Δημοσκοπήσεις: Εθνική απογοήτευση και αίτημα για πρόωρες εκλογές. Ακούει κανείς; Συνεργασία ΠΑΣΟΚ και Πλεύσης η πιθανή κυβερνητική εναλλακτική;

Εθνική κατάθλιψη! Η απογοήτευση και η απαισιοδοξία διαδέχτηκαν την οργή ως κυρίαρχα συναισθήματα των πολιτών, όπως φαίνεται από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Σε ένα φόντο διαφαινόμενου πολιτικού αδιεξόδου, με κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού, απουσία πολιτικών προσωπικοτήτων που θα εμπνεύσουν με ορμή τα πλήθη και κατακόρυφη πτώση των κομμάτων που έχουν δοκιμαστεί στην άσκηση εξουσίας. Ταυτόχρονα καταγράφεται άνοδος μικρότερων κομμάτων, με κυρίαρχο την Πλεύση Ελευθερίας. Πόσο όμως αυτό μπορεί να συνεχιστεί;

Οι τελευταίες δύο δημοσκοπήσεις που παρουσιάστηκαν το βράδυ της Πέμπτης είναι αυτή της Metron analysis για το mega και η δημοσκόπηση της pulse για τον ΣΚΑΪ. Τα ευρήματα ανάλογα με την εικόνα που σας περιέγραψα. Στο πολιτικό σκηνικό η ΝΙΚΗ καταγράφει μετά από πολύ καιρό κακής πορείας μία βελτίωση της θέσης της. Όχι τίποτα θεαματικό, αλλά αξιόλογο. Και η αξία προκύπτει από τους λόγους που οδηγούν σε αυτή τη βελτίωση.

Προφανώς η ώθηση προέκυψε από τα γεγονότα στην Εθνική Πινακοθήκη. Μπορεί για όλους τους σκεπτόμενος πολίτες το “ντου” του βουλευτή της ΝΙΚΗΣ Παπαδόπουλου στην Πινακοθήκη να ήταν μία πράξη στα όρια της γραφικότητας και σαφώς εκτός των ορίων του νόμου, της ευπρέπειας, του πολιτισμού και της δημοκρατίας, φαίνεται όμως ότι η συζήτηση που ακολούθησε μετά την πράξη αυτή, η συζήτηση για τα όρια της τέχνης, τα όρια της ελευθερίας της έκφρασης και τα εσκαμμένα ως προς τον σεβασμό του θρησκευτικού αισθήματος των πολιτών, ευνόησε το κόμμα της ΝΙΚΗΣ.

Συσπείρωσε γύρω του συντηρητικούς ή και θρησκόληπτους πολίτες που ένιωσαν να δέχονται επίθεση οι βασικές αρχές τους. Που ένιωσαν το θρησκευτικό τους αίσθημα αν όχι υπό διωγμό, τουλάχιστον να αφήνει αδιάφορο το συστημικό πολιτικό στερέωμα. Είναι ξεπερασμένη άραγε η σύνδεση της εθνικής συνείδησης με την ορθοδοξία; Αν ναι, αυτό φοβίζει μία μερίδα πολιτών που νιώθουν αδύναμοι να παρακολουθήσουν τέτοιες εκ βάθρων αλλαγές. Αυτοί έτρεξαν στην μόνη ομπρέλα που είδαν ανοιχτή μέσα στην καταιγίδα που νιώθουν ότι ζούνε. Την ομπρέλα της ΝΙΚΗΣ.

Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο επικεφαλής του κόμματος όταν είδε το θέμα με τα επίμαχα εκθέματα της εθνικής Πινακοθήκης να ξεφουσκώνει, βρήκε άλλο έκθεμα της Πινακοθήκης, σε άλλο όροφο για να προκαλέσει πάλι συζήτηση. Κατέθεσε μήνυση εναντίον της διοίκησης του Ιδρύματος για “βλάσφημο βίντεο ” που προβάλλεται στον 3ο όροφο. Ένα βίντεο που δείχνει ένα νεαρό ζευγάρι να ερωτοτροπεί υπό τους ήχους… ψαλμοδιών!!! Το βίντεο γίνεται τολμηρό και η υπόκρουση συνεχίζει να παραπέμπει σε λειτουργία ορθόδοξου ναού. Έτσι ο κ. Νατσιός διατήρησε στην επικαιρότητα τον “διωγμό της ορθόδοξης πίστης” και απολαμβάνει τους καρπούς στα δημοσκοπικά ευρήματα.

