Δυσεπίλυτος ο γρίφος στον ΣΥΡΙΖΑ και επίφαση ενότητας στο ΠΑΣΟΚ! H κυβέρνηση πουλάει με άνεση φύκια για μεταξωτές κορδέλες!
Στον ΣΥΡΙΖΑ τα σενάρια για τις υποψηφιότητες δίνουν και παίρνουν, σαν να μην υπάρχει πειστικός χρονικός ορίζοντας για την ολοκλήρωση των διαδικασιών!Σ
Στον ΣΥΡΙΖΑ τα σενάρια για τις υποψηφιότητες δίνουν και παίρνουν, σαν να μην υπάρχει πειστικός χρονικός ορίζοντας για την ολοκλήρωση των διαδικασιών!Σ
Και όχι μόνο φύκια- ενίσχυση εισοδήματος, τα πουλάει η κυβέρνηση ως μεταξωτές κορδέλες- ενίσχυση της νεολαίας, των ευπαθών ομάδων , μισθωτών και συνταξιούχων, ιατρών και ενστόλων…Αλλά επίσης μας βάζει κάτι ψηλά στην τσέπη με το ένα χέρι και με το άλλο μας τα παίρνει πίσω. Οι αυξήσεις για παράδειγμα στις αποδοχές είτε λόγω αύξησης του κατώτατου μισθού, είτε λόγω μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, ροκανίζονται ή έχουν ήδη ροκανιστεί από τις αυξήσεις στα τρόφιμα. Που δεν μπορείς να αποφύγεις την αγορά τους. Και οι αυξημένες τιμές στα οποία σημαίνουν αύξηση στα έσοδα του κράτους από τον βαρύ ΦΠΑ που πληρώνουμε και στα τρόφιμα!
Η δε δήθεν επιδότηση για το ρεύμα στους οικιακούς καταναλωτές, εισπράττεται άμεσα πίσω με τις αυξήσεις στις τιμές του νερού!!! Για τις οποίες ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν θα υπάρξουν! Διότι προφανώς η αύξηση στα όρια του πληθωρισμού για τους μικρούς καταναλωτές και η μεγαλύτερη αύξηση στους μεγαλύτερους καταναλωτές ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΎΞΗΣΗ!!! Επειδή κατά τον πρωθυπουργό οι μικροί καταναλωτές νερού δεν θα καταλάβουν καν την αύξηση στο λογαριασμό τους, όπως δεν κατάλαβαν καν την επιδότηση στο ρεύμα τους. Και οι μεγαλύτεροι καταναλωτές είναι “δίκαιο ” να πληρώνουν για τις…πισίνες και την σπατάλη νερού. Μαϊμού “μη αύξηση ” όπως αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς. Λέτε το ίδιο μαϊμού να είναι η πρωθυπουργική διαβεβαίωση ότι το νερό δεν θα ιδιωτικοποιηθεί;…
Για το μεταναστευτικό από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός άρπαξε την χρυσή ευκαιρία που του έδωσε ο Γερμανός Καγκελάριος, να υιοθετήσει ακροδεξιά ρητορική για το πρόβλημα, δήθεν κάνοντας αντίσταση στην ακροδεξιά στροφή της, κατά τα άλλα, σοσιαλδημοκρατικής γερμανικής κυβέρνησης! Ευκαιρία που αξιοποίησε στο έπακρο και η ακραία συντηρητική κυβέρνηση της Ολλανδίας αλλά και ο ακροδεξιός Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, ο οποίος μάλιστα καλωσόρισε τον Γερμανό Καγκελάριο στην ουγγρική θεώρηση του μεταναστευτικού προβλήματος. Θυμίζω ότι προ ολίγων ημερών ο Όρμπαν φόρτωσε μετανάστες σε πούλμαν στην Ουγγαρία για να τους στείλει στις Βρυξέλλες!!! Η ακραία ακροδεξιά στροφή για το μεταναστευτικό εννοεί επίσης και δίνει άλλοθι στην ηγέτιδα του φασιστικού κόμματος της Ιταλίας και πρωθυπουργού της χώρας η οποία έχει έτοιμη την πακετοποίηση μεταναστών και αποστολή τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην…βόρεια Αλβανία !!! Όπου, λέει η κυρία Μελόνι, θα παραμείνουν μέχρι να αποφασίσει η Ιταλία αν θα τους παραχωρήσει άσυλο!!! Να θυμίσω ότι η βόρεια Αλβανία είναι στο μεγαλύτερο μέρος της ορεινή. Χωρίς εύκολη πρόσβαση. Και το πιο φτωχό τμήμα της ούτως ή άλλως φτωχής χώρας!
