Δούκας στη λάσπη, Παππάς στις… μπάλες, Πολάκης με «Colt» και Βελόπουλος σε… αποστασία – Ο Μητσοτάκης σε ρόλο Τζέιμς Μποντ

Καλώς ήρθατε στη στήλη “Hard Talks“, εκεί όπου ο πολιτικός πολιτισμός είναι όπως το φαγητό στην ταινία Μικρά Αγγλία: δείχνει ωραίο, αλλά τελικά μένεις πεινασμένος. Κάπως έτσι και ο ΠΑΣΟΚικός πολιτισμός, που κάποιοι βιάστηκαν να πανηγυρίσουν μετά το debate, κύλησε στη λάσπη μόλις άρχισε η ώρα του απολογισμού. Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, δεν μάσησε τα λόγια του και μίλησε για “εργολαβία δολοφονίας χαρακτήρα” και “δηλητήριο”. Προφανώς, κάποιοι στη Χαριλάου Τρικούπη ξέχασαν τα όρια του πολιτισμένου διαλόγου και πήγαν κατευθείαν στο επίπεδο του Game of Thrones. Πολιτισμένα, είπαμε;

Συγκεκριμένα, ο Δούκας, εμφανώς εξοργισμένος, είπε πως στενοί συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη αναπαράγουν λάσπη και δηλητήριο. Το debate ήταν το κερασάκι στην τούρτα, καθώς έκτοτε οι επιθέσεις αυξήθηκαν. Μάλιστα, κάλεσε τον ίδιο τον Ανδρουλάκη να πάρει θέση, γιατί αλλιώς θα είναι συνυπεύθυνος. Αν δεν είσαι με το light side, είσαι με το dark side, όπως θα έλεγε και ο Yoda.

Από την άλλη, οι συνεργάτες του Ανδρουλάκη προσπάθησαν να μας πείσουν ότι όλα κυλούν σε επίπεδα πολιτικού πολιτισμού, φέρνοντας στο μυαλό τη φράση: “Εμείς; Τίποτα δεν κάναμε!”. Πολιτισμένο ή όχι, το πάρτι συνεχίζεται με τον Παύλο Γερουλάνο να φωνάζει “Σοβαρευτείτε!” και να υπενθυμίζει πως τη Δευτέρα, ό,τι και να γίνει, θα πρέπει να είναι όλοι στο ίδιο κόμμα – κάπως σαν οικογενειακή φωτογραφία όπου κανείς δεν θέλει να είναι εκεί.

Ασε, δήμαρχε…

Αρχισαν τα όργανα (και) στο ΠΑΣΟΚ. Οι μέχρι τώρα αψιμαχίες και κόσμιες αντιπαραθέσεις φαίνεται ότι δίνουν τη θέση τους σε άγριες συγκρούσεις, αν κρίνουμε από την ευθεία επίθεση εναντίον του Ανδρουλάκη που εξαπέλυσε ο Δούκας.

Τον καταγγέλλει ότι στενοί συνεργάτες του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ του επιτίθενται «με την ρητορική της δεξιάς και της ακροδεξιάς» και τον θεωρεί συνυπεύθυνο «αν δεν πάρει θέση».

Θα είχε ενδιαφέρον να πεί τα όνοματά τους ο Δήμαρχος και να αναφερθεί στην επιχειρηματολογία τους για να δούμε, βρέ αδερφέ, αν αυτή αερολογεί και είναι συκοφαντική κι όχι αν στα σημεία είναι ίδια με την «ρητορική της δεξιάς και της ακροδεξιάς».

Διότι με τη λογική αυτή, αγαπητέ Δήμαρχε, π.χ. και ο Γερουλάνος και ο Κατρίνης που σου κάνουν κριτική(δεν μπορεί να είσαι Δήμαρχος και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ/δεν είσαι βουλευτής) επιστρατεύουν την… ρητορική του Μπακογιάννη και του Μαξίμου που λένε τα ίδια; Ελεος…

Όμως ακριβώς τα ίδια λέει και οι κοινή λογική. Πρόκειται για σοβαρά επιχειρήματα. Εσυ έχεις απαντήσει αλλά είναι προφανές-φάνηκε και στο ντιμπέιτ-ότι οι απαντήσεις σου επ΄αυτών είναι αχαμνές. Δεν πείθουν.