Αν θέλετε την άποψή μου, άλλη μία έκφανση του ελληνικού “ο,τι να’ναι”! Σε αυτό το ο,τι να’ναι παραπέμπει η διοίκηση της Πινακοθήκης που βρήκε τρόπο να προκαλεί, σε αυτό παραπέμπει και όποιος προσπαθεί να αποκομίσει ωφέλη από την κατάσταση. Βαλκανικό συμπούρμουλο όπου απλά χάνεται η λογική! Ενώ η προφανής λύση είναι τόσο απλή: σεβασμός του θρησκευτικού αισθήματος όλων των πολιτών, όλων των θρησκευμάτων, ναι ακόμα και από τους “καλλιτέχνες”. Και εστίαση των πολιτικών κομμάτων στα αληθινά προβλήματα των πολιτών. Αυτά της καθημερινότητας.

Ειδικά τώρα που έχει γίνει για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ο βίος αβίωτος. Με τους 6 στους 10, σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, να μη τα βγάζουν πέρα! Να δυσκολεύονται να επιβιώσουν οικονομικά ενώ σκοτώνονται στη δουλειά…

Δεν είναι όμως η βελτίωση των ποσοστών της ΝΙΚΗΣ το σημαντικότερο εύρημα των δημοσκοπήσεων. Είναι ο καλπασμός της Ζωής Κωνσταντοπούλου! Που καβάλησε το άτι της λαϊκής οργής ως άλλη αμαζόνα και έφτασε σε χρόνο ρεκόρ να διεκδικεί την δεύτερη θέση στην κατάταξη των κομμάτων! Η Metron analysis δίνει την Πλεύση Ελευθερίας ξεκάθαρα δεύτερο κόμμα! Όπως και άλλες δημοσκοπήσεις τις προηγούμενες μέρες.

Η pulse βρίσκει την Πλεύση Ελευθερίας ακριβώς ισοδύναμη με το ΠΑΣΟΚ, να μοιράζονται τη δεύτερη θέση. Οι ακατάπαυστες εξελίξεις και η συνεχιζόμενη συζήτηση για το θέμα των Τεμπών, πρώτο θέμα που απασχολεί την κοινωνία σύμφωνα με την pulse, φουσκώνουν τα πανιά της Ζωής στην Πλεύση της. Το ερώτημα είναι αν αυτό μπορεί να έχει διάρκεια. Και η δημοσκοπική της ενίσχυση να γίνει μία παγιωμένη ισχύς πολιτικά. Τόσο που να οδηγήσει την κυρία Κωνσταντοπούλου να διεκδικήσει την εξουσία στις επόμενες εκλογές. Φοβάμαι πως παρακολουθούμε, αναμφισβήτητα έκπληκτοι, μία πορεία που θα αναστραφεί πολύ εύκολα. Όταν το έγκλημα των Τεμπών πάρει ένα δρόμο απονομής δικαιοσύνης, η Ζωή θα πρέπει να βρει άλλον αέρα στα πανιά της.

Ίσως αν προνοήσει να μελετήσει τα προβλήματα καθημερινότητας των πολιτών και οργανώσει ένα οπλοστάσιο σοβαρών και κοστολογημένων προτάσεων για την αντιμετώπισή τους, ίσως τότε καταφέρει να διατηρήσει την αυξημένη της δύναμη. Και αν ταυτόχρονα προσδεθεί στο άρμα του ΠΑΣΟΚ, ως μία δύναμη που προτίθεται να συγκυβερνήσει μαζί του , τότε ίσως προσφέρει στους πολίτες μία ενδιαφέρουσα εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Μία τέτοια προσέγγιση για συνεργασία ΠΑΣΟΚ και Πλεύσης Ελευθερίας δείχνει να έχει πολλά θετικά. Θα είναι καταρχάς το πάντρεμα του αντισυστημικού, που φαίνεται να είναι ελκυστικό αυτή την εποχή για τους πολίτες, με την θεσμικότητα που επιμένει να προτάσσει το ΠΑΣΟΚ και που, κακά τα ψέματα, αποτελεί προϋπόθεση για να εμπιστευτούν οι ψηφοφόροι σε ένα πολιτικό σχήμα την εξουσία.

Ένας δεύτερος θετικός οιωνός είναι ότι σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις το άθροισμα των ποσοστών ΠΑΣΟΚ και Πλεύσης ξεπερνά οριακά το ποσοστό της ΝΔ. Ένας τρίτος παράγοντας είναι οι άριστες σχέσεις που διατηρούν εδώ και πολύ καιρό ο Νίκος Ανδρουλάκης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Με τακτικές μάλιστα συναντήσεις τους στο παρασκήνιο, σύμφωνα με πληροφορίες μου. Όπως καταλαβαίνετε ο αρραβώνας είναι έτοιμος και λείπουν μόνο τα δαχτυλίδια. Ή μήπως όχι;

Η σχέση ΠΑΣΟΚ και Πλεύσης Ελευθερίας δεν έχει μόνο καλές πλευρές. Έχει και αγκάθια. Σημαντικότερο ίσως το πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει η κυρία Κωνσταντοπούλου λίγο πριν τις επόμενες εκλογές. Όταν, είμαι βέβαιος, ξαφνικά οι πολιτικοί της αντίπαλοι και κυρίως η ΝΔ, θα θυμηθούν και θα μας θυμίσουν τα… στραβοπατήματα της Ζωής όταν ήταν πρόεδρος της Βουλής, στην πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενέργειες και δηλώσεις της τότε που οι εχθροί της χρησιμοποίησαν για να κατηγορήσουν την κα Κωνσταντοπούλου για αλαζονεία και αυταρχισμό.

Πώς θα σταθεί το ΠΑΣΟΚ απέναντι σε αυτά; Και τι θέσεις θα υποσχεθεί στην Ζωή και τους συνεργάτες της σε πιθανή κυβερνητική τους συνεργασία; Ένα δεύτερο αγκάθι είναι η θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο κόμμα του. Δυστυχώς ο Νίκος Ανδρουλάκης αντιμετωπίζει ακόμα εσωκομματική αμφισβήτηση παρά το γεγονός ότι αντιμετώπισε το φαινόμενο αυτό μετά τις ευρωεκλογές αντρίκια και υποτίθεται ότι νίκησε!

Θυμίζω ότι πήγε με πρωτοβουλία του, πρόωρα, σε εσωκομματικές προεδρικές εκλογές. Και σε πείσμα όσων ήθελαν να χάνει την προεδρική κούρσα από τον δήμαρχο Αθηναίων, ο κ. Ανδρουλάκης επανεξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, θριαμβευτικά! Και μόλις το περασμένο φθινόπωρο. Παρά ταύτα η κυβερνητική προπαγάνδα που τον στοχεύει χρόνια τώρα, καταφέρνει να δημιουργεί στην κοινή γνώμη ένα περίεργο κλίμα σε βάρος του κ. Ανδρουλάκη.

Ότι είναι λίγος για ηγέτης του ΠΑΣΟΚ και μελλοντικός πρωθυπουργός. Ότι υπάρχουν πιο φωτεινές προσωπικότητες στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο, ότι αντιμετωπίζει ζόρια στο κόμμα του, ότι δεν κοντράρει τον Μητσοτάκη παρόλο που έπεσε θύμα παρακολούθησης … και άλλες τέτοιες ανοησίες. Δυστυχώς όμως, με τις βρώμικες μεθόδους προπαγάνδας που υπάρχουν σήμερα, και ιδιαίτερα μέσω διαδικτύου, αυτές οι ανοησίες περνούν στο μυαλό των πολιτών… Με ορατά αποτελέσματα στις δημοσκοπήσεις. Που δείχνουν δυστυχώς πτώση των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ αλλά, επιτέλους, τον κ. Ανδρουλάκη δημοφιλέστερο πλέον από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όμως στην ερώτηση ποιός πολιτικός αρχηγός είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός , τον φέρουν να υπολείπεται πολύ από τον πρόεδρο της ΝΔ.

