Δεν φτάνει να σπας αυγά, πρέπει να είναι καλή και η ομελέτα

Τα όσα διαδραματίζονται μέσα και έξω από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μοιάζουν με θέατρο του παραλόγου. Όλα ξεκίνησαν όταν η … «τρισκατάρατη κυβέρνηση της δεξιάς» τόλμησε να κλείσει ένα αναρχικό στέκι -του βιολογικού – μετά από 34 χρόνια για να φτιάξει μια βιβλιοθήκη για όλους τους φοιτητές. Να αποδοθεί, δηλαδή, ο χώρος σε αυτούς που ανήκει. Έπιασαν δουλειά οι βαριοπούλες. Έγινε επίθεση ακόμη και στο σπίτι του εργολάβου για να τον εκφοβίσουν. Προπηλακίζονται οι πρυτανικές αρχές. Μπήκε η αστυνομία στο πανεπιστήμιο για να φυλάει τους εργάτες και να συνεχιστεί το έργο. Άρχισαν τα όργανα μέσα κι έξω από το ΑΠΘ. Συμπλοκές διαδηλωτών – αστυνομίας, τραυματισμοί. Οι μεν υποτίθεται ότι προασπίζονται το άσυλο. Προφανώς μια διαστρεβλωμένη προσέγγιση του, γιατί το πραγματικό άσυλο δεν έχει καμία σχέση με βαριοπούλες και καταλήψεις -από εξωπανεπιστημιακά στοιχεία στην πλειονότητα τους.

Όσο για τους αστυνομικούς – συνεχίζουν να είναι στο στόχαστρο για κατασταλτική βία. Τους κατηγορούν ότι ρίχνουν ευθείες βολές χειροβομβίδων κρότου λάμψης στους διαδηλωτές χωρίς μετά να διεξάγεται ούτε μια Ένορκη Διοικητική Εξέταση. Δεν πας με λουλούδια στη διαδήλωση. Αλλά το έλλειμμα εκπαίδευσης παραμένει πρόβλημα κι αυτό αδυνατίζει και τον υπέρτατο σκοπό που στην προκειμένη περίπτωση είναι η βιβλιοθήκη και όχι οι βαριοπούλες.

Από την άλλη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος δεν έχει απαντήσει καθαρά τι θα έπρεπε κατά τη γνώμη του να γίνει. Να κτιστεί ή όχι η βιβλιοθήκη; Η πολιτεία θα έπρεπε να υποκύψει στις βαριοπούλες ή όχι; Ο Αλέξης Τσίπρας ενδύεται ότι αντικυβερνητικό. Κλειδωμένος στην τρίτη θέση μετά τον μακράν πρώτο Κυριάκο Μητσοτάκη και δεύτερο τον Κανένα, δήλωσε ότι «το μεγάλο δίλημμα δεν είναι βιβλιοθήκη ή βαριοπούλα αλλά το δίλημμα που έχει το μέσο νοικοκυριό είναι αν θα πληρώσει το ρεύμα ή το φροντιστήριο». Μόνο που άλλο είναι τα μήλα και άλλο τα πορτοκάλια.

Αντίθετα ο πρωθυπουργός είναι ξεκάθαρος. «Αν κάποιοι θέλουν να ξαναμπούν με βαριοπούλες και να τα κάνουν γυαλιά καρφιά, η πολιτεία δεν θα το επιτρέψει» προειδοποίησε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο. «Αν αναζητούν αίμα και «ήρωες» επεισοδίων, δεν θα τους βρουν σε συλλογικότητες με το αποκαλυπτικό όνομα «Ανομία». Επιτέλους, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διαλέξει: με τη γνώση και την ελευθερία ή με τις κουκούλες και τη βία; Βιβλιοθήκη ή βαριοπούλα;»

Αυτή είναι η ιδεολογική μάχη που θα δοθεί μέχρι τις εκλογές. Το επόμενο πεδίο έντασης θα είναι η πανεπιστημιακή αστυνομία. Ολοκληρώνεται η εκπαίδευση των πρώτων 400 ανδρών και γυναικών. Για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου είμαι υπέρ αλλά έχω κάποιες σοβαρές ενστάσεις και αναπάντητα ερωτήματα. Έχω επισκεφθεί αρκετά πανεπιστήμια στο εξωτερικό και παντού υπάρχουν κανόνες εισόδου. Πουθενά δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Και βέβαια δεν θεωρώ ότι εδώ είμαστε περισσότερο δημοκράτες απ´ ότι είναι έξω. Μην υπερβάλουμε!!!

Το ερώτημα όμως είναι τι θα κάνουν ακριβώς αυτές οι ομάδες της πανεπιστημιακής αστυνομίας; Υποτίθεται ότι μια από τις αρμοδιότητες τους θα είναι να ελέγχουν αυτούς που μπαίνουν. Είδατε, ακούσατε, μάθατε σε κάποιο από τα τέσσερα πανεπιστήμια όπου θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, από αρχές Ιουνίου να τοποθετούνται μηχανήματα για τον ηλεκτρονικό έλεγχο των καρτών φοιτητών, εκπαιδευτικών και προσωπικού, που ισχύει στα περισσότερα πανεπιστήμια στο εξωτερικό; Εξηγήθηκε ευρύτερα ο ρόλος τους – πέρα από το ότι δεν θα οπλοφορούν – ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις; Ή θα ξεκινήσουν περιπολίες με τους συναδέλφους τους, – τους αστυνομικούς με τη στολή – να τους προστατεύουν από τυχόν επιθέσεις;

Το πρώτο κρίσιμο βήμα είναι η απόφαση για μια μεταρρύθμιση και το δεύτερο και πιο σοβαρό η εφαρμογή της. Εάν πάσχει η εφαρμογή τότε ξοδεύεται γρήγορα και το όποιο πολιτικό και εκλογικό όφελος έχει αποκομίσει μια κυβέρνηση από την ψήφιση μιας μεταρρύθμισης. Γιατί δεν φτάνει μόνο να σπας αυγά. Το θέμα είναι να είναι καλή και η ομελέτα!

• ΑΠΘ
• Νέα Δημοκρατία
• Παιδεία
• ΣΥΡIZA