Δίωξη για προμήθεια ιατρικού υλικού εκατομμυρίων ευρώ

Μία υπόθεση απάτης  με οικονομικό αντικείμενο  εκατομμυρίων ευρώ  που σχετίζεται με το χώρο της προμήθειας  ιατρικών υλικών σε δύο δημόσια νοσοκομεία αποκάλυψε η έρευνα των επίκουρων  εισαγγελέων κατά της διαφθοράς Αντώνη Ελευθεριάνου και Γιάννη Σέβη.

Ήδη με εντολή της επικεφαλής της Εισαγγελίας Εγκλημάτων Διαφθοράς Ελένης Ράικου  ασκήθηκε  ποινική δίωξη για απάτη κατ’ εξακολούθηση  με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του δημοσίου , από υπαίτιο που διαπράττει απάτες κατ’ επάγγελμα και το συνολικό όφελος μεγαλύτερο από 150.000 ευρώ.  Ποινικά ελεγχόμενοι  για την υπόθεση αυτή  που απασχολεί  τις δικαστικές αρχές  είναι οι νόμιμοι εκπρόσωποι των  δύο (2) εταιριών – προμηθευτριών ιατρικού υλικού σε δημόσια νοσοκομεία.

Τον  φάκελο που  αφορά  σε προμήθεια  ιατρικού υλικού, όπως βηματοδότες, άνοιξε από την Εισαγγελία  Διαφθοράς ύστερα από δημοσιεύματα προκειμένου να διαπιστωθεί η βασιμότητα  των καταγγελιών  καθώς και η τυχόν τέλεση αξιοποίνων πράξεων κατά την προμήθεια ιατρικού υλικού από τα δημόσια νοσοκομεία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, όπως προέκυψε από την έρευνα  στις χρήσεις 2005 έως 2009 και στις χρήσεις 2006 και 2007, αντίστοιχα, δυο (2) ελληνικές εταιρίες – προμηθεύτριες ιατρικού υλικού σε δημόσια νοσοκομεία – πραγματοποίησαν αγορές εμπορευμάτων από συνδεδεμένες αλλοδαπές εταιρίες με έδρα την Κύπρο. ΟΙ εταιρείες αυτές μάλιστα φέρεται ότι είχαν  δημιουργηθεί αποκλειστικά και μόνο για την αύξηση του κόστους αγορών, σε τίμημα αδικαιολόγητα ανώτερο από εκείνο που θα επιτύγχαναν αν αγόραζαν τα ίδια εμπορεύματα, από τρίτα ανεξάρτητα πρόσωπα ή επιχειρήσεις .

Οι επίμαχες  υπερκοστολογημένες  συναλλαγές σχεδόν στο σύνολο τους ήταν τριγωνικές και ενώ η ελληνική εταιρεία θα μπορούσε να αγοράσει κατευθείαν από την κατασκευάστρια  επιχείρηση, εν τούτοις επέλεγε  για… ευνόητους λόγους  να  περνά η συναλλαγή μέσω της Κυπριακής, ώστε να  φτάνει το  ιατρικό υλικό υπρετιμολογημένο στο δημόσιο νοσοκομείο.  Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι η ελληνική εταιρεία πλήρωσε μεγαλύτερο τίμημα, κατά το έτος 2005, συνολικής αξίας περίπου 2,9 εκ. ευρώ, β) κατά το έτος 2006, συνολικής αξίας περίπου 3,2 εκ ευρώ, γ) κατά το έτος 2007, συνολικής αξίας περίπου 4,4 εκ. ευρώ, δ) κατά το έτος 2008, συνολικής αξίας περίπου 5,9 εκ. ευρώ και ε) κατά το έτος 2009, συνολικής αξίας περίπου 3,5 εκ. ευρώ.