Στον ΣΥΡΙΖΑ τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρα και δυστυχώς παγιωμένα. Ο Σωκράτης Φάμελλος δεν πείθει για αρχηγός. Καλός, σοβαρός, με θεσμικό μανδύα και θεσμική συμπεριφορά. Ενωτικός και μαχητικός. Αλλά θαμπός. Ειδικά ο κόσμος της αριστεράς έχει αποδείξει ότι χρειάζεται ένα πρόσωπο φωτεινό να στοιχηθεί πίσω του. Αλλά δυστυχώς στην επιβεβλημένη απομάκρυνση του Στέφανου από την ηγεσία του κόμματος, οι προτεινόμενοι διάδοχοι ήταν όλοι μακριά από το πρότυπο του ηγέτη εμπνευστή. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρει επειγόντως ένα τέτοιο πρόσωπο για μπροστά, φοβάμαι θα εξαφανιστεί. Και υπάρχουν τέτοια πρόσωπα. Απλά δεν τόλμησαν το φθινόπωρο να μπουν στην προεδρική κούρσα…

Στο κυβερνών κόμμα η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Όσο περνούν οι μέρες, με κάθε νέα δημοσκόπηση, η εικόνα χειροτερεύει σε όλα τα πεδία. Σε ελεύθερη πτώση η ποσοστιαία δύναμη του κόμματος, η δημοφιλία του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος βλέπει πλέον τη φθορά να αγγίζει και το πρόσωπό του. Πτωτική και η πορεία του ποσοστού των πολιτών που κρίνουν θετικά το κυβερνητικό έργο. Αλλά και τον ανασχημστισμό. Μέχρι τα ποσοστά δημοφιλίας του κυρίου Τασούλα, που επέλεξε και εξέλεξε στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ο κ. Μητσοτάκης, πέφτουν σε ιστορικά χαμηλά.

Το περίεργο είναι πώς δεν υπήρξε ούτε ένα στέλεχος του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος να τον συμβουλεύσει το περασμένο φθινόπωρο να πάει σε εκλογές! Ένας ικανός να υπήρχε στον κύκλο των άμεσων συνεργατών του θα έπρεπε να είχε δει την ευκαιρία. Διότι το περασμένο φθινόπωρο η ΝΔ καρπωνόταν την μερική κοινωνική ικανοποίηση που επέφεραν οι εξαγγελίες στην Έκθεση Θεσσαλονίκης. Παράλληλα η αντιπολίτευση ήταν στον κόσμο της. Με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ βυθισμένα στην εσωστρέφεια και απορροφημένα από τις εσωκομματικές εκλογές. Ουσιαστικά ακέφαλα και χωρίς κυβερνητικό πρόγραμμα.

Ταυτόχρονα φαινόταν σαφώς στον ορίζοντα η καταιγίδα που ερχόταν λόγω του εγκλήματος των Τεμπών για την κυβέρνηση. Όπως και τα σημάδια φθοράς λόγω μακράς παραμονής στην εξουσία. Και φυσικά λόγω των σοβαρών προβλημάτων της κοινωνίας. Ακρίβεια, ενοίκια, στέγη, χαμηλοί μισθοί, κακή κατάσταση της δημόσιας υγείας και Παιδείας. Η φθορά όμως μίας κυβέρνησης όταν αρχίσει, συνεχώς προχωράει όπως η σήψη σε ένα φρούτο. Δεν έχει δρόμο πίσω. Άρα το φθινόπωρο οι συνθήκες για εκλογές ήταν για τη ΝΔ ασύγκριτα καλύτερες. Και κάθε μέρα που περνάει η δύναμη του κόμματος πέφτει.

Ίσως γιαυτό φτάσαμε το ποσοστό των πολιτών που ζητούν πρόωρες εκλογές να είναι συντριπτικά πλειοψηφικό. Και επίσης πολύ υψηλό ακόμα και μεταξύ των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος στο οποίο ένας στους τέσσερις προτιμάει πρόωρες εκλογές αντί της ολοκλήρωσης της τετραετίας!

