Δημοσίευση: ’
Bloomberg: Οι 3 εγγυήσεις για την ειρήνευση στην Ουκρανία και το «μοντέλο» του Κοσόβου
Ο Ελληνοαμερικανός αξιωματικός υπογραμμίζει ότι οποιοδήποτε σχέδιο για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής πρέπει να προβλέπει προστασία της Ουκρανίας σε τέσσερα μέτωπα
Επιμέλεια: Λαμπριάνα Κυριακού 
Ο Ελληνοαμερικανός αξιωματικός υπογραμμίζει ότι οποιοδήποτε σχέδιο για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής πρέπει να προβλέπει προστασία της Ουκρανίας σε τέσσερα μέτωπα
Είκοσι πέντε χρόνια μετά τη νατοϊκή επέμβαση στα Βαλκάνια, το παράδειγμα του Κοσόβου επανέρχεται στο προσκήνιο ως πιθανό μοντέλο για τον τερματισμό ενός άλλου, πολύ πιο αιματηρού πολέμου — εκείνου της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον ναύαρχο εν αποστρατεία και πρώην ανώτατο διοικητή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, James Stavridis, μια μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία θα πρέπει να εμπνευστεί από τα διδάγματα της βαλκανικής κρίσης, ενσωματώνοντας σαφείς και ουσιαστικές εγγυήσεις ασφάλειας.
Σε άρθρο του στο Bloomberg, ο Ελληνοαμερικανός αξιωματικός υπογραμμίζει ότι οποιοδήποτε σχέδιο για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής πρέπει να προβλέπει προστασία της Ουκρανίας σε τέσσερα μέτωπα — θάλασσα, αέρα, ξηρά και κυβερνοχώρο — έτσι ώστε η ειρήνη να μην είναι απλώς μια προσωρινή εκεχειρία, αλλά ένα σταθερό θεμέλιο ασφάλειας.
Θαλάσσιες εγγυήσεις: Η Μαύρη Θάλασσα ως «γραμμή ζωής»
Καθοριστικής σημασίας, κατά τον Stavridis, είναι η διασφάλιση της ελευθερίας του ουκρανικού εμπορίου στη Μαύρη Θάλασσα. Πριν από τη ρωσική εισβολή, η Ουκρανία υπήρξε ο «σιτοβολώνας της Ευρώπης», και οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία ειρήνης πρέπει να εγγυάται την ομαλή λειτουργία των λιμανιών της, όπως της Οδησσού.
Ο ναύαρχος προτείνει μόνιμη ναυτική παρουσία του ΝΑΤΟ με δύο ή τρία αντιτορπιλικά ή φρεγάτες, ναρκαλιευτικά και αεροσκάφη περιπολίας μεγάλου βεληνεκούς τύπου P-8 Poseidon, τα οποία θα μπορούσαν να επιχειρούν από βάσεις στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία. Μια τέτοια διάταξη θα θυμίζει τη ναυτική επιχείρηση της Συμμαχίας στην Αδριατική κατά τον πόλεμο του Κοσόβου, η οποία είχε αποτρέψει τη Σερβία από το να προμηθευτεί όπλα δια θαλάσσης.
Εναέρια ασφάλεια: Απαγόρευση πτήσεων τύπου Κοσόβου
Στο πεδίο του αέρα, ο Stavridis εισηγείται τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία, επιβαλλόμενη από μαχητικά του ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ουκρανική αεροπορία. Καθώς όλο και περισσότερα αμερικανικά F-16 φθάνουν μέσω των ευρωπαϊκών συμμάχων, η ιδέα αυτή γίνεται τεχνικά εφικτή.
Η διοίκηση της επιχείρησης θα μπορούσε να εδρεύει στη βάση του Ράμσταϊν στη Γερμανία και να περιλαμβάνει 40–50 αεροσκάφη, μαχητικά και αεροσκάφη ελέγχου AWACS. Όπως σημειώνει, στο Κόσοβο η απαγόρευση πτήσεων συνδυάστηκε με τη χρήση πυραύλων Tomahawk εναντίον στρατηγικών στόχων στο Βελιγράδι — τακτική που, σε μια διαφορετική μορφή, θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά και απέναντι στη Ρωσία.
Εγγυήσεις στη στεριά: Μία «συμμαχία των πρόθυμων»
Η χερσαία διάσταση της ασφάλειας, γράφει ο ναύαρχος, είναι η πιο πολιτικά ευαίσθητη. Η Ρωσία θα αντιδράσει σε οποιαδήποτε αποστολή του ΝΑΤΟ στο ουκρανικό έδαφος, ωστόσο μια πολυεθνική δύναμη περίπου 10.000 στρατιωτών από κράτη–μέλη της Συμμαχίας, κυρίως από την Πολωνία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία και τις Βαλτικές χώρες, θα μπορούσε να αναπτυχθεί υπό εθνικές σημαίες, με ενιαία διοίκηση και πιθανό επικεφαλής έναν Πολωνό στρατηγό.
Η δύναμη αυτή θα τοποθετείται κατά μήκος της νέας ουκρανορωσικής μεθορίου, λειτουργώντας υπό ευρωπαϊκή εποπτεία — ανάλογα με την αποστολή του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο, που αριθμούσε τότε 17.000 στρατιώτες και εξασφάλισε μακροπρόθεσμη σταθερότητα στην περιοχή.
Παράλληλα, η Ουκρανία θα πρέπει να διατηρήσει μόνιμη πρόσβαση σε δυτικά στρατιωτικά μέσα — πυρομαχικά, άρματα, πυροβολικό και νάρκες — μέσω θεσμοθετημένης γραμμής εφοδιασμού υπό την εποπτεία της αμερικανικής Ευρωπαϊκής Διοίκησης (EUCOM) στη Στουτγάρδη.
Ο κυβερνοχώρος: Η νέα διάσταση του πολέμου
Στο τέταρτο και πλέον σύγχρονο πεδίο μάχης —τον κυβερνοχώρο— ο Stavridis προτείνει τη συγκρότηση αμερικανικής δύναμης κυβερνοάμυνας, υπό το US Cyber Command, για την ενίσχυση των ουκρανικών δυνατοτήτων απέναντι στις ρωσικές επιθέσεις. Η μονάδα αυτή θα συμβάλει επίσης στη διασφάλιση της συνδεσιμότητας της Ουκρανίας μέσω δορυφορικών συστημάτων όπως το Starlink και άλλων δικτύων τακτικής επικοινωνίας.
Ο ναύαρχος Stavridis αναγνωρίζει ότι η προοπτική μιας συμφωνίας που θα διατηρεί τον Πούτιν στον έλεγχο του 20% της ουκρανικής επικράτειας είναι βαθιά προβληματική. Ωστόσο, θεωρεί ότι μια ρεαλιστική ειρηνευτική λύση θα μπορούσε να στηριχθεί σε «ουσιαστικές και εφαρμόσιμες εγγυήσεις» ασφαλείας, οι οποίες θα διασφαλίζουν τη μακροχρόνια σταθερότητα και ευημερία της χώρας.
Η Δύση, καταλήγει, οφείλει να προετοιμάσει από τώρα το πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, σχεδιάζοντας με λεπτομέρεια τη δομή των εγγυήσεων και οργανώνοντας μια ουσιαστική σύνοδο ΗΠΑ–Ρωσίας, ικανή να προσφέρει όχι απλώς εκεχειρία, αλλά έναν βιώσιμο οδικό χάρτη ειρήνης.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr