Δυσφορία και μήνυμα Φάμελλου για κόμμα Τσίπρα – Απουσίες με… σημασία και ψήφοι με υπονοούμενα στην Ευρωβουλή για ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ – Το δείπνο του «Ψυχικού» και ο «Καλαματιανός»… χορός της αντιπολίτευσης

Το «δείπνο του Ψυχικού» κάθε άλλο παρά μια χαλαρή συνεύρεση ήταν. Οκτώ βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας –Μηταράκης, Οικονόμου, Πέτσας, Μαρκόπουλος, Παππάς, Στύλιος, Γεωργαντάς και Χρυσομάλλης– βρέθηκαν γύρω από το ίδιο τραπέζι και, μαζί με τα πιάτα, σερβιρίστηκε και μπόλικη κριτική προς την Κυβέρνηση.

Η «Καθημερινή» έγραψε για γενικές παρατηρήσεις, αλλά οι δικές μου πληροφορίες επιμένουν: ο Στέλιος Πέτσας ήταν εκείνος που ανέβασε τόνους. Ναι, ο Πέτσας, που αν ενώσουμε τα «ράμματα» που έχουν για τη γούνα του στο Μαξίμου, το νήμα φτάνει μέχρι τον Έβρο. Κι όμως, ήταν ο ίδιος που μίλησε με περισσότερη οξύτητα, αποτυπώνοντας την αγωνία και την δυσφορία που σιγοβράζει.

Απών από το τραπέζι, αλλά παρών στη συζήτηση, ήταν ο Άκης Σκέρτσος. Το όνομά του ακούστηκε πολλές φορές, με βουλευτές να του χρεώνουν πολιτικούς χειρισμούς και επιλογές που έχουν αφήσει σημάδια στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Όταν ο απών γίνεται το επίκεντρο του δείπνου, τότε η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η δυσαρέσκεια δεν ψιθυρίζεται πια, συζητείται ανοιχτά και μάλιστα με ένταση.

Το μήνυμα του δείπνου είναι προφανές: κάτω από την επιφάνεια της κοινοβουλευτικής πειθαρχίας, χτίζονται ήδη μικρά μέτωπα αμφισβήτησης, και το Μαξίμου θα χρειαστεί περισσότερα από «συμβουλές επικοινωνίας» για να τα σβήσει.

Υγρασία αμηχανίας… μουχλιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ 

«Βροχή» ερωτήσεων και λίγη… υγρασία αμηχανίας. Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, ο Σωκράτης Φάμελλος βρέθηκε αντιμέτωπος με καταιγισμό ερωτήσεων για τον Αλέξη Τσίπρα – και δεν κρατούσε ομπρέλα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αν και έδειξε στιγμές αμηχανίας, απέφυγε να ανοίξει μέτωπο με τον πρώην πρωθυπουργό.

Προτίμησε να στείλει «συγκολλητικό» μήνυμα ενότητας, υπενθυμίζοντας πως «η προοδευτική προοπτική δεν γίνεται κομμάτια – περιλαμβάνει και τον ΣΥΡΙΖΑ». Στο μεταξύ, οι δημοσιογράφοι συνέχισαν να ρίχνουν ερωτήσεις, λες και δοκίμαζαν τα όρια αντοχής του.

«Αδιανόητα σενάρια» και φρένο στη φαντασία

Ο Φάμελλος δεν μάσησε τα λόγια του: χαρακτήρισε «αδιανόητη οποιαδήποτε συζήτηση περί κατακερματισμού ή ανεξαρτητοποίησης». «Η δουλειά μας είναι να δώσουμε ενωτική απάντηση στον κ. Μητσοτάκη», είπε, αφήνοντας να εννοηθεί πως τα πολιτικά σενάρια δεν είναι σόου στο Netflix για να ψάχνουμε spin-off.

Όσο για την αιχμή του πρωθυπουργού περί «χρυσού χορηγού» του Τσίπρα, ο Φάμελλος αντέτεινε πως αυτά «απευθύνονται από τον πρωθυπουργό των καρτέλ και των συμφερόντων» – σπόντα που θα ταίριαζε σε stand-up comedy βραδιά.

«Πολύτιμος συμπαραστάτης» και κεφάλαιο χωρίς… τόκους

Από την αρχή της συνέντευξης, ο Φάμελλος έσπευσε να πλέξει το εγκώμιο του Αλέξη Τσίπρα, τονίζοντας πως αποτελεί «πολύτιμο συμπαραστάτη» και «κεφάλαιο» για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη χώρα – κεφάλαιο που, όπως φαίνεται, δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση.

«Δεν ανοίγουμε καμία συζήτηση για κατακερματισμό, το μόνο που θέλουμε είναι αθροίσματα», ξεκαθάρισε, δίνοντας και ένα… λογιστικό τόνο στο πολιτικό του μήνυμα. Παράλληλα, σημείωσε πως οι επεξεργασίες του πρώην πρωθυπουργού βρίσκονται «στην ίδια κατεύθυνση με τις επεξεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ και προσθέτουν».

Η εξίσωση, πάντως, παραμένει μία: ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει τρόπους να κρατήσει την παράταξη ενωμένη, χωρίς να χρειαστεί… κολλητική ταινία.

Καλαματιανός… χορός της αντιπολίτευσης 

Η χθεσινή τοποθέτηση του Διονύση Καλαματιανού στο ΟΝΕ, περί ανάγκης δημιουργίας ενός ενιαίου φορέα από ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Νέα Αριστερά, δεν είναι απλώς μια ακόμη άποψη στον δημόσιο διάλογο. Είναι μια έμμεση αλλά ξεκάθαρη παραδοχή ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το καθένα ξεχωριστά, δεν έχουν καμία ελπίδα να κερδίσουν εκλογικά τη Νέα Δημοκρατία. Η διατύπωση αυτή, όσο κι αν επιχειρεί να εμφανιστεί ως “πρόταση υπέρβασης”, στην πραγματικότητα αποτελεί ομολογία αδυναμίας.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι στη συζήτηση δεν αποκλείστηκε το ενδεχόμενο να ηγηθεί ενός τέτοιου νέου σχήματος ο Αλέξης Τσίπρας. Ο πρώην πρωθυπουργός, παρότι έχει αποχωρήσει από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, εξακολουθεί να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για στελέχη της αντιπολίτευσης. Η πιθανότητα όμως να τεθεί επικεφαλής ενός “ενιαίου φορέα” γεννά περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντά: μπορεί, για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ να αποδεχθεί ως ηγέτη τον άνθρωπο που επί χρόνια το λοιδορούσε και το αποδυνάμωσε; Και πώς θα αντιδράσει η Νέα Αριστερά, που φιλοδοξεί να χαράξει ξεχωριστή πορεία;

Η πρόταση Καλαματιανού μοιάζει περισσότερο με σενάριο ανάγκης παρά με σχέδιο πολιτικής πειθούς. Η λογική “ας ενωθούμε όλοι για να ρίξουμε τη Νέα Δημοκρατία” δείχνει πολιτικό αδιέξοδο και στερείται στρατηγικού βάθους. Ένα τέτοιο εγχείρημα, χωρίς σαφή ιδεολογική ταυτότητα και χωρίς συγκεκριμένο κυβερνητικό πρόγραμμα, θα καταλήξει σε ένα ετερόκλητο άθροισμα που θα διαλυθεί στην πρώτη σοβαρή δοκιμασία.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή: η Νέα Δημοκρατία παραμένει κυρίαρχη και οι αντίπαλοί της ψάχνουν εναγωνίως τρόπους επιβίωσης. Το να παραδέχεσαι όμως δημόσια ότι μόνο μέσα από τεχνητές συγκολλήσεις μπορείς να σταθείς απέναντί της, περισσότερο υπογραμμίζει το αδιέξοδο παρά δημιουργεί προοπτική αλλαγής.

Η Γάζα τους «ενδιέφερε», αλλά… από μακριά

Παραπολιτικό σούσουρο στις Βρυξέλλες: οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (με εξαίρεση τον Κώστα Φαρεντούρη) εμφανίστηκαν ευαίσθητοι για τη Γάζα στις δηλώσεις τους, αλλά όταν ήρθε η ώρα να πατήσουν το κουμπί για το πρώτο ψήφισμα της νέας ευρωβουλής… άφαντοι. Ήταν οι μόνοι που έφυγαν πριν από την ψηφοφορία, αφήνοντας την αλληλεγγύη τους να πλανάται στα διαδρόμια του Στρασβούργου.

