατόπεδο, είδαμε το προσωπικό των ΜΚΟ να στήνει σκηνές στους διαδρόμους. Οι ίδιοι οι πρόσφυγες μας λένε ότι τρεις και τέσσερις οικογένειες στοιβάζονται σε ένα κοντέινερ. Το πλήθος το βλέπεις σε κάθε βήμα σου.
Η αδιάψευστη όμως απόδειξη της ασφυξίας, είναι η επέκταση του στρατοπέδου στον γειτονικό ελαιώνα. Εκεί έχουν στηθεί σκηνές και παραπήγματα που φιλοξενούν εκατοντάδες νεοφερμένους. Είναι άνθρωποι που έφτασαν στη Λέσβο τις τελευταίες εβδομάδες. Μια ΜΚΟ κάνει χωματουργικά έργα και διαμορφώνει υποδομές υγιεινής, πράγμα του σημαίνει ότι ο καταυλισμός του ελαιώνα δεν πρόκειται να είναι προσωρινός.
Οι άθλιες συνθήκες
Περπατώντας στο στρατόπεδο και στον ελαιώνα, αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν αυτό το μέρος να βρίσκεται στην Ευρώπη. Η πνιγηρή οσμή των βοθρολυμάτων, τα βρώμικα νερά που τρέχουν, το πολύ σκουπίδι, οι εμφανώς ανεπαρκείς υποδομές υγιεινής, τα πρωτόγονα αυτοσχέδια μαγειρεία σε εστίες με καυσόξυλα, οι πανταχού παρούσες μύγες.
Μιλήσαμε με πάνω από 20 ανθρώπους στο στρατόπεδο και τον ελαιώνα. Τα παράπονα όλως είναι τα ίδια. Το φαγητό είναι πολύ κακό, οι τουαλέτες λίγες, τα ντους δεν φτάνουν και δεν μπορούν να κάνουν μπάνιο, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ελλιπής. Σε αυτά να προστεθεί το γενικευμένο αίσθημα ανασφάλειας λόγω των συχνών συγκρούσεων μεταξύ αντιτιθέμενων ομάδων για αιτίες που δεν είναι πάντα ξεκάθαρες.
Η έλλειψη προοπτικής
Δεν είναι όμως μόνο οι συνθήκες διαβίωσης που προκαλούν το αίσθημα της ασφυξίας. Εξίσου σημαντική είναι και η έλλειψη προοπτικής. Περιμένοντας την απάντηση στην αίτηση ασύλου, μπορεί να μείνει κανείς στη Μόρια για πολλούς μήνες, ακόμα και για περισσότερο από ένα χρόνο. Σε αντίθεση με τη φυλακή που ξέρεις τι ποινή θα εκτίσεις, στη Μόρια ζεις στην αβεβαιότητα. Δεν ξέρεις ούτε αν θα πάρεις άσυλο, ούτε το πότε θα βγει η απόφαση, Η αναμονή χωρίς ορατό τέλος οδηγεί άλλους στην παραίτηση και άλλους σε ξεσπάσματα βίας, ακόμα και κατά του εαυτού τους.
Στη Μόρια ο χρόνος περνάει κοιτώντας το κινητό μέχρι να βγει η απάντηση της Επιτροπής Ασύλου.
Η ιστορία της Μόνα
Είναι χαρακτηριστική η ιστορία της νεαρής Μόνα. «Είμαι από την Υεμένη, Έφυγα λόγω του πολέμου και των απειλών της Αλ Κάιντα. Είμαι 9 μήνες στη Μόρια. Αισθάνομαι τρομερά θλιμμένη. Εδώ και 9 μήνες δεν κάνω τίποτα άλλο από το να περιμένω για το άσυλο, χωρίς να ξέρω πότε θα πάρω απάντηση. Όλα σε θλίβουν εδώ: το φαγητό, η περίθαλψη, οι καβγάδες. Μετά τις 10 το βράδυ μια μόνη νέα γυναίκα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει μόνη της έξω από τον τομέα της. Η θλίψη είναι ένα συναίσθημα που το μοιράζονται όλοι εδώ.»
Η μεταφορά στην ενδοχώρα
Στη Μόρια συναντήσαμε τη Δήμητρα Σπαθαρίδου συντονίστρια δράσης της Διεθνούς Αμνηστίας. Η Διεθνής Αμνηστία κάνει διεθνή καμπάνια για τη μεταφορά των προσφύγων από τα νησιά στην ενδοχώρα.
Η κ. Σπαθαρίδου μας είπε: «Οι άνθρωποι αυτοί έχουν διωγμένοι από εμπόλεμες ζώνες. Το πρώτο που συναντούν εδώ είναι ένας καταυλισμός όπου επικρατεί συνωστισμός και άθλιες συνθήκες. Τα νησιά μας είναι γεμάτα λόγω της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας που δεν επιτρέπει τη μεταφορά των προσφύγων και την επεξεργασία των αιτημάτων ασύλου στην ενδοχώρα. Εμείς λέμε ότι πρέπει να ανοίξουν τα νησιά. Τα αιτήματα ασύλου να εξετάζονται στην ενδοχώρα και οι αιτούντες να ζουν σε αξιοπρεπείς συνθήκες. Ζητάμε επίσης να ανοίξουν «δίαυλοι αλληλεγγύης» για να επωμιστούν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες την ευθύνη που τους αναλογεί.»
Ωστόσο, η παραμονή των αιτούντων ασύλου στα νησιά θεωρείται από τη γερμανική κυβέρνηση ακρογωνιαίος λίγος της συμφωνίας με την Τουρκία γιατί αποτελεί «αποτρεπτικό παράγοντα» για την είσοδο στην Ευρώπη νέων μεταναστών και προσφύγων. Επομένως, δύσκολα θα βρει η Μόρια τις ανάσες που έχει ανάγκη…
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr