Δημοσίευση: ’
Έφυγε η δημοσιογράφος του ALPHA Ηρώ Καριοφύλλη, η «μετρ» του αστυνομικού ρεπορτάζ – Στις Σέρρες η κηδεία της
Η Ηρώ Καριοφύλλη τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε ένα σοβαρό πρόβλημα με την υγεία της για το οποίο είχε μιλήσει πέρυσι χωρίς ωστόσο να δώσει πολλές λεπτομέρειες.
Επιμέλεια: Λαμπριάνα Κυριακού 
Η Ηρώ Καριοφύλλη τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε ένα σοβαρό πρόβλημα με την υγεία της για το οποίο είχε μιλήσει πέρυσι χωρίς ωστόσο να δώσει πολλές λεπτομέρειες.
Η Ηρώ Καριοφύλλη, η δημοσιογράφος που ταύτισε το όνομά της με το αστυνομικό ρεπορτάζ του Alpha, έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Τρίτης 1ης Ιουλίου σε ηλικία 53 ετών. Η απώλειά της αφήνει βαρύ το κενό στον δημοσιογραφικό κόσμο και ακόμη πιο βαρύ στις καρδιές όσων τη γνώρισαν.
Τα τελευταία χρόνια έδωσε τη δική της σιωπηλή μάχη με τον καρκίνο. Δεν μίλησε ποτέ εκτενώς γι’ αυτό. Μόνο με σεμνότητα και γενναιότητα άφησε να φανεί το βάθος της δοκιμασίας της: «Υπάρχουν στιγμές που είναι δύσκολες και στιγμές που είναι εξαιρετικά δύσκολες και πρέπει να παλέψεις… για πράγματα που άλλοι τα έχουν ως αυτονόητα…» είχε εξομολογηθεί σε μια από τις σπάνιες δημόσιες εξομολογήσεις της.
Η Ηρώ δεν λύγισε ποτέ μπροστά στην αλήθεια — ούτε όταν την αναζητούσε σε σκοτεινές υποθέσεις, ούτε όταν τη βίωνε στο σώμα και την ψυχή της. Έφυγε όπως έζησε: με ήθος, αξιοπρέπεια και μια ήρεμη γενναιότητα που δεν έκανε ποτέ θόρυβο.
Η κηδεία της δημοσιογράφου θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στις Σέρρες από όπου καταγόταν.
Ηρώ Καριοφύλλη: Η τελευταία της συνέντευξη
«Λόγω τιμής δεν υπάρχει μήνας μέχρι και τώρα κι έχει περάσει και μια δεκαετία, χωρίς να σκεφτώ αυτό το κοριτσάκι, τη μικρή Άννυ, που έμενε στο κέντρο της Αθήνας με τους γονείς του από τη Βουλγαρία και που ο πατέρας του δεν έχει πει ακόμη πώς το σκότωσε, κι αν θυμάστε το τεμάχισε και το πέταξε στα σκουπίδια. Δεν υπάρχει μήνας χωρίς να σκεφτώ αυτό το παιδί. Δεν θα ξεχάσω ότι εκείνη τη μέρα πήγαμε στη ΓΑΔΑ, ανέβηκα επάνω στο Ανθρωποκτονιών κι ήταν και οι αστυνομικοί σε πολύ κακή κατάσταση. Δηλαδή, θυμάμαι έναν αστυνομικό που όταν τελειώσαμε με τις ερωτήσεις, μας είπε “παιδιά φεύγω, πάω σπίτι μου να αγκαλιάσω το παιδί μου, δεν θέλω να κάτσω άλλο εδώ”. Έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα και με πήρε τηλέφωνο ο τότε διευθυντής του καναλιού που δούλευα και μου είπε “αν δεν μπορείς πες μου να στείλω άλλον” και του είπα “όχι”. Όμως ακόμη και σήμερα αυτό που μου ματώνει την ψυχή γι’ αυτό το παιδάκι είναι το αν πόνεσε πριν πεθάνει».
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr