Δε μας χ… ρε Νταλάρα

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γιώργος Νταλάρας προκαλεί αντιδράσεις με τις δηλώσεις του, από την «αιώνια» κόντρα με τον Πανούση μέχρι τις συναυλίες αλληλεγγύης για την κατάσταση από το μνημόνιο που ψήφισε η γυναίκα του που είχαν προκαλέσει συγκεντρώσεις μέχρι και γιαουρτώματα.

Το βράδυ της Παρασκευής 19 Ιανουαρίου, ρεπόρτερ από διάφορες εκπομπές τον περίμεναν έξω από ραδιοφωνικό σταθμό για να τον ρωτήσουν σχετικά με τα όσα είπε μερικές μέρες πριν για τον Αντώνη Ρέμο και τον Κωνσταντίνο Αργυρό. Ο ίδιος ξέσπασε και άρχισε να λέει στους δημοσιογράφους: «Είναι γελοίο και ντροπή αυτό που κάνετε, δεν είναι δημοσιογραφία».

Προσέξτε, ο Γιώργος Νταλάρας παραχώρησε συνέντευξη στις εκπομπές που κατηγόρησε και τα όσα είπε συζητήθηκαν όσο τίποτα άλλο και αυτό ίσως τον ενόχλησε. Πιο συγκεκριμένα ο τραγουδιστής δήλωσε μεταξύ άλλων πως: «Έχουμε καταπληκτικούς ανθρώπους στον χώρο της μουσικής που εκμεταλλεύονται τη σχέση τους και κάνουν διαφημίσεις με μπιφτέκια και λουκάνικα. Δεν είναι καλό αυτό, είναι ντροπή, είναι στα όρια του “καραγκοζιλικίου”».

Μάλιστα! Ο Γιώργος Νταλάρας τα είπε σε λάθος ανθρώπους! Νέα παιδιά που ξεροσταλιάζουν για το μεροκάματο! Γιατί δεν τα λέει στους μεγαλοπαρουσιαστές;

Αφού, λοιπόν, ο πετυχημένος καλλιτέχνης κάνει μαθήματα δεοντολογίας και ηθικής δεν μπορώ παρά μόνο να υπενθυμίσω τις δικές του παρεμβάσεις και όχι το μουσικό έργο του. Να ξεκαθαρίσω, ότι τον σέβομαι ως καλλιτέχνη, όχι όμως για τη  συνέπεια των λόγων και των πράξεων.

Να θυμηθούμε, λοιπόν όχι τα ωραία τραγούδια του αλλά αυτά που έλεγε, διαβάστε το απόσπασμα του Ριζοσπάστη:

Γιώργος Νταλάρας: Αντιλαϊκή στοίχιση και αντικομμουνισμός

«Αλλά, βέβαια, για να το κάνει κάποιος αυτό, πρέπει να θεωρεί ότι ο λαός έχει δίκιο, δηλαδή να υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα. Γιατί ο Γ. Νταλάρας στην εκπομπή της τηλεόρασης της ΝΕΤ το περασμένο Σάββατο, απαντώντας στην ερώτηση αν έχει «θυμώσει με τα μέτρα που έχουν παρθεί αυτά τα δυο χρόνια» δε βρήκε κουβέντα να πει για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα βάρβαρα μέτρα. Το μόνο που έκανε ήταν να καταφερθεί εναντίον των δυνάμεων που καταψήφισαν το μνημόνιο, ουσιαστικά στο ΚΚΕ, σημειώνοντας: «νομίζετε ότι δε θα πληρώσουν όσοι έμειναν ανέπαφοι και από τα μνημόνια και καθίσαν στην άκρη; ‘Η νομίζετε ότι επειδή θα ανέβουν τα ποσοστά περιστασιακά ο κόσμος θέλει αυτό; Γιατί τότε ο κόσμος δεν ψήφιζε το “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο;”. Πού πήγαν τα κόμματα της αριστεράς που συρρικνώθηκαν και απέφυγαν την παρουσία τους με την ελληνική πραγματικότητα για να βοηθήσουν τον κόσμο να πάει μπροστά; Τέτοια αριστερά κόμματα θέλουμε;». Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία για το τι «αριστερά» κόμματα θέλει ο ίδιος, τονίζει: «Γιατί δεν κατεβαίνει η αριστερά σε ένα κόμμα; Γιατί δεν κατεβαίνουν σε ένα κόμμα να πάρουμε το 30%, να διεκδικήσουν μια εξουσία για να μπορέσουν να φέρουν τον κόσμο κοντά στο μέλλον αλλά με αριστερές πεποιθήσεις; Λένε οι παλιοί σύντροφοι που είναι τώρα στα άλλα κόμματα: Δεν αντέχουμε. Δεν αντέχουμε το σταλινισμό του κόμματος, του ΚΚΕ και φύγαμε. Οι άλλοι δεν αντέχουν τα παιδιά τους που φύγανε. Δεν τα ρωτήσανε ποτέ γιατί φύγανε. Ασε, δε, που είχαμε και κάτι λίστες με κάτι διαγραφές καθημερινές. Ε, πού θα πάει αυτός ο κόσμος; Κάπου πρέπει να πάει. Δε στεναχωριέται το ΚΚΕ που χάνει όλο αυτόν τον κόσμο και είναι στο ΠΑΣΟΚ; Γι’ αυτό μισεί πάρα πολύ το ΠΑΣΟΚ. Γιατί ένα μεγάλο μέρος του ΠΑΣΟΚ είναι αριστεροί».