Πώς να το κάνουμε, κύριε Δούκα; Ακόμη δεν είδαμε τη δουλειά σου στον Δήμο-ούτε χρόνος δεν έκλεισε από την εκλογή σου- και φσσστ πάς για αρχηγός του ΠΑΣΟΚ; Από πού κι ως πού; Επειδή σε ευνόησε η συγκυρία(αποχή και μαύρο στον Μπακογιάννη από τους Νεοδημοκράτες) κι έγινες Δήμαρχος με το 14%;

Ασε που υπάρχουν κι άλλα για την καμπούρα σου, Δήμαρχε. Εσυ δεν έλεγες πριν από τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές ότι είναι απαράδεκτο οι Δήμαρχοι να θεωρούν τον Δήμο εφαλτήριο για την κεντρική πολιτική σκηνή; Κι όμως. εσυ, προτού λαλήσει ο πετεινός το έκανες πράξη! Κακό πράγμα, Δήμαρχε, η προκλητική ασυνέπεια. Και χειρότερο το να παίρνουν αέρα τα μυαλά των ανθρώπων.

Αμ, το άλλο; Ότι θα…κατεβάσεις την θερμοκρασία της Αθήνας κατά πέντε βαθμούς και μάλιστα σε συνθήκες μεγάλης κλιματικής κρίσης; Αυτή η κοτσάνα θα σε κυνηγάει για πάντα. Και το ξέρεις. Γι’ αυτό, φυσικά, δεν απάντησες στο ντιμπέιτ για την συγκεκριμένη λαϊκίστικη αμετροέπεια.

Αναφέρθηκες και στον ντιμπέιτ. Και είπες ότι ενοχλήθηκαν οι αντίπαλοί σου γιατί απάντησες σε όλες τις επιθέσεις και κατέθεσες συγκεκριμένες προγραμματικές προτάσεις.

Αστο, Δήμαρχε. Αστο. Η εμφάνισή σου ήταν επιεικώς μέτρια. Και σε ορισμένα σοβαρά θέματα έδειξες θηριώδη άγνοια, γεγονός απαράδεκτο για έναν επίδοξο αρχηγό κόμματος και πρωθυπουργό.

Κάτσε, λοιπόν, στ΄αυγά σου άνθρωπέ μου και κοίτα τι μπορείς να κάνεις γι΄αυτή την προβληματική πόλη. Γνώσεις για το αντικείμενο διαθέτεις, νέος είσαι και ο κόσμος θα δεί το έργο σου, αν υπάρξει. Τότε θα έχεις κάθε δικαίωμα και δυνατότητα να ξανοιχτείς στο πέλαγος της κεντρικής πολιτικής.

Ο Δούκας έχασε το χιούμορ του: Το σκίτσο που (δεν) τον παρουσίαζε νεκρό

Εκτός από το debate, φαίνεται πως ο Χάρης Δούκας έχασε και το χιούμορ του. Όλα ξεκίνησαν όταν ο δημοσιογράφος Ανδρέας Παπαδόπουλος, κολλητός  του Νίκου Ανδρουλάκη, κοινοποίησε ένα σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη στο Facebook, που – σύμφωνα με τον Δούκα – τον παρουσίαζε ως νεκρό. Ο Παπαδόπουλος το βρήκε “επικό” και σχολίασε πως είχε καιρό να γελάσει τόσο. Το χιούμορ, όμως, δεν βρήκε την ίδια ανταπόκριση από τον Δούκα.

Αλλά ας το ξεκαθαρίσουμε: το σκίτσο δεν τον παρουσίαζε νεκρό – ή τουλάχιστον, όχι έτσι όπως το εξέλαβαν κάποιοι. Ο ίδιος ο Πετρουλάκης αναγκάστηκε να βγει και να εξηγήσει πως στο σκίτσο ο Δούκας εμφανιζόταν να φεύγει καμαρωτός από την ΕΡΤ, αφού πρώτα είχε καταθέσει στεφάνι στο υποτιθέμενο μνημείο των νεκρών της ΕΡΤ. «Ποτέ δεν εξηγώ τα σκίτσα μου, είναι άχαρο», έγραψε ο σκιτσογράφος, «αλλά αναγκάζομαι να κάνω μια εξαίρεση γιατί το σημερινό σχεδόν δημιούργησε πολιτικό θέμα».

