Άρης: Ο «κόκκινος πλανήτης» θα μπορούσε να προκαλέσει «γιγαντιαίες δίνες» στους βυθούς των ωκεανών της Γης

Οι επιστήμονες ανέλυσαν ιζήματα, που είχαν διατρηθεί από εκατοντάδες τοποθεσίες στους βυθούς των θαλασσών τον τελευταίο μισό αιώνα, για να κοιτάξουν πίσω δεκάδες εκατομμύρια χρόνια στο παρελθόν της Γης, στην προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα τη δύναμη των βαθέων ωκεανικών ρευμάτων. Τα ευρήματα τους εξέπληξαν.

Τα ιζήματα αποκάλυψαν ότι τα ρεύματα βαθέων υδάτων αποδυνάμωσαν και ενίσχυσαν τους κλιματικούς κύκλους 2,4 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στο περιοδικό Nature Communications.

Η Adriana Dutkiewicz, συν-συγγραφέας της μελέτης και ιζηματολόγος στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, είπε ότι οι επιστήμονες δεν περίμεναν να ανακαλύψουν αυτούς τους κύκλους και ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τους εξηγήσουν:

«Συνδέονται με κύκλους που αλληλεπιδρούν στον Άρη και τη Γη που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο», είπε σε δήλωσή της. Οι συγγραφείς λένε ότι αυτή είναι η πρώτη μελέτη που κάνει αυτές τις συνδέσεις. Οι δύο πλανήτες επηρεάζουν ο ένας τον άλλον μέσω ενός φαινομένου που ονομάζεται «συντονισμός», το οποίο συμβαίνει όταν δύο σώματα σε τροχιά εφαρμόζουν μια βαρυτική ώθηση και έλξη το ένα πάνω στο άλλο -μερικές φορές περιγράφεται ως ένα είδος εναρμόνισης μεταξύ μακρινών πλανητών. Αυτή η αλληλεπίδραση αλλάζει το σχήμα των τροχιών τους, επηρεάζοντας το πόσο κοντά είναι οι κύκλοι τους αλλά και την απόστασή τους από τον ήλιο.

Για τη Γη, αυτή η αλληλεπίδραση με τον Άρη μεταφράζεται σε περιόδους αυξημένης ηλιακής ενέργειας -που σημαίνει θερμότερο κλίμα- και αυτοί οι θερμότεροι κύκλοι συσχετίζονται με πιο έντονα ωκεάνια ρεύματα, διαπίστωσε η έκθεση.

Αν και αυτοί οι κύκλοι (τροχιές) των 2,4 εκατομμυρίων ετών επηρεάζουν τη θέρμανση και τα ωκεάνια ρεύματα στη Γη, είναι φυσικοί κλιματικοί κύκλοι και δεν συνδέονται με την ταχεία θέρμανση που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα, καθώς οι άνθρωποι συνεχίζουν να καίνε ορυκτά καύσιμα που θερμαίνουν τον πλανήτη, δήλωσε ο Dietmar Müller, καθηγητής γεωφυσικής. στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και συν-συγγραφέας της μελέτης.

Οι συγγραφείς περιγράφουν αυτά τα ρεύματα ή τις δίνες, ως «γίγαντες-δίνες» που μπορούν να φτάσουν στον πυθμένα του βαθέως ωκεανού, διαβρώνοντας τον πυθμένα της θάλασσας και προκαλώντας μεγάλες συσσωρεύσεις ιζημάτων, όπως χιονοστιβάδες.

Οι επιστήμονες μπόρεσαν να χαρτογραφήσουν αυτές τις ισχυρές δίνες μέσω «σπασίματος» στους πυρήνες των ιζημάτων που ανέλυσαν. Τα ιζήματα βαθέων υδάτων δημιουργούνται σε συνεχή στρώματα κατά τη διάρκεια ήρεμων συνθηκών, αλλά τα ισχυρά ωκεάνια ρεύματα διαταράσσουν αυτό, αφήνοντας μια ορατή σφραγίδα της ύπαρξής τους.

Επειδή τα δορυφορικά δεδομένα που μπορούν να χαρτογραφήσουν ορατά τις αλλαγές στην κυκλοφορία των ωκεανών, ήταν διαθέσιμα μόνο για μερικές δεκαετίες, οι πυρήνες ιζημάτων -που βοηθούν στη δημιουργία μιας εικόνας του παρελθόντος που πηγαίνει πίσω εκατομμύρια χρόνια- είναι πολύ χρήσιμοι για την κατανόηση των αλλαγών της κυκλοφορίας σε ένα θερμότερο κλίμα. είπε ο Müller στο CNN.