Αλλά άλλοθι από την κίνηση Σολτς αποκτά και ο Βρετανός πρωθυπουργός, του εργατικού κόμματος μάλιστα (!!!) Ο οποίος ενώ φρέναρε την πολιτική της προηγούμενης συντηρητικής κυβέρνησης της Βρετανίας για μεταφορά και “παρκάρισμα” μεταναστών σε χώρα της κεντρικής Αφρικής , τώρα ζεσταίνει τις μηχανές για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου! Και φυσικά, επειδή συνήθως μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, η ελεύθερη διακίνηση πολιτών στη ζώνη Σένγκεν , κινδυνεύει να αποτελέσει παρελθόν. Και η Ευρώπη να κάνει άλλο ένα βήμα πίσω αντί για μπρος… Όλα αυτά φυσικά δεν θα υπήρχαν αν η Ευρώπη υιοθετούσε προ μηνών ένα καινούργιο σοβαρό και υπεύθυνο πρόγραμμα νόμιμης μετανάστευσης για να καλύψει τις ανάγκες της σε συγκεκριμένο εργατικό δυναμικό. Και ταυτόχρονα συνέχιζε την πολιτική αλληλεγγύης ΜΌΝΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, ανθρώπους δηλαδή που φτάνουν στην Ευρώπη από εμπόλεμες περιοχές ή που υφίστανται άδικες και ρατσιστικές διώξεις στη χώρα τους. Αντ’αυτού η Ευρώπη ψήφισε, με τις ευλογίες και της ελληνικής κυβέρνησης (!!!) το νέο σύμφωνο για τη μετανάστευση. Που δυστυχώς φέρνει σε συνδυασμό με την συμφωνία του Δουβλίνου, σε δύσκολη θέση τις χώρες πρώτης υποδοχής των μεταναστών, άρα και την Ελλάδα…
Στο ελληνικό σοσιαλιστικό κίνημα, στο ΠΑΣΟΚ, δεν άκουσα πώς αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό. Ούτε τοποθετήσεις των υποψηφίων προέδρων για το θέμα. Η προσπάθεια που βλέπω στο ΠΑΣΟΚ είναι να περάσει προς τα έξω η εικόνα ενός ενωμένου κόμματος χωρίς προβλήματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ… Προσπάθεια που ενισχύθηκε από τους πρόσφατους εορτασμούς για τα 50 χρόνια του κινήματος. Όλες αυτές οι εικόνες και οι θύμισες από την χρυσή εποχή του Ανδρέα, βοήθησαν πολύ. Όμως στην Κεντρική επιτροπή της Κυριακής, στο ΣΕΦ, οι επίσημα ανακηρυγμένοι υποψήφιοι πρόεδροι δεν απέφυγαν τα μεταξύ τους καρφιά. Για το πόσες θέσεις μπορεί κάποιος να υπηρετήσει σωστά, βλέπε Δούκας, για το ποιός θέλει το ΠΑΣΟΚ δεκανίκι της ΝΔ, βλέπε Δισμαντοπούλου, ή του ΣΎΡΙΖΑ, βλέπε δηλαδή ρητορική περί ενιαίου φορέα της κεντροαριστεράς… Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να ξύπνησε αργά και να αποφάσισε…μετά εορτής, να εκμεταλλευτεί την εικόνα διάλυσης του ΣΎΡΙΖΑ. Κάτι που θα μπορούσε να έχει κάνει με τεράστια επιτυχία αν το μυριζόταν νωρίτερα και δεν είχε προχωρήσει σε δικές του εσωκομματικές εκλογές. Που ούτως ή άλλως θα γίνονταν το επόμενο φθινόπωρο, βάση καταστατικού. Τότε που και ο άγουρος δελφίνος του ΠΑΣΟΚ, θα είχε ίσως προλάβει να παρουσιάσει κάποιο στοιχειώδες έργο στον Δήμο Αθηναίων …
Στον ΣΥΡΙΖΑ τα σενάρια για τις υποψηφιότητες δίνουν και παίρνουν, σαν να μην υπάρχει πειστικός χρονικός ορίζοντας για την ολοκλήρωση των διαδικασιών! Ο Στέφανος κατά πληροφορίες μου, είναι αποφασισμένος να διεκδικήσει και πάλι την ηγεσία. Παρά τον λυσσαλαίο πόλεμο που δέχεται από την κομματική νομενκλατούρα. Οι περίεργες δηλώσεις που ακούγονται περί παραπομπής του στην επιτροπή δεοντολογίας του κόμματος με το ερώτημα της διαγραφής , διαψεύδονται από τους πιο ψύχραιμους αλλά και από τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος Νίκο Παππά, ο οποίος απέκλεισε τέτοιο ενδεχόμενο στη Θεσσαλονίκη. Όμως υπάρχει κι άλλος τρόπος…