Τι προκάλεσε τόση παρεξήγηση; Ίσως η φράση του Παπαδόπουλου πως “καιρό είχε να ρίξει τόσο γέλιο”. Η αλήθεια είναι, πάντως, πως ο Δούκας δεν γέλασε καθόλου, και το σκίτσο βρέθηκε στη μέση μιας πολιτικής κόντρας που μόνο μακάβρια δεν ήταν. Γιατί, όπως τόνισε ο Πετρουλάκης, «ολοζώντανο τον έκανα – και λίγο ψιλοσυριζαίο, αν θέλετε».

Το μεγαλύτερο λάθος; Να μην παραδέχεσαι το λάθος σου!

Κι όμως, αγαπημένοι μου, ο Δήμαρχος Αθηναίων και υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δείχνει να μην το καταλαβαίνει αυτό. Όχι μόνο δεν παραδέχεται ότι η εμφάνισή του στο debate ήταν επιεικώς απογοητευτική, αλλά έχει και νεύρα όταν του το λένε. Λες και η αλήθεια τον χτυπάει εκεί που πονάει. Κι όμως, το debate μπορεί να μην του στοιχίσει άμεσα, αλλά η άρνηση της πραγματικότητας και η αλαζονική του στάση θα του στοιχίσουν πολύ περισσότερο. Η πολιτική είναι σκληρή αρένα, κι όταν δεν ξέρεις πώς να παραδέχεσαι τα λάθη σου, τότε είσαι χαμένος από χέρι.

Η μάχη συνεχίζεται: Από τα memes στις διαγραφές

Η υπόθεση όμως δεν σταμάτησε εδώ. Ο Δούκας συνέχισε την κριτική του, κατηγορώντας και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ για ανάλογες επιθέσεις. Σειρά είχε η Στέλλα Βαρτελάτου, που έγραψε πως η περίπτωση του Δούκα “ερμηνεύεται με όρους ψυχιατρικής”. Καμία κίνηση για πολιτική ανάλυση, εδώ πήγαμε κατευθείαν σε διάγνωση. Και ας μην ξεχνάμε τον Τάσο Ηλία, που προσέφερε το χιούμορ του για το “περουκίνι που βρέθηκε στην ΕΡΤ μετά από απανωτές φάπες”. Μιλάμε για το είδος του πολιτικού διαλόγου που ξεφεύγει από τα όρια της φαντασίας και αγγίζει τα όρια του καφενείου.

Την ίδια ώρα, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος πήρε θέση υπέρ του Δούκα, θυμίζοντας την ίδια μοίρα που είχε ο Ανδρουλάκης το 2021, όταν και ο ίδιος βρέθηκε στο στόχαστρο συμφερόντων. Ο κύκλος των χτυπημάτων, λοιπόν, μοιάζει να είναι άπειρος στο ΠΑΣΟΚ, με τον Δούκα να δηλώνει πως θα συνεχίσει τον αγώνα του για την προοπτική νίκης του κόμματος, χωρίς να καταφεύγει σε παρόμοιες τακτικές.

Έτσι, φίλοι μου, κλείνει ένα ακόμα κεφάλαιο της ατελείωτης πολιτικής φαρσοκωμωδίας. Όπως λένε, “η ζωή μιμείται την τέχνη”, και στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πολιτική σκηνή μοιάζει να ξεπερνά και τα πιο δραματικά σενάρια.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Με λένε Μπόντ, Τζέιμς Μποντ!

Κι ενώ στο ΠΑΣΟΚ μοιράζουν κοκτέιλ με δηλητήριο, στη ΝΔ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιάζει να παίζει τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ, ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ για να κυνηγήσει επενδύσεις. Τον φαντάζομαι να χτυπάει τις πόρτες της Αστόριας ψάχνοντας επενδυτές, ενώ από πίσω του κάποιοι βουλευτές πριονίζουν την καρέκλα του στο Μαξίμου. Ο Σαμαράς και ο Καραμανλής επέλεξαν την τακτική του “βουβού κομπάρσου”, αλλά το γνωρίζουμε όλοι πως οι πραγματικές μάχες συμβαίνουν πίσω από τα φώτα της σκηνής. Όσο για τα δείπνα των βουλευτών; Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολιτικό Game of Thrones όπου όλοι βιάζονται να πάρουν θέση πριν πέσει η μεγάλη τορπίλη.

