Δεν πήρε το Νόμπελ Ειρήνης 2025 ο Τραμπ, το πήρε η María Corina Machado από την Βενεζουέλα

Στην  María Corina Machado από τη Βενεζουέλα, και όχι στον Ντόναλντ Τραμπ, απονεμήθηκε σήμερα το Νόμπελ Ειρήνης 2025.

«Το Νόμπελ Ειρήνης 2025 απονέμεται σε μια γενναία και αφοσιωμένη υπέρμαχο της ειρήνης – σε μια γυναίκα που κρατάει αναμμένη τη φλόγα της δημοκρατίας μέσα σε ένα αυξανόμενο σκοτάδι» ανέφερε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της, προσθέτοντας ότι η Μαρία Κορίνα Ματσάδο έχει δείξει ότι τα εργαλεία της δημοκρατίας είναι επίσης εργαλεία ειρήνης. «Ενσαρκώνει την ελπίδα ενός διαφορετικού μέλλοντος, ενός μέλλοντος όπου τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών προστατεύονται και οι φωνές τους ακούγονται» πρόσθεσε η Επιτροπή.

Γεννημένη στις 7 Οκτωβρίου 1967 στη Βενεζουέλα, κόρη επιχειρηματία και μητέρας εκπαιδευτικού, σπούδασε Μηχανική στο Πανεπιστήμιο Andrés Bello. Όμως η πραγματική της αποστολή δεν βρισκόταν στα σχέδια εργοστασίων ή στις εξισώσεις παραγωγής· βρισκόταν στις καρδιές ενός λαού που διψούσε για ελευθερία.

BREAKING NEWS
The Norwegian Nobel Committee has decided to award the 2025 #NobelPeacePrize to Maria Corina Machado for her tireless work promoting democratic rights for the people of Venezuela and for her struggle to achieve a just and peaceful transition from dictatorship to… pic.twitter.com/Zgth8KNJk9

— The Nobel Prize (@NobelPrize) October 10, 2025

Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν ο Ούγο Τσάβες μετέτρεπε τη Βενεζουέλα σε καθεστώς προσωπολατρίας, η Machado διέβλεπε το σκοτάδι που θα ακολουθούσε. Δεν δίστασε να ταχθεί απέναντι σε ένα σύστημα που πολλοί θεωρούσαν πανίσχυρο και ανέγγιχτο. Ίδρυσε το Súmate, μια ανεξάρτητη οργάνωση πολιτών που αγωνιζόταν για τη διαφάνεια στις εκλογές και την ακεραιότητα της ψήφου. Ήταν μια πράξη θάρρους που, σε μια χώρα όπου το κράτος είχε ταυτιστεί με το κόμμα, ισοδυναμούσε με πρόκληση προς το καθεστώς.

Το πολιτικό ταξίδι: από το κοινοβούλιο στην απομόνωση

Το 2011, η María Corina Machado εξελέγη βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας. Στις συνεδριάσεις της, μιλούσε με την ευθύτητα και τη φλόγα που οι περισσότεροι συνάδελφοί της απέφευγαν· κατακεραύνωνε τη διαφθορά, ζητούσε λογοδοσία και καλούσε τον λαό να ξαναθυμηθεί τη δημοκρατία που είχε ξεχάσει.

Η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο, διαδόχου του Τσάβες, δεν άργησε να την στοχοποιήσει. Το 2014, της αφαιρέθηκε παρανόμως η βουλευτική ιδιότητα, ενώ η ίδια αντιμετώπιζε απειλές, παρακολουθήσεις και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Η Machado, ωστόσο, δεν εγκατέλειψε ποτέ. Αντίθετα, ίδρυσε το πολιτικό κίνημα Vente Venezuela — ένα όραμα για μια νέα, ελεύθερη, φιλελεύθερη Βενεζουέλα, βασισμένη στη δημοκρατία, την ισότητα και την αξιοπρέπεια του πολίτη.

Όταν το 2023 ανακοινώθηκαν οι εσωκομματικές εκλογές της αντιπολίτευσης για την προεδρική αναμέτρηση του 2024, η Machado θριάμβευσε. Οι κάλπες, όπου επετράπη η ελεύθερη συμμετοχή, την ανέδειξαν νικήτρια με ποσοστό σχεδόν 90%. Όμως η κυβέρνηση αντέδρασε προβλέψιμα: την απέκλεισε από τις εκλογές με πρόσχημα «διοικητικές κυρώσεις». Εκείνη απάντησε με ψυχραιμία και περηφάνια:

“Δεν με φοβίζει η στέρηση της ψήφου. Με τρομάζει η στέρηση της ελπίδας.”

Η γυναίκα που δεν σίγησε

Το 2024 η ζωή της María Corina Machado έγινε ακόμη πιο επικίνδυνη. Καθώς οι διώξεις εντάθηκαν, αναγκάστηκε να ζήσει σε καθεστώς κρυψώνας. Οι συνεργάτες της συνελήφθησαν, τα γραφεία της καταστράφηκαν, οι δημόσιες εμφανίσεις της απαγορεύτηκαν. Παρ’ όλα αυτά, η φωνή της συνέχισε να ηχεί μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από βίντεο ηχογραφημένα κρυφά και αναρτήσεις που έσπαγαν τη λογοκρισία.