Το γνωστό ” το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι”… Όπου παλικάρι, οι 87, εκατό, όσοι είναι τέλος πάντων.. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι θα γίνει προσπάθεια το συνέδριο όπου θα κατατεθούν οι υποψηφιότητες προς έγκριση, θα γίνει προσπάθεια να είναι και καταστατικό. Προκειμένου να ενταχθεί στο καταστατικό του ΣΎΡΙΖΑ όρος για την υποβολή υποψηφιότητας, να είναι κάποιος ήδη τουλάχιστον 5 χρόνια εγγεγραμμένο μέλος του κόμματος… Με ένα τέτοιο όρο, η υποψηφιότητα Κασσελάκη πάει στις καλένδες. Όπως και όποια υποψηφιότητα νέου και φιλόδοξου στελέχους του ΣΎΡΙΖΑ. Και μένει χώρος μόνο για τους…παλιούς! Ένα τέτοιο σχέδιο δε θα εξυπηρετούσε μόνο την ομάδα των 87, τον υποψήφιο από την οποία δεν έχουμε ακόμα δει. Θα εξυπηρετούσε ακόμα και τον Παύλο Πολάκη. Και με τις δύο αυτές ομάδες εύκολα θα υπερψξφιζόταν αυτή η αλλαγή στο καταστατικό. Για να δούμε… Το δυσάρεστο είναι ότι μία φερέλπιδα υποψηφιότητα ενός νέου και δυναμικού στελέχους όπως του Διονύση Τεμπονέρα δεν πρόκειται να κατατεθεί όπως ο ίδιος δήλωσε. Αλλά και μία άλλη υποψηφιότητα που θα μπορούσε ίσως να εγγυηθεί την ενότητα του κόμματος, αυτή της Ρένας Δούρου, δεν εμφανίζεται ακόμα στον ορίζοντα παρά την σχετική συζήτηση που έχει υπάρξει.
Τελικός κριτής βέβαια θα είναι η βάση του κόμματος. Που θα πρέπει να ζυγίσει πολύ καλά την ψήφο της αυτή τη φορά. Και επί πολλών παραμέτρων. Βασική παράμετρος η δυνατότητα και η βούληση του κάθε υποψηφίου να εργαστεί για την ενότητα του κόμματος και την διεύρυνση του με επιστροφή όσων κατά καιρούς το εγκατέλειψαν. Επίσης η δυνατότητα και η βούληση κάθε υποψηφίου να εργασθεί για μία συνεργασία με τα υπόλοιπα προοδευτικά κόμματα για τον σχηματισμό κοινής προγραμματικής κυβερνητικής πρότασης απέναντι στην κυβερνητική πολιτική της ΝΔ. Θα πρέπει να καταλάβουν οι ψηφοφόροι ότι οι βασικές πολιτικές επιλογές όλων των προοδευτικών κομμάτων είναι ταυτόσημες. Κοινωνική δικαιοσύνη, ισχυρό κράτος δικαίου, ισότητα των πολιτών, αναδιανομή του πλούτου στους πολίτες και όχι συσσώρευση του στα καρτέλ και τα ολιγοπώλεια. Άρα η μη επίτευξη συμφωνίας για συνεργασία των προοδευτικών κομμάτων μόνο προσωπικές φιλοδοξίες εξυπηρετεί.
Και φυσικά, όσο συμπαθής και ικανός πολιτικά κι αν είναι ένας υποψήφιος, αν η εκλογή του σημαίνει οπωσδήποτε διάσπαση του ΣΎΡΙΖΑ, θα πρέπει να αποφευχθεί. Δυστυχώς. Εξάλλου ο Αλέξης Τσίπρας, εκτός από φωτεινό παράδειγμα υπεύθυνης και προοδευτικής διακυβέρνησης της χώρας, είναι και φωτεινό παράδειγμα ότι η ενότητα μπορεί να διατηρηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Με καλή θέληση, αμοιβαίες υποχωρήσεις και συντροφικό πνεύμα. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά στην αριστερά θα επικρατήσει η συντροφικότητα.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr