Εγκληματικά παιδιαρίσματα, απροκάλυπτος φασισμός

Την καλύτερη απάντηση στους αφιονισμένους με τις μολότοφ στα χέρια και την ομίχλη στο μυαλό, την έδωσαν παλιοί αναρχοσυνδικαλιστές:

«Οι ομάδες αυτές λειτουργούν με απόλυτη αδιαφορία προς την ανθρώπινη ζωή, που είναι μέτρο κάθε ελευθεριακής και εξεγερτικής αντίληψης (…) Δεν αντιμάχονται το Κράτος. Λειτουργούν ως ένα εν δυνάμει Κράτος που διεκδικεί την αυθαίρετη εξουσία για λογαριασμό τους».

Χρειάστηκε, βέβαια, να τραυματιστεί σοβαρά η δικηγόρος Νατάσα Τσουκαλά για να σημειωθούν ηχηρές αντιδράσεις (π.χ. από τον ΣΥΡΙΖΑ ) και να αποδοκιμαστούν τα κατ΄εθος παιδιαρίσματα που διεκδικούν δάφνες αντίστασης. Και τα οποία- με άλλοθι τον αγώνα εναντίον της καταστολής- δεν ορρωδούν προ ουδενός. Ούτε μπροστά στην ανθρώπινη ζωή, όπως κατέδειξε το πρόσφατο χτύπημα με την φονική φωτοβολίδα.

Αλήθεια τι είδους αντίσταση συνιστούν οι σπασμένες πανεπιστημιακές αίθουσες, τα καμένα λεωφορεία και Ι.Χ., οι πυρπολημένοι κάδοι και οι σπασμένες βιτρίνες τραπεζών και καταστημάτων; Ούτε καν εκδήλωση απεγνωσμένου νιχιλισμού δεν συνιστούν…

Τα γεγονότα των ημερών επαναφέρουν στην ημερήσια διάταξη το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου. Αυτό που συμβαίνει σήμερα ,αποτελεί βαρύτατη προσβολή και υπονόμευση μιας σημαντικής κατάκτησης, όπως είναι το άσυλο. Η μουδιασμένη Αριστερά, που έχει σημαία την «κινηματική λογική», είναι υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων να επανεξετάσει την θέση της. Άσυλο δεν σημαίνει ασυλία στην ασυδοσία και την ανοησία.

Εκτός κι αν επιθυμεί να παραβλέπει το γεγονός ότι η συνολική συμπεριφορά των ποικιλώνυμων ομάδων που αυτοβαπτίζονται αντιεξουσιαστικές, συνορεύει συχνά με τον απροκάλυπτο φασισμό.

Κι όπως σημειώνουν οι παλιοί αναρχοσυνδικαλιστές: «Η πρακτική τους προσβάλλει, συκοφαντεί, αδυνατίζει και ντροπιάζει το κοινωνικό και ελευθεριακό κίνημα και κάθε αγώνα για μια κοινωνία χωρίς επιβολή».

• μολότοφ
• ΣΥΡIZA