Η Machado έγινε σύμβολο όχι μόνο για τη Βενεζουέλα αλλά και για κάθε λαό που στενάζει κάτω από την αυθαιρεσία της εξουσίας. Οι διεθνείς οργανισμοί, από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι τον ΟΗΕ, αναγνώρισαν το πρόσωπό της ως αυτό μιας γυναίκας που δεν υπερασπίζεται μόνο τη χώρα της — υπερασπίζεται την έννοια της ελευθερίας.

Το 2024 τιμήθηκε με το Βραβείο Václav Havel για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, καθώς και με το Βραβείο Sakharov του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μαζί με τον Edmundo González Urrutia. Ήταν η επίσημη αναγνώριση ενός αγώνα που έμοιαζε ατελείωτος — μιας αντίστασης απέναντι στη βία, τη λογοκρισία και την πείνα που μάστιζε τη Βενεζουέλα.

Το Νόμπελ Ειρήνης 2025: Η νίκη της ψυχής

Τον Οκτώβριο του 2025, η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ ανακοίνωσε το όνομα της νικήτριας του Νόμπελ Ειρήνης. Ήταν η María Corina Machado.

Η ανακοίνωση προκάλεσε κύμα συγκίνησης σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Στο σκεπτικό της βράβευσης, η Επιτροπή ανέφερε πως η Machado “ενσάρκωσε το θάρρος της ειρηνικής αντίστασης, την ακεραιότητα της δημοκρατικής πίστης και την ακατάβλητη δύναμη του πολίτη απέναντι στον αυταρχισμό”.

Η ίδια, μακριά από το φως των προβολέων, δήλωσε συγκινημένη:

“Αυτό το βραβείο δεν ανήκει σε εμένα. Ανήκει σε κάθε μητέρα που περιμένει το παιδί της να γυρίσει από τη φυλακή, σε κάθε νέο που διακινδυνεύει τη ζωή του για να φωνάξει “ελευθερία”, σε κάθε πολίτη που επιμένει να ελπίζει.”

Η απονομή, αν και δεν πραγματοποιήθηκε με τη φυσική της παρουσία λόγω κινδύνου δίωξης, αποτέλεσε μια ιστορική στιγμή για τη Βενεζουέλα. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, το όνομα της χώρας συνδέθηκε όχι με τη φτώχεια ή τη διαφθορά, αλλά με την ελπίδα και τη δημοκρατική αξιοπρέπεια.

Το έργο και η κληρονομιά της

Η María Corina Machado δεν είναι μόνο πολιτικός· είναι σύμβολο.

Στο πρόσωπό της, η διεθνής κοινότητα βλέπει τη δύναμη της αλήθειας όταν αντιπαρατίθεται στην προπαγάνδα, την ηθική της πολιτικής όταν συγκρούεται με την εξουσία. Το έργο της δεν περιορίζεται στη Βενεζουέλα: έχει εμπνεύσει κινήματα δημοκρατίας στην Κούβα, στη Νικαράγουα, στη Μιανμάρ, ακόμη και στο Ιράν, όπου γυναίκες βλέπουν στο παράδειγμά της την επιβεβαίωση ότι η ελευθερία είναι υπόθεση του καθενός.

Στις ομιλίες της, που κυκλοφορούν μυστικά στο διαδίκτυο, επαναλαμβάνει ένα δόγμα:

“Η ειρήνη δεν είναι απουσία πολέμου. Είναι η παρουσία δικαιοσύνης.”

Γι’ αυτό και το Νόμπελ Ειρήνης του 2025 θεωρείται όχι μόνο προσωπική νίκη αλλά και συμβολική αποκατάσταση ενός έθνους που για χρόνια υπέφερε από φτώχεια, βία και αυταρχισμό.

Η γυναίκα πίσω από το σύμβολο

Πέρα από την πολιτική της εικόνα, η María Corina Machado παραμένει μια μητέρα τριών παιδιών, μια γυναίκα που αγαπά την τέχνη και την εκπαίδευση. Οι φίλοι της περιγράφουν μια προσωπικότητα ευγενική αλλά αλύγιστη, με χαμηλή φωνή και βλέμμα που δεν διστάζει να κοιτάξει ευθεία τον φόβο.

Ακόμη κι αν οι δρόμοι της Καράκας παραμένουν επικίνδυνοι γι’ αυτήν, η Machado έχει ήδη νικήσει: όχι επειδή ανέτρεψε ένα καθεστώς, αλλά επειδή δεν το άφησε να της αφαιρέσει την αξιοπρέπεια. Και κάπου ανάμεσα στους δρόμους που οι διαδηλωτές ψιθυρίζουν το όνομά της, στους τοίχους που γράφουν “Corina libre”, ζει η ελπίδα μιας χώρας που περιμένει την αυγή της ελευθερίας.

 

• María Corina Machado
• Βενεζουέλα
• Νομπέλ Ειρήνης