Αυτοκτόνησε ο διάσημος σεφ Άντονι Μπουρντέν

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 61 ετών ο γνωστός σεφ Άντονι Μπουρντέν. Πρόκειται όπως φαίνεται για αυτοκτονία, καθώς το γραφείο του εισαγγελέα έκανε λόγο για απαγχονισμό χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις ανάμειξης άλλου προσώπου.

Ο Μπουρντέν βρισκόταν στη Γαλλία, καθώς εργαζόταν για ένα επεισόδιο μιας επερχόμενης σειράς του CNN. Το άψυχο σώμα του βρήκε ο στενός του φίλος και Γάλλος σεφ, Eric Ripert.

«Με μεγάλη θλίψη επιβεβαιώνουμε το θάνατο του φίλου μας και συναδέλφου, Άντονι Μπουρντέν», αναφέρει η ανακοίνωση του CNN το πρωί της Παρασκευής (08.06.2018). «Η αγάπη του για την περιπέτεια, τους καινούργιους φίλους, το καλό φαγητό και ποτό, και οι ιστορίες για τον κόσμο τον έκαναν έναν μοναδικό αφηγητή. Το ταλέντο του ποτέ δεν σταμάτησε να μας εκπλήσσει και θα μας λείψει πάρα πολύ. Οι σκέψεις και οι προσευχές μας είναι με την κόρη και την οικογένειά του αυτή τη δύσκολη στιγμή», καταλήγει η ανακοίνωση.

Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο βραβευμένος με Emmy Άντονι Μπουρτνέν επισκέφτηκε τη Νάξο, για τα γυρίσματα εκπομπής.

Ο ίδιος είχε δηλώσει τότε: «Το πλάνο ήταν να βρεθώ σε ένα ήρεμο ελληνικό νησί, με πραγματική τοπική κουλτούρα, με επιχειρήσεις και εισόδημα πέρα από τον τουρισμό και να κάνω κατ’ αυτόν τον τρόπο –και χωρίς να χάσω και το μαύρισμά μου- το πέρασμα σε μία ακόμη χρονιά στην τηλεόραση». 

 

O Άντονι Μπουρντέν γεννήθηκε το 1956 στη Νέα Υόρκη από τον Πιερ και την Γκλάντις Μπουρντέν και μεγάλωσε στην περιοχή Λεόνια του Νιου Τζέρσι. O Μπουρντέν έχει γαλλική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του, κάτι που φαίνεται και από το επίθετο. O παππούς του, μάλιστα, μετοίκησε στη Νέα Υόρκη από τη Γαλλία λίγο μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Φοίτησε στο Englewood School for Boys, αποφοιτώντας το 1973. Κατόπιν πήγε στο κολέγιο Vassar, που το παράτησε μετά από δύο χρόνια. Τελικά, το όνειρό του να γίνει σεφ το έκανε πραγματικότητα στο Culinary Institute of America, από το οποίο αποφοίτησε το 1978.

Συγγραφέας μυθιστορημάτων και βιβλίων μαγειρικής, ήταν γνωστός για τις τηλεοπτικές περιπέτειές του μέσα από το σόου «Νο reservations», οργώνοντας (μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά σε κάποιες περιπτώσεις) όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, δοκιμάζοντας γεύσεις παραδοσιακές και μη, όπου και αν βρεθεί. Όπως, για παράδειγμα, τηγανητές απολήξεις παχέος εντέρου βούβαλου σε πάγκους στη μέση του δρόμου στα στενά σοκάκια της Καρταχένα στην Κολομβία, μια ολόκληρη κόμπρα στο Βιετνάμ, φωλιές πουλιών στα ποτάμια της Νοτιοανατολικής Ασίας και διάφορες άλλες μυσταγωγικές γεύσεις, μακριά από γκουρμέ καθωσπρεπισμούς.

Όπου κι αν πήγαινε, γινόταν ένα με τους ντόπιους. Μάθαινε από αυτούς και έπαιρνε μαζί του στην επιστροφή για τη Νέα Υόρκη ένα κομμάτι της κουλτούρας τους. Και όχι μόνο της γαστρονομικής. Κατέγραφε τις εμπειρίες και τις γεύσεις στα σημειωματάριά του και εμπνεόταν καινούριες συνταγές για το εστιατόριό του. Μια συνήθεια που την είχε από μικρός, τότε που περνούσε τα καλοκαίρια του στη γαλλική ύπαιθρο.