Είμαστε στα αλήθεια πολιτικά όντα; Ή «απολιτίκ» του συρμού;

Οι Έλληνες είναι αναμφίβολα αυτοί που εφηύραν την δημοκρατία ως σύστημα διακυβέρνησης μίας χώρας. Και την προσέφεραν στον κόσμο. Από τότε η πολιτική δεν αφορά μόνο βασιλιάδες και την αυλή τους αλλά όλους τους πολίτες. Οι αποφάσεις μπορούσαν πλέον να λαμβάνονται συλλογικά και με τη συμμετοχή εκπροσώπων των πολιτών. Πόσο πολιτικά όντα είναι όμως πλέον οι πολίτες;

Είναι γεγονός και το διαπιστώνουμε όλοι καθημερινά, ότι οι νέοι άνθρωποι στρέφουν, όλο και σε μεγαλύτερο ποσοστό, την πλάτη στην πολιτική. Δεν ενδιαφέρονται, δεν συμμετέχουν. Είναι μάλιστα της μόδας ο όρος “απολιτίκ “ για να περιγράψει αυτούς τους πολίτες. Στοιχείο που θα έπρεπε να ανησυχεί τις δυτικές δημοκρατίες. Αφού η ολοένα αυξανόμενη αποξένωση των πολιτών από τις δημοκρατικές διαδικασίες οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε συγκέντρωση της εξουσίας σε όλο και μικρότερες ομάδες, πιο εύκολα χειραγωγούμενες και τελικά στα χέρια τυράννων…

Όμως και οι πολίτες που συμμετέχουν στον δημοκρατικό πολιτικό βίο, πόσο πραγματικά συμμετέχουν; Πόσο σωστά ενημερώνονται και πόσο αποφασίζουν βάση κριτικής σκέψης;

Στη χώρα μας ( εσκεμμένα άραγε;) η κριτική σκέψη δέχεται πόλεμο ήδη από τη δεκαετία του 80. Με αρχή στα σχολεία και στον τρόπο εκπαίδευσης των μαθητών. Θυμάμαι τότε, έκπληκτος άκουγα τους καθηγητές μας στο λύκειο, να επιμένουν ότι καλό γραπτό στις εξετάσεις είναι αυτό που μοιάζει φωτοτυπία του κειμένου των βιβλίων μας! Ακόμα και στην έκθεση, μάθημα όπου υποτίθεται αναπτύσσεις τις σκέψεις σου, είχαν μπει μπούσουλες και τυφλοσούρτες ώστε να υπάρχει σαφής πεπατημένη και να αποφεύγεται η ελευθερία στη σκέψη!!!

Από τότε επίσης αναπτύχθηκε στη νεολαία η μόδα της πολιτικής οπαδοποίησης. Ένταξη δηλαδή των ατόμων σε πολιτικά κόμματα βάση οικογενειακής παράδοσης, βάση κοινωνικού περίγυρου, και σπάνια βάση προσωπικής επιλογής. Και εγκλωβισμός εκεί για πάντα!!! Ανεξαρτήτως των πολιτικών εξελίξεων, της ταξικής θέσης του καθενός, των κοινωνικών αλλαγών και των αποτελεσμάτων άσκησης πολιτικής από κόμματα που έφταναν στην εξουσία. Είσαι ΝΔ; ΝΔ θα παραμείνεις ότι κι αν συμβεί! Είσαι ΠΑΣΟΚ; ΠΑΣΟΚ για πάντα… Κάπως όπως οι οπαδοί των ομάδων στο ποδόσφαιρο!

Τα χρόνια περνούν και η κατάσταση αντί να βελτιώνεται, χειροτερεύει. Οι σκεπτόμενοι πολίτες που κρίνουν βάση στοιχείων και επιλέγουν τον πιο κατάλληλο ( κατά τη γνώμη τους) για τα πολιτικά αξιώματα, λιγοστεύουν επικίνδυνα. Με αποτέλεσμα η εξουσία να συγκεντρώνεται σε χέρια ακατάλληλα. Η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού, βουλευτών, ευρωβουλευτών, υπουργών, πολιτικών αρχηγών, ακόμα και κομματικών στελεχών, όλο και πέφτει. Τυχαίο? Όλα αυτά είναι τυχαία? Και είναι τυχαία επίσης η συγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια? Η δημιουργία ολιγοπωλείων και μονοπωλίων παντού? Σε προϊόντα, υπηρεσίες, ενέργεια, τράπεζες…Παντού!

Οι κομματικοί οπαδοί δεν έχουν ιδέα από ιδεολογικό περιεχόμενο, ικανότητα των στελεχών του κόμματος και άλλα τέτοια… Είναι φανατικοί και έτοιμοι να δράσουν ως πραιτωριανοί και κομματόσκυλα στην υπηρεσία του εκάστοτε αρχηγού του κόμματος που ακολουθούν τυφλά…

Έκπληκτος διαβάζω μηνύματα στα σόσιαλ μίντια τέτοιων πολιτών που πλέον είναι η συντριπτική πλειοψηφία όσων συμμετέχουν στον πολιτικό βίο. Ανεβάζω φωτογραφία με τον πρωθυπουργό, τον κ. Μητσοτάκη που ήταν καλεσμένος στην εκπομπή μας και δέχομαι κριτική γιατί χαμογελάω (!!!) ενώ σαν αριστερός εγώ δε θα έπρεπε καν να είμαι στη φωτογραφία ή, στην χειρότερη περίπτωση αν είμαι ( αναγκαστικά) θα έπρεπε να είμαι μουτρωμένος!!! Οι πολίτες πλέον δε μπορούν να διαχειριστούν το “φαινόμενο ” να θαυμάζεις σήμερα και να εκθειάζεις έναν πολιτικό και αύριο, μετά από κάποιες ενέργειες με τις οποίες διαφωνείς να πάψεις να τον στηρίζεις και να τον θαυμάζεις!!! Για τον οπαδό- κομματόσκυλο δεν τίθεται ερώτημα γιατί άραγε χάνει τη στήριξη πολιτών ο “αρχηγός”. Τίθεται μόνο θέμα αξιοπιστίας αυτών των πολιτών!!!

Οι πολιτικές συγκρούσεις και αναμετρήσεις έγιναν πια προβλέψιμες, όσο και το πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο… Οι πολιτικές μεταγραφές, κοινές όσο και στο ποδόσφαιρο, παρά την υποτιθέμενη διαφορετική ιδεολογική βάση των κομμάτων… Η πολιτική νοσεί βαριά, όπως και η δημοκρατία… Δεν είναι τυχαία η αυξανόμενη ανοχή στην ακροδεξιά ρητορική και η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στη χώρα μας αλλά και σε όλη τη δύση…

Τελικά, όσοι δηλώνουν “απολιτίκ” δεν έχουν αντιληφθεί ότι έχουν μπει στο τρένο του ολοκληρωτισμού εν αγνοία τους! Μόνο όταν το συνειδητοποιήσουν, οι σκεπτόμενοι πολίτες θα αρχίσουν να αυξάνονται. Κι όταν γίνουν πλειοψηφία, η δημοκρατία θα έχει μία δεύτερη ευκαιρία να σώσει την ανθρωπότητα.

• Δημοκρατία
• Πολιτικά Κόμματα