Άρθρο Βέττα στο Newpost: Οι ιστορίες του βαρόνου Μινχάουζεν και η ΝΔ

Ο Κάρολος Φρειδερίκος Ιερώνυμος φον Μινχάουζεν, γνωστός ως βαρόνος Μινχάουζεν, καταγόταν από μια παλαιότατη αριστοκρατική οικογένεια της Γερμανίας. Υπηρέτησε ως αξιωματικός στον ρωσικό στρατό στον ρωσοτουρκικό πόλεμο και μετά την αποστρατεία του συνήθιζε να διηγείται  σε γνωστούς και φίλους τα γεμάτα με αδιανόητες ψευδολογίες κατορθώματά του.

Εκδόθηκαν δε, για πρώτη φορά το 1785 στην Αγγλία,  ανώνυμα, από τον Ρούντολφ Έρικ Ράσπε (1739-1794).

Οι ιστορίες του βαρόνου Μινχάουζεν περιφρονούν τους κανόνες της  λογικής και τους νόμους της επιστήμης. Τα πάντα μπορούν να συμβούν – και συμβαίνουν. Αν δεν συμβαίνουν, τότε πρόκειται για μια αντιστροφή της πραγματικότητας, και ουκ ολίγες φορές της διαμεσολάβησής της, αφού οι πιστοί και πρόθυμοι φίλοι τής εν Ελλάδι βαρονίας ανακαλύπτουν κάποια  χρησιμότητα στην αναπαραγωγή της.

Η Ν.Δ., η ηγετική «τριαδικότητά» της, κινείται ακριβώς σε αυτό το αφηγηματικό πλαίσιο. Ίσως για προφανείς λόγους να αρνούνται την δομιστική σκέψη και ότι τα πάντα ορίζονται με βάση το αντίθετό τους.

Όμως την εφαρμόζουν, ευηθώς είναι αλήθεια, στην πραγματικότητα που θέλουν να εξοστρακίσουν από την βιωματική κοινωνική μνήμη: ένα κράτος ημετέρων, σκάνδαλα, αδιαφάνεια, σήψη, διαπλοκή.

Οποιοδήποτε απτό δείγμα ευθιξίας οδηγεί σε προσωπικές ή κεντρικές επιλογές, που επιβάλλονται ηθικά πρώτα από την ίδια την κοινωνία, ερμηνεύεται ως απώλεια του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς. Όπως π.χ. τελευταία στην περίπτωση του Ευστ. Μαρίνου ο οποίος προόριζαν για διοικητής του ΕΦΚΑ, αλλά κατά τη διαδικασία έγκρισής του από τη Βουλή προέκυψε ότι είχε ασυμβίβαστα και η υποψηφιότητά του αποσύρθηκε.

Ενώ ήταν π.χ. ηθικό πλεονέκτημα όταν ο Μ. Βορίδης την εποχή που ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. ήταν ταυτόχρονα και συνήγορος υπεράσπισης βασικού κατηγορουμένου για το σκάνδαλο των Energa και Hellas Power, εταιρειών που είχαν καταχραστεί 270 εκατ. ευρώ σε βάρος του Δημοσίου. Καταδικάστηκαν εν τέλει και με αυτή την κυβέρνηση επιστρέφονται από τα κλεμμένα 90 εκ. ευρώ σε δήμους και δημόσιο. Ή πιο πίσω, στην παραίτηση της αναπληρώτριας Υπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Ράνιας Αντωνοπούλου, η οποία ελάμβανε -νόμιμα- επιδότηση ενοικίου παρά την οικονομική της επιφάνεια. Είναι όμως ηθικό πλεονέκτημα όταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ελάμβανε -νόμιμα- αγροτικές επιδοτήσεις. Είναι π.χ. απώλεια του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς η τοποθέτηση, νόμιμα και για όσο χρόνο της βουλευτικής θητείας, μετακλητών υπαλλήλων -άρα δεν μιλάμε για διορισμούς από το παράθυρο, αυτή ήταν πελατειακή τακτική άλλων κηνσόρων της ηθικής- αλλά θα είναι ηθικό πλεονέκτημα η «κατάληψη» του κράτους από τον κατάλογο των «αρίστων», που επικυρώνεται από το Μητρώο Στελεχών της Ν.Δ., αν κι εφόσον αυτή γίνει κυβέρνηση.

Διότι δεν εκλέγουν οι δημοσκοπήσεις, αλλά οι πολίτες. Είναι, τέλος, ηθικό πλεονέκτημα όταν ο ΟΑΣΘ, καίτοι ιδιωτικός φορέας, «σιτιζόταν» από το δημόσιο (για το διάστημα 2009-2013 έλαβε 616,5 εκ. ευρώ), μεριμνώντας παράλληλα βουλευτής της Ν.Δ. με μπιλιέτα για διορισμούς ημετέρων, ενώ είναι απώλεια ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς η κρατικοποίηση του Οργανισμού για εξυγίανση, που μέσα σε μόλις οκτώ μήνες έφερε εξοικονόμηση 22 εκ. ευρώ!

Τα παραδείγματα, από την δραπέτευση από την συζήτηση για τις off shore, τους «παραδείσους» με το μαύρο χρήμα, την εξωτερική πολιτική, το Μακεδονικό, τις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής για τα ΜΜΕ και τα δάνεια των κομμάτων, για την Υγεία, την άρνηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που ήταν πρόταγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέχρι το ακρονεοφιλελεύθερο και με τις ευλογίες του ακροδεξιού φυτωρίου «σοκ και δέος», είναι η εφιαλτική πραγματικότητα, η πραγματική αφήγηση που επιχειρεί παντοιοτρόπως να ωραιοποιήσει η ηγεσία της Ν.Δ.

Ο μύθος της απώλειας του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς δεν είναι τίποτε άλλο παρά η παραδοχή από τη Ν.Δ. ότι αυτή θα το διαθέτει αν κι εφόσον πείσει ότι η κυβέρνηση το έχει απωλέσει. Μέχρι τότε το μη ηθικό πλεονέκτημα θα εξακολουθεί να της υπενθυμίζει ότι είναι όντως μια πολύ άβολη κατάσταση. Είναι σαν ο εμπρηστής να εγκαλεί τον πυροσβέστη γιατί δεν σβήνει τη φωτιά.

Εν κατακλείδι, η παραμονή της Ν.Δ. στα έδρανα της αντιπολίτευσης για πολύ περισσότερο χρόνο απ’ ότι είχε παρενθετικά για την κυβέρνηση προϋπολογίσει μέχρι την βέβαιη έξοδο από τα μνημόνια, που αυτή η κυβέρνηση θα έχει δώσει στη χώρα δυνατότητες ανάπτυξης και ελάφρυνσης των κοινωνικών στρωμάτων που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση, προοπτική μακριά και πέρα από τη μέγγενη της προληπτικής γραμμής στήριξης ήτοι ένα νέο μνημόνιο, είναι το φυτίλι που δεν μπορεί να πυροδοτήσει το κανόνι, για να εκτοξευθεί πάνω στην οβίδα του ο Κυριάκος Μητσοτάκης και να μας πείσει ότι τα πράγματα δεν έχουν ως πραγματικώς είναι και συμβαίνουν, αλλά όπως φαντάζεται ότι είναι και συμβαίνουν.

• Δημήτρης Βέττας