***

Ο Γ. Νταλάρας σερβίρει τη στοίχισή του με την αντιλαϊκή πολιτική, πασπαλισμένη με μπόλικο στυγνό αντικομμουνισμό. Πάγια τακτική: Η υπεράσπιση των μέτρων υπέρ της πλουτοκρατίας, που στέλνουν στο απόσπασμα τα λαϊκά δικαιώματα, συνοδεύεται με την επίθεση στη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο, δηλαδή τη λαϊκή οργάνωση και πάλη ενάντια στα μονοπώλια και την εξουσία τους, την πολιτική πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ. Οσες υποκριτικές φιέστες στο όνομα του λαού κι αν διοργανώσει θα είναι στάχτη στα μάτια, αφού ο ίδιος είναι ταγμένος με την πολιτική που καταδικάζει τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια και την εξαθλίωση.» Βέβαια τα επόμενα χρόνια ο κ. Νταλάρας εμφανίστηκε σε φεστιβάλ της ΚΝΕ, αυτό βέβαια είναι θέμα του ΚΚΕ και της αξιοπιστίας των θέσεων του κ. Νταλάρα.

Κυβερνητική κρίση επί Σημίτη

Ο κ. Νταλάρας στο παρελθόν έχει προκαλέσει και κυβερνητική κρίση στον Κώστα Σημίτη (06 Φεβ. 2003), παραθέτω το σχετικό απόσπασμα δημοσιεύματος, ασχολίαστο:

«Την παραίτησή του υπέβαλε το μεσημέρι της Πέμπτης ο σύμβουλος Τύπου του πρωθυπουργού, Γιώργος Πανταγιάς.

«Η παραίτησή του, που έγινε δεκτή από τον Κώστα Σημίτη, έρχεται έπειτα από δημοσίευμα της εφημερίδας Η Καθημερινή, την Πέμπτη, σύμφωνα με το οποίο ο κ. Πανταγιάς ζήτησε από το ΣΔΟΕ να «σβήσει» χρέος προς το Δημόσιο του τραγουδιστή Γιώργου Νταλάρα ύψους 100 εκατ. δραχμών…..

Φοροδιαφυγή… με ρυθμό latin εντόπισαν οι αρμόδιες υπηρεσίες στις φορολογικές δηλώσεις του Γιώργου Νταλάρα. Το θέμα, όμως, απέκτησε και πολιτική διάσταση όταν επενέβη ανεβάζοντας τον ρυθμό σε allegro, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Γιώργος Πανταγιάς. Οι καλλιτεχνικές ανησυχίες του πρωθυπουργικού συμβούλου τον οδήγησαν σε έντονες παραστάσεις στην ηγεσία του ΣΔΟΕ, με αίτημα να μην επιμένουν σε τέτοιες «αντικαλλιτεχνικές» υποθέσεις.

Ο σύμβουλος του πρωθυπουργού εμφανίζεται να εισηγείται (προφανώς χωρίς καμιά αρμοδιότητα) στο ΣΔΟΕ να «σβήσει» χρέη προς το Δημόσιο ύψους 100 εκατ. δρχ. του κορυφαίου τραγουδιστή Γιώργου Nταλάρα.

Προς απογοήτευσή του όμως, οι ελεγκτικές αρχές ακολούθησαν την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία διαδικασία και απέστειλαν στην εφορία που υπάγεται ο κ. Nταλάρας την έκθεση ελέγχου. Σύμφωνα με πληροφορίες το χρέος του κ. Nταλάρα κοινοποιήθηκε ήδη στη ΔOY Ψυχικού και αναγκαστικά εξοφλείται κανονικώς κατόπιν της ρυθμίσεως στην οποία προχώρησε.

Ωστόσο, ενώ ο καλλιτέχνης έχει προσαρμοστεί στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργικός σύμβουλος φαίνεται ότι επιμένει στις παρεμβάσεις του, που σύμφωνα με πληροφορίες επεκτείνονται σε όλο σχεδόν το φάσμα των πολιτιστικών και αθλητικών δρώμενων…

Ηδη το θέμα έχει τεθεί στο γραφείο του πρωθυπουργού, δεδομένου ότι κατά τις παρεμβάσεις του δραστήριου συμβούλου γίνεται εμφανής η υπονοούμενη επίκληση «του Μαξίμου» και αναμένεται να ενημερωθεί και ο πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης, ο οποίος προφανώς δεν έχει λόγους να ενδιαφέρεται για τις φορολογικές εκκρεμότητες καλλιτεχνών.