Την ίδια τακτική ακολούθησε και η δεύτερη εταιρεία  για  τις χρήσεις 2005 έως 2009,  με προμήθειες  συνολικής αξίας περίπου 19 εκ. ευρώ και 34,5 εκ. ευρώ, αντίστοιχα. Οι συναλλαγές  και σε αυτή την περίπτωση στο σύνολο τους ήταν τριγωνικές και συγκεκριμένα τα εμπορεύματα έφταναν 

κατευθείαν από τους κατασκευαστές στις εγκαταστάσεις της ελληνικής εταιρίας με δελτία αποστολής και στη συνέχεια τιμολογούνταν από την συνδεδεμένη κυπριακή εταιρία. Το τίμημα οριζόταν αδικαιολόγητα σε ποσό ανώτερο από εκείνο που θα οριζόταν, αν οι αγορές πραγματοποιούνταν από άλλο πρόσωπο με τις συνθήκες που επικρατούσαν στην αγορά κατά το χρόνο της κάθε αγοράς και συγκεκριμένα: Το μικτό κέρδος της κυπριακής εταιρίας είναι πολύ μεγαλύτερο από το μικτό κέρδος της ελληνικής εταιρίας, γεγονός που δύσκολα συναντάται σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι η ελληνική εταιρία πλήρωσε, κατά μεν τη διαχειριστική περίοδο 1.1.2006 έως 31.12.2006 μεγαλύτερο τίμημα ύψους τουλάχιστον 1,7 εκ. ευρώ, κατά δε τη διαχειριστική περίοδο 1.1.2007 έως 31.12.2007 ύψους 3,8 εκ. ευρώ, για την αγορά εμπορευμάτων από την συνδεδεμένη κυπριακή εταιρία.

Στη συνέχεια, οι νόμιμοι εκπρόσωποι των ελληνικών εταιρειών  φέρονται κατά την κατηγορία να  παραπλανούσαν τις διοικήσεις και τους αρμόδιους για τη διενέργεια προμηθειών υπαλλήλους δημοσίων νοσοκομείων ότι τα ιατρικά είδη που συμφωνούσαν να προμηθευθούν από την ελληνική εταιρία είχαν αγοραστεί από την συνδεδεμένη εταιρία, στις τιμές μάλιστα οι οποίες αναγράφονταν στα σχετικά τιμολόγια και ότι κατά συνέπεια η τιμή πώλησής τους προς αυτά (νοσοκομεία) έπρεπε να ενσωματώνει το κατά νόμο θεμιτό ποσοστό κέρδους, υπολογιζόμενο όμως επί της υποτιθέμενης τιμής αγοράς τους από την κυπριακή εταιρία, η οποία αναγραφόταν επ’ αυτών.

Στην πραγματικότητα όμως το γεγονός αυτό ήταν ψευδές, καθ’ όσον η κάθε μια από τις εν λόγω ελληνικές εταιρίες δεν είχε αγοράσει τα πωλούμενα ιατρικά είδη από την συνδεδεμένη εταιρία, αλλά απευθείας από την κατασκευάστρια εταιρία σε τιμές υποπολλαπλάσια χαμηλότερες εκείνων που αναγράφονταν στα προαναφερθέντα τιμολόγια. Αποτέλεσμα της πράξης αυτής ήταν να συναφθούν συμβάσεις πώλησης μεταξύ των ελληνικών εταιριών και δημοσίων νοσοκομείων, με τίμημα κατά πολύ υψηλότερο από εκείνο που θα επιτυγχανόταν αν ήταν γνωστή η πραγματική τιμή αγοράς των ιατρικών ειδών απευθείας από την κατασκευάστρια εταιρία, καθόσον η διαπραγμάτευση της τιμής πώλησης προς τα δημόσια νοσοκομεία θα είχε ως βάση αυτήν την τιμή και όχι εκείνη που αναγραφόταν στα εικονικά τιμολόγια. Με τον τρόπο αυτό προκλήθηκε ζημία στην περιουσία των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, δηλαδή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, που υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό των 150.000 ευρώ.

Η περαιτέρω έρευνα ανατέθηκε σε ανακριτή.

• Ελένη Ράικου