Ας μας λυπηθεί κάποιος όμως!

Σε αυτή τη χώρα τα πράγματα ποτέ δεν είναι αρκετά άσχημα ώστε να μην μπορούν να γίνουν χειρότερα. Δεν αρκεί που είμαστε φτωχοί, έχουμε και τα σκουπίδια. Δεν αρκεί που έχουμε τα σκουπίδια, έχουμε και τον καύσωνα. 43 βαθμοί με βουνά σκουπιδιών, ο ορισμός της αφόρητης κατάστασης.

Η ιλαροτραγωδία με τα σκουπίδια συμπυκνώνει όλα τα κακώς κείμενα του δημόσιου βίου:

• Μια Δημόσια Διοίκηση που αδυνατεί να προσδιορίσει το πόσο προσωπικό χρειάζεται καθώς και το πώς αξιοποιείται το προσωπικό που έχει.
• Μια Τοπική Αυτοδιοίκηση που παρουσιάζεται ακόμα πιο ανεπαρκής κι από την κεντρική Διοίκηση.
• Μια αναιμική οικονομία που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη στην εργασία.
• Ένα κομματικό σύστημα που προσπαθεί δια του Δημοσίου να αντιμετωπίσει την ανεργία, παίζει με την αγωνία των εργαζομένων, ενώ οι τοποθετήσεις των κομμάτων που το αποτελούν, εξαρτώνται από το αν είναι στην κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση.
• Ένα συνδικαλιστικό δίκτυο που λειτουργεί με βάση τις ανάγκες της αναπαραγωγής του και όχι αυτές των εργαζομένων.

Η εφιαλτική κατάσταση που ζούμε, είναι το αποτέλεσμα χρόνιων παθογενειών που δεν αντιμετωπίστηκαν και συνεχίζουν να μην αντιμετωπίζονται. Είναι πιο εμφανής ένδειξη ότι χώρα δεν λειτουργούσε και συνεχίζει να μη λειτουργεί όπως πρέπει.

Ας μας λυπηθεί κάποιος όμως. Δεν γίνεται να ζούμε σε πόλεις-χωματερές εν μέσω καύσωνα.

• καύσωνας
• σκουπίδια