Ας κρατήσουν οι «πανηγυρισμοί» για το «Ορούτς Ρέις» – O Ερντογάν καταλαβαίνει μόνο «γαλλικά»

Στο προηγούμενο σχόλιο έγραφα ότι «αυτή είναι η γλώσσα που καταλαβαίνει ο Ερντογάν» και αναφερόμουν στα «Γαλλικά» του Μακρόν και συγκεκριμένα το «Pax Mediterranea» του Γάλλου Προέδρου.

Ήταν μια ξεκάθαρη απάντηση εναντίον της «Γαλάζιας Πατρίδας» που δεν έφτασε μόνο στον Ερντογάν αλλά και στους «ουδέτερους» συμμάχους. Η απόφαση της Άγκυρας να μην ανανεώσει τη NAVTEX των δραστηριοτήτων του «Ορούτς Ρέις», στο παραπέντε και ενώ με δηλώσεις και στρατιωτικές κινήσεις είχε δημιουργήσει πολεμικό κλίμα, είναι το αποτέλεσμα εντατικού ελληνικού διπλωματικού «μοχλού πίεσης» και έντονου παρασκηνίου. Δεν είναι για πανηγυρισμούς αλλά είναι μια κίνηση που λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης της σημειακής έντασης στο Καστελόριζο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατιωτική εμπλοκή.

Ωστόσο, δεν τελειώσαμε αλλά μπαίνουμε σε έναν μακρύ δρόμο διαβουλεύσεων, παρασκηνίου, ελεγχόμενων εντάσεων αλλά και προβοκατόρικων ενεργειών. Παράλληλα αναμένουμε τους όρους του οδικού χάρτη προς έναν μη εγγυημένο διάλογο και πάντα με τον κίνδυνο αναζωπύρωσης της έντασης. Ο άξονας Βερολίνου, Βρυξελλών και Ουάσιγκτον ένιωσε την πίεση του Μακρόν που πήρε το… όπλο του και άρχισε να πυροβολεί τον Ερντογάν αλλά και όσους τον ανέχονται. Προφανώς αυτή η πίεσε είχε αποτέλεσμα και οδήγησε στην απόφαση των Τούρκων να «μαζέψουν» το ερευνητικό «Ορούτς Ρέις».

Το Βερολίνο έστελνε το τελευταίο διάστημα μηνύματα στην Άγκυρα ότι οποιαδήποτε προκλητική κίνησh θα ήταν «δρόμος» προς τις κυρώσεις χωρίς επιστροφή. Ο Ερντογάν παγιδεύτηκε στο σκηνικό έντασης που δημιούργησε γύρω από το Καστελόριζο και παρά τις διαφωνίες τους κόλπους των «συμμάχων» μας, για τον τρόπο αντιμετώπισης της προκλητικότητας της Τουρκίας όλοι κατάλαβαν ότι η παραβίαση του νόμιμου δικαιώματος επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Καστελόριζο από τα 6 στα 12 ν.μ., και μάλιστα με πολεμικά πλοιά την ώρα που η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου ήταν παρούσα στο ακριτικό νησί, δεν θα άφηνε περιθώρια σε Ε.Ε, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ να το παίξουν «Πόντιοι Πιλάτοι».

Η συνέχεια θα είναι κρίσιμη καθώς μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (24-25 Σεπτεμβρίου), οι Τούρκοι θα υποδύονται ότι θέλουν διάλογο χωρίς όρους για να ρίξουν τον «μουτζούρη» στην Αθήνα και να αποφύγουν τις κυρώσεις. Θα φανεί επίσης αν η κίνηση με το ερευνητικό πλοίο είναι μια τακτική ή στρατηγική απόφαση να δώσουν μάχη στο πεδίο του διαλόγου.

Επομένως, η Ελλάδα θα πρέπει να προετοιμαστεί για μεγάλη ένταση προπαγάνδας και δημόσιας διπλωματίας ώστε ο Ερντογάν να βάλει τους δικούς του όρους για να αποτρέψει μια συμφωνία για επιστροφή στις διερευνητικές επαφές από εκεί που σταμάτησαν το 2016 με μόνο αντικείμενο την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και της υφαλοκρηπίδας. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Άγκυρα εμμένει για διάλογο «χωρίς προϋποθέσεις», γεγονός που εκ των πραγμάτων πρέπει να μας δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς για τους πραγματικούς στόχους της. Υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος με τη βοήθεια των Γερμανών, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να μας σύρει στον διάλογο που ο ίδιος θέλει και μετά να μας καταγγείλει, επιστρέφοντας στην τακτική της έντασης.

Και επειδή ο Ερντογάν μίλησε πρόσφατα για… λύκο θέλοντας να εξισώσει θύματα και θύτες, ας θυμόμαστε για την Τουρκική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα, τη γνωστή ρήση, «ο λύκος τρίχα αλλάζει -τομάρι δεν αλλάζει».

• Oruc Reis
• τουρκικές προκλήσεις