Είμαι βέβαιος ότι ο σχεδιασμός της ΝΔ ήταν να εκμεταλλευτεί μέχρι τη λήξη του 26 όλα όσα προσφέρει το ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τα δεκάδες δις που βοηθούν στον εκσυγχρονισμό της χώρας και τα θετικά οικονομικά στοιχεία. ΑΕΠ, ποσοστό ανάπτυξης, μείωση χρέους κλπ. Όλα αυτά ήθελε να παρουσιάσει η ΝΔ ως δικό της έργο, αφήνοντας για τους επόμενους, αν έχανε τις επόμενες εκλογές το 27, την επιβράδυνση που θα προκαλέσει η λήξη του προγράμματος ανάκαμψης. Κανένας όμως δεν είδε ότι οι αντοχές της κυβέρνησης δεν έφταναν μέχρι εκεί; Τόσο πιά εμπιστοσύνη στην μαύρη προπαγάνδα τους;!!!

Εν κατακλείδι πιστεύω ότι η λαϊκή επιταγή για προσφυγή άμεσα στις κάλπες , αργά ή γρήγορα θα αναγκάσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη να αποχωρήσει. Καμία προπαγανδιστική μηχανή, καμία υπόσχεση παροχών, κανένα δήθεν restart, κανένας πολιτικός ελιγμός όπως οι ελιγμοί στην υπόθεση της προανακριτικής, δεν μπορεί να γυρίσει το ποτάμι πίσω. Ακόμα και επί σειρά ετών υποστηρικτές της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα μίντια, το λένε πιά ανοιχτά: δεν βλέπουν τρόπο να αναστραφεί η κατάσταση και το κλίμα σε βάρος της κυβέρνησης. Κι επειδή πράγματι στο διεθνές σκηνικό η κατάσταση είναι απολύτως ρευστή και ασταθής, το γοργόν και χάρην έχει. Να το πω αλλιώς, μία ψυχή που είναι να βγει, να βγει. Το να γαντζώνεσαι στην εξουσία πεισματικά και να μην την αφήνεις , μόνο κακό μπορεί να κάνει στην υστεροφημία κάθε πολιτικού. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ακόμα νέος. Οπότε σαφώς θα τον ενδιαφέρει η περαιτέρω πορεία του μετά το Μαξίμου.

Κλείνοντας θέλω να σας πω για την ανησυχία που μου προκαλούν τα ευρήματα ερευνών και δημοσκοπήσεων των τελευταίων ημερών για την αισιοδοξία κυρίως των νέων στην χώρα μας. Οι νέοι δεν φαίνεται να προσδοκούν ένα καλύτερο αύριο. Δεν μπορούν οικονομικά να ανοίξουν τα φτερά τους. Να αποχωρήσουν από την πατρική εστία. Να κάνουν δική τους οικογένεια, παιδιά. Είναι θλιβερό! Απασχολούνται όλο και πιο πολύ μπροστά σε οθόνες κινητών σκοτώνοντας χρόνο. Και χάνοντας φαιά ουσία. Το εθνικό μας iq πέφτει δραματικά χαμηλά. Όπως και ο δείκτης ευτυχίας του λαού μας.

Η Ελλάδα έπεσε πάνω από δέκα θέσεις στην κατάταξη ευτυχίας των λαών. Κάτω από την θέση 80 ανάμεσα σε 147 χώρες. Πιο ευτυχισμένοι όλων οι Φινλανδοί. Με 4 σκανδιναβικές χώρες στις 4 πρώτες θέσεις. Στην πέμπτη θέση οι Ολλανδοί και στη δέκατη οι Μεξικάνοι! Παρά τα χαμηλά τους εισοδήματα! Οι Έλληνες, με αυτή την υπέροχη χώρα, έναν επίγειο παράδεισο, με τον ήλιο τους, τη θάλασσα, τα νησιά και τα βουνά… δεν είναι ευτυχισμένοι. Την ευτυχία αυτού του παραδείσου χαίρονται πλέον οι ξένοι επισκέπτες! Τραγικό! Η χώρα χρειάζεται ξεκάθαρα ένα άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά. Θα υπάρξουν δυνάμεις που θα την βοηθήσουν να το πετύχει;

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους!

• background
• Νίκος Ανδρουλάκης