Δίκη για το Μάτι: Αποδοκιμασίες για τους καταδικασθέντες – Χειροκροτήματα για τον δικαστικό πραγματογνώμονα – Μαρτυρίες που συγκλονίζουν (Βίντεο)

Σε μια ατμόσφαιρα φορτισμένη με πόνο, οργή αλλά και αίσθημα δικαίωσης, οι συγγενείς των θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι αποδοκίμασαν έντονα τους καταδικασθέντες αξιωματούχους καθώς οδηγούνταν στη φυλακή. Κατά την αποχώρηση των Σωτήρη Τερζούδη, Βασίλη Ματθαιόπουλου και Ιωάννη Καπάκη από την δικαστική αίθουσα, το πλήθος ξέσπασε, φωνάζοντας ρυθμικά και χειροκροτώντας παρατεταμένα στο άκουσμα ενός ονόματος: «Λιότσιος, Λιότσιος».

Η αναφορά στον Δημήτρη Λιότσιο, τον αξιωματικό της Πυροσβεστικής που ορίστηκε ως δικαστικός πραγματογνώμονας για την τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018, ήταν μια πράξη ύψιστου συμβολισμού. Οι συγγενείς θέλησαν με αυτόν τον τρόπο να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους στον άνθρωπο που, σύμφωνα με τις καταγγελίες του, δέχθηκε αφόρητες πιέσεις από τον τότε υπαρχηγό, Βασίλη Ματθαιόπουλο, για να αλλοιώσει τα πορίσματά του και να αποδώσει την καταστροφή αποκλειστικά στις καιρικές συνθήκες. Η στάση του κ. Λιότσιου υπήρξε καθοριστική για την αποκάλυψη των εγκληματικών παραλείψεων που οδήγησαν στην εκατόμβη νεκρών.

Νωρίτερα, η ανακοίνωση της απόφασης του δικαστηρίου για την έκτιση των ποινών φυλάκισης προκάλεσε δάκρυα ανακούφισης σε πολλούς από τους παρευρισκόμενους, οι οποίοι αγκαλιάζονταν μεταξύ τους. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι κραυγές απόγνωσης και οργής δεν έλειψαν. Μια μητέρα θύματος φώναζε προς τους καταδικασθέντες «μια συγγνώμη βρε παιδιά, μια συγγνώμη», ενώ άλλοι από το ακροατήριο ούρλιαζαν «καταραμένοι να είστε στη φυλακή».

Η ίδια η εισαγγελέας της έδρας, απευθυνόμενη στους συγγενείς, εξέφρασε τη συμπαράστασή της λέγοντας «μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο», για να λάβει την αποστομωτική απάντηση που συνοψίζει το μέγεθος της τραγωδίας: «Οι νεκροί παραμένουν νεκροί».

Μαρτυρίες που συγκλονίζουν: Το «γιατί» των θυμάτων

Η Περσεφόνη Ζυγομαλά, μέλος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων και επιζώσα, κόρη του αδικοχαμένου μουσικού και πάλαι ποτέ συνοδοιπόρου του Νικόλα Άσιμου, Χρήστου Ζυγομαλά,  εξέφρασε την ευχή «να υπάρχουν άνθρωποι σαν τον κύριο Λιότσιο σε τέτοιες θέσεις και να μην ξανασυμβεί ποτέ ξανά». Η μητέρα της, που έχασε τη δική της μητέρα και τον σύζυγό της στην πυρκαγιά, ενώ η Περσεφόνη γλίτωσε κολυμπώντας πέντε ώρες, τόνισε την έλλειψη βοήθειας από τα σώματα ασφαλείας: «Πού ήτανε το λιμενικό, το λιμενικό να έχει άνθρωπο στη θάλασσα και το λιμενικό να κάθεται. Πού ήτανε οι αστυνομία, πού ήτανε τα σώματα ασφαλείας; Και ήμαστε τόσες ώρες αβοήθητοι μέσα στη θάλασσα».

Η ίδια υπογράμμισε ότι, παρότι η δικαιοσύνη έκανε ένα βήμα, δεν ήταν αρκετό, καθώς, όπως ανέφερε, «λείπαν οι αυτοδιοικητικοί που ευθύνονται πρωτίστως και από την προανάκριση που αθωώθηκαν τελείως». Η έκκλησή της ήταν σαφής: «Εύχομαι να μπορέσει έστω να μπει ένα λιθαράκι με αυτή τη δίκη, αυτή τη εθνική δίκη που ούτε τα κανάλια έχουν αναφέρει. Κανένας δεν ξέρει τρία χρόνια που είμαστε κάθε μέρα μέσα σε αυτές τις αίθουσες και ήταν μόνο εμείς. Έστω, γιατί τα πάντα με πολύ μόχθο κατακτώνται στην Ελλάδα μας και πολύ αίμα, ένα στοπ να μπει σε μια διασταύρωση έχει χυθεί πολύ αίμα πρώτα για να μπει αυτό το στοπ. Εύχομαι να μην υπάρξουν άλλα και να δικαιωθούν οι δικοί μας άνθρωποι που μας λείπουν πάρα πολύ και μας αλλάξανε τις ζωές, αλλάξανε οι ζωές μας τελείως με αυτά τα γεγονότα». Η απόφαση αυτή, αν και πικρή για τους καταδικασθέντες, αποτελεί ένα σημαντικό μήνυμα προς κάθε υπεύθυνο, ότι η ανθρώπινη ζωή και η ασφάλεια των πολιτών πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα.

• Δίκη για το Μάτι
• Μάτι