Διαψεύδουν Φωτιάδης, Νταλάρας

Από την πλευρά του ο υφυπουργός Οικονομικών Απόστολος Φωτιάδης διέψευσε όσα υποστηρίζει η Καθημερινή στο συγκεκριμένο δημοσίευμα περί παρέμβασης του Γιώργου Πανταγιά στο ΣΔΟΕ.

Ο ίδιος ο Γιώργος Νταλάρας δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «εκ του πονηρού είναι και η σύνδεση του συγκεκριμένου θέματος με τον Γιώργο Πανταγιά, ο οποίος, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, είναι συμπατριώτης και φίλος μου πολλά χρόνια πριν γίνει σύμβουλος του πρωθυπουργού και θα παραμείνει και μετά την παραίτησή του».

Ο κ. Νταλάρας πρόσθεσε ότι «κατά τα άλλα, αφού υπάρχει μια δική μου εκκρεμοδικούσα διαφορά πενταετίας με ένα ποσό 18 εκατομμυρίων περίπου το χρόνο από το ΣΔΟΕ, οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, διαφθορά, διαπλοκή, εκβιασμοί, φοροδιαφυγή, στην Ελλάδα τέλος! Τώρα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι».

Καλύτερα να τραγουδά 

Και μπορεί μια ολόκληρη γενιά να μεγάλωσε με τον Νταλάρα και την Αλεξίου. Με τον Νταλάρα δεν συμφωνώ ως προς τις πολιτικές του απόψεις καθόλου. Δεν θεωρώ ότι μας έσωσε ο Γιώργος Παπανδρέου. Από την άλλη όμως έχει κάθε δικαίωμα να τα πει, όπως και εγώ έχω κάθε δικαίωμα να διαφωνήσω.

Ο Λάκης Λαζόπουλος είχε πει: «Ο Νταλάρας πρέπει να αναρωτηθεί μόνος του τι κάνει. Κάνει συναυλίες αλληλεγγύης για την κατάσταση στην οποία έχει έρθει ο κόσμος από το μνημόνιο που ψήφισε η γυναίκα του;»

«Δε γίνεται να φτάσεις σε σημείο να σε φυλάνε τα ΜΑΤ απέξω και να τραγουδάς μέσα “έβγαλε βρώμα η ιστορία και ξοφλήσαμε”! Μην τα λες τα τραγούδια αυτά! Έρχονται τα τραγούδια του και τον τιμωρούν».

Όταν ακούς τον Νταλάρα να τραγουδάει είναι απλώς μαγικά! Πολιτικά τραγούδια που εκφράζουν τους πόνους, τις αγωνίες, τον αγώνα επιβίωσης εκατομμυρίων πολιτών αλλά και την Κύπρο. Αλλά όταν μιλάει, το πιθανότερο να σου θυμίζει κάτι σαν “ΠΑΣΟΚ”, “Πανούσης”, “Ακατανόμαστος”, “Μνημόνιο”, “Γιαούρτια” και την θρυλική ατάκα του Χάρρυ Κλυνν, «Δε μας … ρε Νταλάρα», από το μακρινό 1985.

Πραγματικά με ενόχλησε ο Νταλάρας και τα «μαθήματα» που έκανε σε νέους συναδέλφους που ξεροστάλιαζαν με ανοιχτές τις κάμερες στο πεζοδρόμιο, για να πάρουν μια δήλωση. Κάποιοι, μάλιστα, στα σοσιαλ τον αποθέωσαν γιατί τα έβαλε με τους δημοσιογράφους, ακόμα και ο Πολάκης . Πολλοί απ΄ αυτούς θα ήταν ανάμεσα σε αυτούς που διαδήλωναν την εποχή των μνημονίων με σύνθημα, «Όχι άλλοι Νταλάρες στη γειτονιά μας». Απλώς  είναι έτοιμοι να χειροκροτήσουν όποιον τα βάζει με τους δημοσιογράφους… αλλά έχει σημασία ποιος και γιατί. Αυτό μας έχει οδηγήσει στη σημερινή παρακμή!

Δηλαδή όλοι αυτοί που πανηγυρίζουν για το «ξεμπρόστιασμα» των δημοσιογράφων και του συστήματος πάνω σε νεαρά παιδιά αισθάνονται ότι έκαναν επανάσταση;

Αλλά εκτός από όλες τις παραπάνω απόψεις, που σας υπενθύμισα του κ. Νταλάρα, δεν θυμάμαι να ασχολήθηκε ποτέ με τέτοια θέματα στις συνεντεύξεις που έχει δώσει. Τώρα που προκάλεσε το ενδιαφέρον και θα δώσει συνέντευξη σε κάποιο μεγάλο κανάλι θα περιμένω να σηκώσει το δάχτυλο όχι σε νεαρά παιδιά αλλά …

Φτάνει με την υποκρισία, καλύτερα να τραγουδά παρά να …

• Γιώργος Νταλάρας