Ο Νίκος Παππάς παίζει μπάσκετ με δύο μπάλες

Ο Νίκος Παππάς, που ξέρει καλά από μπασκετικά “μπασίματα”, αποφάσισε να μην παίξει σε μία, αλλά σε δύο ομάδες ταυτόχρονα. Υπέγραψε και για τον Παύλο Πολάκη και για τον Στέφανο Κασσελάκη, γιατί, όπως μας εξηγεί σοβαρά, «κάποια πράγματα στη ζωή δεν επιλέγονται μόνο με πολιτικά κριτήρια, αλλά και με ηθικά και ανθρώπινα». Με λίγα λόγια, όταν δεν ξέρεις ποιος θα βάλει το νικητήριο καλάθι, φροντίζεις να είσαι σε όλες τις πλευρές του γηπέδου. Για σιγουριά, βέβαια.

Για τον Κασσελάκη, λέει ότι είναι ο άνθρωπος που πίστεψε σ’ αυτόν, μετά τον Αλέξη Τσίπρα. Τον σέβεται, τον εκτιμάει, και γι’ αυτό υπέγραψε υπέρ του. Αλλά μη βιαστείτε να σκεφτείτε πως ξέχασε τον Παύλο Πολάκη, που ήταν από τους λίγους που τον στήριξαν έμπρακτα. Άρα, ποιον να διαλέξει; Και τους δύο! Δεν παίζεις με το συναίσθημα, όταν ξέρεις καλά πώς να κρατάς και τις δύο μπάλες στον αέρα.

Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, μας ενημέρωσε πως έχει το δικαίωμα να υπογράψει για περισσότερους από έναν υποψηφίους. Γιατί, στην πολιτική όπως και στο μπάσκετ, το καλύτερο είναι να έχεις καλυμμένες όλες τις πλευρές του γηπέδου. Για κάθε περίπτωση.

Υποψηφιότητες χωρίς… Στεφανική λάμψη

Όσο ο Στέφανος Κασσελάκης ετοιμάζεται να κάνει την grande είσοδό του στη σκηνή με την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του και να τραβήξει τα φλας, οι υπόλοιποι υποψήφιοι παλεύουν να πείσουν ότι έχουν κάτι να πουν. Από τη μία, έχουμε τον Σωκράτη Φάμελλο, ο οποίος μοιάζει να έχει βγει κατευθείαν από μια προεκλογική αφίσα του 1980. Με λόγο για “ιστορική ευθύνη” και “επιστροφή στο εμείς”, σίγουρα δεν κόβει πολλά εισιτήρια. Άξιο τέκνο του παρελθόντος, ο Φάμελλος υπόσχεται να ξαναχτίσει το “σπίτι” του κόμματος, αλλά περισσότερο μοιάζει να συντηρεί την παλιά καλή επαναστατική αρχιτεκτονική που πλέον κανείς δεν θέλει να επισκεφθεί.

Από την άλλη, ο Παύλος Πολάκης είναι σαν να έχει βγει από ταινία της Άγριας Δύσης. Ο καουμπόι της Κουμουνδούρου, ο “τιμωρός”, έτοιμος να φέρει τη δικαιοσύνη με το δικό του στιλ. Αν ο Φάμελλος είναι η ακαδημαϊκή πλευρά, ο Πολάκης είναι η καρικατούρα του ήρωα, με τα γνωστά του μπαρουτοκαπνισμένα συνθήματα. Με την υποψηφιότητά του κατατεθειμένη και 32 υπογραφές στο πλευρό του, ο Πολάκης μοιάζει να περιφέρεται σαν τον μοναχικό καουμπόι που όλοι φοβούνται, αλλά λίγοι πιστεύουν ότι θα καταφέρει να φέρει την αλλαγή που υπόσχεται.

Κι ενώ οι Φάμελλος και Πολάκης κάνουν τις ανακοινώσεις τους και μαζεύουν υπογραφές από παλιά στελέχη όπως ο Τρύφωνας Αλεξιάδης και ο Γιάννης Μουζάλας, όλοι περιμένουν τη μεγάλη παράσταση του Κασσελάκη. Γιατί, καλές οι υποψηφιότητες, αλλά χωρίς φώτα και εντυπωσιακές ατάκες, μένουν απλώς σαν θεατρικές παραστάσεις σε μικρές αίθουσες – σίγουρα δεν κόβουν εισιτήρια.