Η ΝΔ είπε «ναι» – τι θα πει η κυβέρνηση;

Αντίθετα, οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν δίστασαν: ψήφισαν υπέρ της αναστολής της συμφωνίας σύνδεσης με το Ισραήλ, στέλνοντας σαφές μήνυμα. Το ερώτημα που αιωρείται τώρα στην Αθήνα είναι αν η κυβέρνηση θα ακολουθήσει το παράδειγμα των εκπροσώπων της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή θα προτιμήσει… πιο «διπλωματική» διαχείριση.

Η συνέχεια, αναμένεται να έχει ενδιαφέρον — ιδίως αν η «γραμμή» στις Βρυξέλλες δεν αποδειχθεί ίδια με εκείνη στο Μαξίμου.

Η συγκίνηση, η οργή και λίγη… δραματουργία on camera

Με δραματικούς τόνους εμφανίστηκε στο Open News η Αφροδίτη Λατινοπούλου, μιλώντας για τη δολοφονία του 31χρονου ακροδεξιού ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ. «Είμαι συγκλονισμένη» είπε, δηλώνοντας ότι και η ίδια δέχεται απειλές: «Μου γράφουν “δες τι θα πάθεις, είσαι η επόμενη”».

Η πρόεδρος της «Φωνής Λογικής» δεν περιορίστηκε σε συλλυπητήρια. Περιέγραψε τον Κερκ ως «υπόδειγμα οικογενειάρχη που αγωνιζόταν για πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια», ενώ πρόσθεσε ότι «τον δολοφόνησαν γιατί δεν μπόρεσαν να τον φιμώσουν». Στη συνέχεια, μίλησε για «την παράνοια της woke ατζέντας», «την ισλαμοποίηση» και «τους λαθρομετανάστες» – σημειώνοντας πάντως πως ο ίδιος ήταν κατά της βίας.

Το κοινό, βέβαια, έμεινε με την απορία: αν όλα αυτά είναι «παράνοια», τότε τι λέξη μένει για τον τηλεοπτικό στόμφο με τον οποίο προειδοποίησε πως «είναι η επόμενη»; Στον χώρο του παραπολιτικού, αυτό το μείγμα καταγγελίας και αυτοδραματοποίησης θα μπορούσε να ονομαστεί… «επιτελικό θρίλερ με guest star την κάμερα».

Η καταδίκη μιας δολοφονίας και η… απορία για τον “διάλογο” του Κερκ

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου, πρόεδρος της «Φωνής Λογικής», εμφανίστηκε στο για να μιλήσει για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ και να δηλώσει ότι δέχεται απειλές: «Μου γράφουν “δες τι θα πάθεις, είσαι η επόμενη”». Το ύφος της θύμιζε περισσότερο πολιτικό θρίλερ παρά ψύχραιμη αποτίμηση ενός ειδεχθούς εγκλήματος.

Στην ίδια λογική εμφανίστηκαν Πλεύρης και Κυρανάκης, όχι όμως  ότι είναι οι επόμενοι… Φυσικά, η εν ψυχρώ δολοφονία του 31χρονου καταδικάζεται απερίφραστα – κανείς δεν δικαιούται να αφαιρεί ζωή. Όμως άλλο πράγμα η καταδίκη, κι άλλο η εξιδανίκευση. Ο Κερκ δεν ήταν ακριβώς «η άλλη άποψη»· για τους επικριτές του υπήρξε πολωτικός ρήτορας που τροφοδότησε τη φωτιά του διχασμού, συχνά με επιθετική ρητορική απέναντι σε μετανάστες, μειονότητες και αντιπάλους, και που είχε καταφερθεί μέχρι και κατά του δικαιώματος στην άμβλωση ή των ΛΟΑΤΚΙ πολιτών, χρησιμοποιώντας εκφράσεις που έσπρωχναν τη συζήτηση στα άκρα.

Το ερώτημα που γεννάται, λοιπόν, δεν είναι αν η βία πρέπει να καταδικάζεται (προφανώς πρέπει), αλλά υπέρ ποιου διαλόγου υπήρξε ποτέ ο Τσάρλι Κερκ; Αν η «άλλη άποψη» σημαίνει σκληρή πόλωση και συστηματική στοχοποίηση, τότε η συζήτηση χρειάζεται περισσότερη νηφαλιότητα και λιγότερη σκηνοθετημένη συγκίνηση μπροστά στις κάμερες.

• Άκης Σκέρτσος
• Αφροδίτη Λατινοπούλου
• ΣΥ​ΡΙΖΑ