Δασικοί χάρτες: Τι ισχύει για εκτάσεις που άλλαξαν χρήση χωρίς άδεια – Ποιοι έχουν διασφαλίσει την ιδιοκτησία τους- Ο Δρ. Σταματόπουλος εξηγεί

«Οι δασικοί χάρτες δεν είναι πρόχειροι, είναι ότι πιο ακριβές υπάρχει στο πλαίσιο του Εθνικού Κτηματολογίου. Εκσυγχρονίστηκε πολύ η δασική νομοθεσία» δήλωσε ο δρ. Ελευθέριος Σταματόπουλος, Δασολόγος, Περιβαλλοντολόγος και μέλος της Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας. «Όπου άλλαξε η χρήση χωρίς άδεια πάει στις αντιρρήσεις και βλεπουμε. Απ’ ότι ακούω και πάλι θα υπάρξει λύση» ανέφερε. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι στους χρόνους», τόνισε, υπογραμμίζοντας πως «θα μπορούσε το υπουργείο να ξανανοίξει τις προθεσμίες».

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 98,9 και την εκπομοπή «Χωρίς Μάσκα» με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο και τον Γιώργο Σμυρνή, το μέλος της Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας σημείωσε πως «υπάρχει ένα σκοτεινό σημείο. Μετεβλήθη και εκσυγχρονίστηκε η δασική νομοθεσία, ωστόσο πέσαμε πάνω στην περίοδο της κρίσης, δεν μπόρεσαν να αλλάξουν οι δασικοί χάρτες και έχουμε τώρα αυτά τα προβλήματα, που δεν συνάδουν με τη δασική νομοθεσία σε πολλές περιπτώσεις. π.χ. είχαν άδειες άνθρωποι προ της ψήφισης του Συντάγματος, αποχαρακτηρίστηκε καθ’ όλο το εμβαδόν η ιδιοκτησία, φυσικά τους ανήκει, δεν είναι δάση πια, αφού άλλαξε χρήση. Βγήκε η απόφαση του ΣτΕ το 2009 και ενσωματώθηκε στη συνέχεια στον νόμο 4389. Ό, τι έχει αλλάξει νόμιμα χρήση πριν την ψήφιση του Συντάγματος, δεν χαρακτηρίζονται δασικοί, δεν κηρύσσονται αναδασωτέοι. Στις περιπτώσεις όπου άλλαξε χρήση χωρίς άδεια, πάνε στις αντιρρήσεις και κρίνεται ανά περίπτωση». 

Σχετικά με τις χορτολιβαδικές εκτάσεις και τις αντιδράσεις σε Κρήτη και Κυκλάδες, ο κ. Σταματόπουλος είπε πως «οι διαμαρτυρίες αφορούν το ότι με τον χαρακτηρισμό της έκτασής επειδή είναι χορτολιβαδική έκταση αμφισβητείται και η ιδιοκτησία. Στις Κυκλάδες και την Κρήτη εδώ και 42 χρόνια δεν ισχύει το τεκμήριο κυριότητας υπέρ του Δημοσίου. Στις Κυκλάδες, την Κρήτη, τη Χίο, τη Σάμο, τα Κύθηρα, τα Επτάνησα από το ’12 δεν ισχύει αυτό το τεκμήριο. Οι χορτολιβαδικές εκτάσεις δεν χαρακτηρίζονται δασικές, προηγούνται πάντα οι ιδιοκτήτες που έχουν τίτλο».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι χορτολιβαδικές εκτάσεις από το 1982 χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τις πεδινές χορτολιβαδικές εκτάσεις ή τις ορεινές χορτολιβαδικές εκτάσει ή εκτάσεις που περιβάλλονται εξ ολοκλήρου από δάση. Υπάρχουν κι αυτές που γειτνιάζουν με γεωργικά, που μία καλλιεργούνταν μία τις παρατούσαν, αυτές είναι οι μη προστατευόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις».

«Τώρα έχει στοχοποιηθεί ο ασπάλαθος, που είναι ένα είδος που εγκαθίσταται μετά από καταστροφές, κυρίως πυρκαγιές. Είναι ακανθώδης, δεν γίνετι εύκολα βοσκή, προστατεύει τα εδάφη από τη διάβρωση και είναι το είδος που έχει σώσει από διαβρώσεις όλες τις περιοχές, ακόμα και την Κρήτη» πρόσθεσε.

«Ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής ως δασικής το 1982» σημείωσε και επισήμανε, «οι άδειες που έχουν βγει από τη χωροφυλακή ή την αστυνομία πριν από το 1955 είναι ακατεδάφιστοι. Όσοι έχουν μετά τον νόμο Μάνου του 1977, ούτε αυτοί έχουν θέμα κατεδάφισης. Οι άδειες Τρίτση είναι προσωρινώς μη κατεδαφιστέες, μέχρι να αποδειχθεί ότι δεν είναι σε αιγιαλό, ρέμα, αρχαιολογική ή δασική περιοχή. Αυτοί που έχουν τις άδειες Τρίτση θα κάνουν αντίρρηση, δεν τους εξασφαλίζει, ούτε οι τροποποιήσεις που έγιναν με τον νόμο Σουφλιά ή πρόσφατα διασφαλίζουν».

Σύμφωνα με τον ίδιο «το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται στους χρόνους. Πάρθηκε η διορία για να κάνουν αντιρρήσεις 3 μήνες, έγινε 106 μέρες κι ευτυχώς αυτό έγινε 6 μήνες. Όμως η μισή χώρα έχει κλείσει τους δασικούς χάρτες κα το 2014, το 2011 στην περίοδο της κρίσης πολλοί έχασαν τις προθεσμίες. Δεν υπάρχει λόγος αυτοί οι χάρτες να είναι κλειστοί, θα μπορούσαν να ανοίξουν για 6 μήνες ή έναν χρόνο ξανά για να κάνουν αντιρρήσεις όσοι έχασαν τις προθεσμίες και δεν έκαναν αντίρρηση μέχρι τώρα. Όσοι έκαναν αντιρρήσεις δεν έχουν λόγο να ξανακάνουν. Η καλύτερη λύση, που εξετάζει το υπουργείο, είναι να ξανανοίξουν οι δασικοί χάρτες. Η νομοθεσία είναι καλή, δεν πρέπει να την αγγίξει και πολύ, εκτός ίεσως από τον ασπάλαθο, όσο κι αν έχω ενδοιασμούς γιατί είναι το είδος που κρατάει τα εδάφη. Όμως εγκαταλελειμμένοι αγροί στις Κυκλάδες είναι γεμάτοι ασπάλαθο, δεν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε δασικά Υπάρχει δυνατότητα για όλους, να μην φοβούνται όσων το κτήμα είχε βγει αγροτικό στο παρελθόν και δασικό τώρα. Οι δασωμένοι αγροί, εφόσον έχουν τέτοιους τίτλους που ανάγονται πριν το 1946, μπορεί κάποιος να το έχει πάρει από τον παππού του και να έκανε αποδοχή κληρονομιάς, έναν τίτλο να έχει δηλαδή, και ο παππούς να το έχει από το 1920 είτε μέσω μαρτυρικών καταθέσεων είτε άλλων αποδεικτικών. Αν ανάγονται οι τίτλοι προ της 23ης Φεβρουαρίου του ’46, τότε αυτός μπορεί να το επαναφέρει στην καλλιέργεια. Αυτός ήταν ένας αγώνας των Ελλήνων της διασποράς». 

• δασικοί χάρτες
• κτηματολόγιο