Ο Βελόπουλος σε ρόλο ανατροπέα: Καλεί σε αποστασία και καταγγέλλει Woke πολιτικές

Ο Κυριάκος Βελόπουλος, πάντα έτοιμος να παίξει το ρόλο του *επαναστάτη της διπλανής πόρτας*, αποφάσισε αυτή τη φορά να καλέσει σε αποστασία τους βουλευτές της ΝΔ. «Φύγετε, ρίξτε τον, γιατί θα έχετε πρόβλημα οι ίδιοι», τους είπε. Ναι, καλά διαβάσατε. Ο Βελόπουλος καλεί τους γαλάζιους βουλευτές να κάνουν ένα ωραίο «αντάρτικο» και να ρίξουν την κυβέρνηση που, όπως λέει, είναι σε “vertigo” και “χωρίς πυξίδα”.

Αλλά δεν έμεινε εκεί. Όχι, όχι! Ο Βελόπουλος, πιστός στις αντισυστημικές του ρητορικές, έσπευσε να κατηγορήσει την κυβέρνηση για προώθηση της *Woke* ατζέντας και μαζική πλύση εγκεφάλου. Για παράδειγμα, βλέπει παντού τη *νεοκαλβινιστική* απειλή και προειδοποιεί πως όποιος διαφωνεί, απλώς… εξαλείφεται μέσω του έντονου ελέγχου και της κριτικής. Και, για κερασάκι στην τούρτα, μας θυμίζει την ύπαρξη ενός drag show για παιδιά που γίνεται υπό την αιγίδα της Προεδρίας και του υπουργείου Πολιτισμού – το απόλυτο σύμβολο της πλύσης εγκεφάλου, σύμφωνα με τον ίδιο.

Όμως, δεν σταματά εκεί. Όχι βέβαια! Στις δημοσκοπήσεις, η “Ελληνική Λύση” του Βελόπουλου εμφανίζεται ως το πρώτο κόμμα στους φτωχούς, όπως λέει ο ίδιος. Και προφανώς, αυτό έχει «τρομοκρατήσει» την κυβέρνηση, που βλέπει πως το κόμμα του είναι η μόνη ελπίδα. *Ο από μηχανής Θεός* της πολιτικής σκηνής, να το πούμε αλλιώς.

Χοντρή πατάτα των «87» ο τρόπος που έριξαν τον Κασσελάκη 

Ας ξεκινήσουμε με το βασικό: Το 53% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η αποπομπή του Στέφανου Κασσελάκη ήταν λάθος. Κι αν νομίζετε ότι μιλάμε για απλή δυσαρέσκεια, μιλάμε για βόμβα. Γιατί όταν οι μισοί ψηφοφόροι σου λένε ότι έκανες χοντρή πατάτα, τότε κάτι πάει στραβά.

Πτώση δίχως φρένα!

Πάμε τώρα στο χειρότερο: Με τον Κασσελάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να μαζέψει ένα 14,9% στις ευρωεκλογές. Σήμερα, χωρίς αυτόν, το ποσοστό κατρακυλά στο 8,8%. Δηλαδή, κυριολεκτικά το κόμμα χάνει σχεδόν τη μισή του δύναμη. Άντε να πεις μετά ότι δεν ευθύνονται όσοι τον έριξαν. Όταν κόβεις το δέντρο που σε ταΐζει, τι περίμενες;

Οι αριθμοί… μιλάνε: Κασσελάκης με όποιον αντίπαλο!

Τελευταίο και καλύτερο: Το 43% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ λέει “Κασσελάκης και ξερό ψωμί”. Με όποιον αντίπαλο κι αν έχει, είτε είναι ο Φάμελλος, είτε ο Πολάκης. Αν αυτό δεν είναι δυναμική επανεκλογής, τι είναι; Στατιστικά, έχει κάθε πιθανότητα να βγει από την πρώτη Κυριακή και να επιστρέψει. Όσοι νομίζουν ότι τον ξεφορτώθηκαν, μάλλον πρέπει να ξανασκεφτούν την επόμενη κίνηση. Γιατί όπως φαίνεται, ο Στέφανος δεν βγαίνει από το παιχνίδι τόσο εύκολα.