Εάν η σημερινή υπερθέρμανση που προκαλείται από τον άνθρωπο συνεχίσει στην τρέχουσα τροχιά της, είπε ο Müller, «αυτό το φαινόμενο θα επισκιάσει όλες τις άλλες διαδικασίες για πολύ καιρό ακόμη. Αλλά το γεωλογικό αρχείο εξακολουθεί να μας παρέχει πολύτιμες γνώσεις για το πώς λειτουργούν οι ωκεανοί σε έναν θερμότερο κόσμο».

Οι συγγραφείς προτείνουν ότι είναι πιθανό πως αυτές οι δίνες θα μπορούσαν ακόμη και να μετριάσουν ορισμένες από τις επιπτώσεις μιας πιθανής κατάρρευσης του Atlantic Meridional Overturning Circulation (AMOC), μιας κρίσιμης ωκεάνιας κυκλοφορίας που λειτουργεί σαν ένας τεράστιος ιμάντας μεταφοράς που μεταφέρει ζεστό νερό από τις τροπικές περιοχές μακρινό Βόρειο Ατλαντικό.

Οι επιστήμονες κρούουν όλο και περισσότερο τον κώδωνα του κινδύνου για την υγεία αυτού του κρίσιμου συστήματος ρευμάτων. Υπάρχουν φόβοι ότι μπορεί ακόμη και να δείχνει πρώιμα σημάδια ότι είναι σε πορεία κατάρρευσης, καθώς η υπερθέρμανση του πλανήτη θερμαίνει τους ωκεανούς και λιώνει τους πάγους, διαταράσσοντας τη λεπτή ισορροπία θερμότητας και αλατιού που καθορίζει τη δύναμη του AMOC.

Μια κατάρρευση θα είχε καταστροφικές κλιματικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της ταχείας πτώσης της θερμοκρασίας σε ορισμένα μέρη και της ανόδου της σε άλλα.

«Η δουλειά μας δεν λέει τίποτα για το τι μπορεί ή δεν μπορεί να συμβεί στην AMOC», είπε ο Müller. «Το θέμα μας είναι, μάλλον, ότι ακόμα κι αν η AMOC κλείσει, εξακολουθούν να υπάρχουν άλλες διαδικασίες για την ανάμειξη του ωκεανού, παρόλο που τα αποτελέσματά τους θα ήταν αρκετά διαφορετικά».

Υπάρχουν φόβοι ότι η διακοπή λειτουργίας του AMOC θα σήμαινε ότι τα πλούσια σε οξυγόνο επιφανειακά ύδατα δεν θα αναμειγνύονται πλέον με τα βαθύτερα νερά, οδηγώντας σε έναν στάσιμο ωκεανό, σε μεγάλο βαθμό χωρίς ζωή. «Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι πιο έντονες δίνες στα βαθιά ωκεάνια σε έναν θερμότερο κόσμο μπορεί να αποτρέψουν μια τέτοια στασιμότητα των ωκεανών», είπε.

Ο Joel Hirschi, συνεργάτης επικεφαλής μοντελοποίησης θαλάσσιων συστημάτων στο Εθνικό Κέντρο Ωκεανογραφίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, είπε ότι το εύρημα της μελέτης για την ύπαρξη ενός κύκλου 2,4 εκατομμυρίων ετών στα θαλάσσια ιζήματα ήταν αξιοσημείωτο. Η μεθοδολογία είναι ορθή και είναι δυνατή η σύνδεση με τον Άρη, πρόσθεσε.

Ωστόσο, είπε στο CNN, «η προτεινόμενη σύνδεση με την ωκεάνια κυκλοφορία είναι εικαστική και οι ενδείξεις ότι η βαθιά ωκεάνια κυκλοφορία που συνδέεται με δίνες είναι ισχυρότερη σε θερμά κλίματα, είναι ισχνές».

Οι δορυφορικές παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι αυτές οι δίνες έχουν γίνει πιο ενεργές τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά τα ρεύματα δεν φτάνουν πάντα στον πυθμένα του ωκεανού, είπε, που σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη συσσώρευση ιζημάτων.

Παραμένει ασαφές πώς ακριβώς θα εξελιχθούν στο μέλλον διαφορετικές διεργασίες που επηρεάζουν τα βαθιά ωκεάνια ρεύματα και τη θαλάσσια ζωή, ανέφεραν οι συγγραφείς της μελέτης σε δήλωση, αλλά ελπίζουν ότι αυτή η νέα μελέτη θα βοηθήσει στη δημιουργία καλύτερων μοντέλων μελλοντικών κλιματικών αποτελεσμάτων.

• Αρης
• δίνες
• κλιματική αλλαγή
• ωκεανοί