Κατηγορούν τον Κασσελάκη για μπούλινγκ, αλλά επιχείρησαν συγκάλυψη… 

Ας ξεκινήσουμε με το σουρεαλιστικό της υπόθεσης: Ο Γιάννης Ραγκούσης, που καταγγέλθηκε από τη Τζάκρη για τη συμπεριφορά του. Ο ίδιος ζήτησε να μπει στην απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας διάψευση πως επιτέθηκε στην Αυγέρη κατά τη διάρκεια παλιότερης συνεδρίασης του οργάνου, προφανώς φοβούμενος μήπως οι καταγγελίες Τζάκρη ρίξουν και άλλο λάδι στη φωτιά.

Και ποιοι έσπευσαν να τον στηρίξουν; Σύμφωνα με πληροφορίες και πραγματικά δεν θέλω να το πιστέψω, ο Ζαχαριάδης, η Νοτοπούλου, ο Φλαμπουράρης – σύμπασα η παλιά φρουρά που στήριξε τον Ραγκούση σαν να μην έγινε τίποτα. Αλλά η Τζάκρη δεν μάσησε και ζήτησε να παίξει το ηχητικό. Και τότε έγινε το μεγάλο ξεκαθάρισμα: «βούλωσε το» και άλλα τέτοια… κομψά είχαν ειπωθεί. Και φυσικά, δεν έγινε καν ψηφοφορία. Γιατί; Γιατί ποιος χρειάζεται ψηφοφορία όταν έχεις μάθει να παίζεις το παιχνίδι της εξουσίας έτσι;

Αλλά το αστείο δεν σταματά εδώ. Αυτοί που υποστηρίζουν τον Ραγκούση είναι όλοι αυτοί που βγαίνουν στα κανάλια και υποδύονται του προσβεβλημένους από τη «συμπεριφορά» του Κασσελάκη. Όταν το θράσος παντρεύεται με την υποκρισία, το αποτέλεσμα είναι αυτό: πολιτική φαρσοκωμωδία στο ΣΥΡΙΖΑ!

Οι πάγοι έλιωσαν… ή μήπως όχι;

Στην εκδήλωση για τη βράβευση της Συμφωνίας των Πρεσπών, το βραβείο στον Αλέξη Τσίπρα δεν ήταν το μόνο αξιοσημείωτο γεγονός της βραδιάς. Το αληθινό θέαμα ήταν το χαιρετιστήριο “πιάσιμο χεριών” μεταξύ του Νίκου Παππά και του πρώην πρωθυπουργού. Για όσους έσπευσαν να βγάλουν το συμπέρασμα ότι έλιωσαν οι πάγοι μεταξύ τους, να ενημερώσουμε ότι, μάλλον, τους επηρέασε η κλιματική αλλαγή!

Τα χαμόγελα έλαμψαν για τις φωτογραφίες, με τους δύο πολιτικούς να ποζάρουν σαν παλιοί φίλοι που μόλις ξαναβρέθηκαν. Αλλά μην ξεγελιέστε, φίλοι μου. Όπως συχνά συμβαίνει στην πολιτική, τα αληθινά συναισθήματα δεν απαθανατίζονται πάντα από τις κάμερες. Τα υπόλοιπα, τα αληθινά χαμόγελα, θα τα καταλάβουμε με τον καιρό. Γιατί στην πολιτική, όπως και στις σκηνές πάγου, οι ρωγμές δεν φαίνονται αμέσως.

Συνοψίζοντας, το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα μοιάζει με θεατρικό έργο όπου οι πρωταγωνιστές αλλάζουν θέσεις, αλλά το σενάριο παραμένει το ίδιο. Όσο για εμάς, θα είμαστε εδώ για να παρακολουθούμε το sequel, γιατί το θέατρο της ελληνικής πολιτικής είναι ανεξάντλητο και πάντα προσφέρει νέες ανατροπές. Σας αφήνω με μια φράση του Τρούμαν Καπότε: «Δεν με νοιάζει τι λένε για μένα, αρκεί να μην είναι αλήθεια».

Αλλά το καλύτερο το κρατάμε πάντα για την επόμενη παράσταση. Σύντομα, αγαπητοί μου αναγνώστες, πολύ σύντομα.

• Κυριάκος Μητσοτάκης
• ΠΑΣΟK
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ
• Χάρης Δούκας