Έκκληση της Ύπατης Αρμοστείας για την ένταξη των προσφύγων

Κάλεσμα στη διεθνή κοινότητα, ώστε να προχωρήσει σε μια αποφασιστική στροφή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το ζήτημα του εκτοπισμού και να ακολουθήσει πολιτικές ένταξης, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους, απηύθυνε ο νέος ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Μπαρχάμ Σαλίχ.

«Η ανθρωπιστική βοήθεια σώζει ζωές και πρέπει να συνεχίσει όπου προκύπτει ανάγκη», ανέφερε κατά την πρώτη του ενημέρωση προς τα κράτη μέλη του ΟΗΕ μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. «Όμως, όταν τα εργαλεία έκτακτης ανάγκης γίνονται ο μακροπρόθεσμος κανόνας και ολόκληρες γενιές παραμένουν παγιδευμένες στην εξάρτηση από τη βοήθεια, δεν οικοδομούμε βιωσιμότητα», υπογράμμισε.

Ο ύπατος αρμοστής παρουσίασε τις κατευθυντήριες γραμμές για να μειωθεί μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια ο αριθμός των ανθρώπων που βρίσκονται σε παρατεταμένο εκτοπισμό και εξαρτώνται από ανθρωπιστική βοήθεια. Όπως είπε, για την επίτευξη αυτού του στόχου απαιτείται:

1. Προώθηση του εθελούσιου επαναπατρισμού, της τοπικής ένταξης και της επανεγκατάστασης,
2. σύνδεση της ανθρωπιστικής δράσης με τις αναπτυξιακές και ειρηνευτικές προσπάθειες,
3. διεύρυνση των ευκαιριών για αυτάρκεια των προσφύγων, και
4. ενίσχυση της ένταξής τους στα εθνικά συστήματα.

Ο Μπαρχάμ Σαλίχ έκανε αναφορά σε όσα διαπίστωσε ιδίοις όμμασι σε περιοχές όπως στην Κένυα, όπου είδε τα οφέλη που προκύπτουν όταν οι πρόσφυγες έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται, να σπουδάζουν και να εντάσσονται. Αντιθέτως, η επίσκεψή του στο Τσαντ, όπου οι πρόσφυγες συνεχίζουν να διαφεύγουν για να γλιτώσουν από τη σύγκρουση στο Σουδάν, ανέδειξε «το μέγεθος των αναγκών και τα όρια των διαθέσιμων πόρων».

Οι καταστάσεις αυτές, τόνισε, αναδεικνύουν τη διττή ευθύνη της Ύπατης Αρμοστείας: «Να σώζει ζωές σήμερα και να αποτρέπει τον εγκλωβισμό σε παρατεταμένο εκτοπισμό αύριο».

Σήμερα ζουν εκτοπισμένοι σχεδόν 117 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους βρίσκονται 42,5 εκατομμύρια πρόσφυγες, οι περισσότεροι από αυτούς σε καθεστώς παρατεταμένης αβεβαιότητας, που διαρκεί χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες. Όπως υπογραμμίζει η Ύπατη Αρμοστεία, μπορεί να είναι ασφαλείς από την άμεση απειλή βίας, όμως αποκλείονται από τα εθνικά συστήματα με αποτέλεσμα τη μακροχρόνια εξάρτησή τους από την ανθρωπιστική βοήθεια. 

• ΟΗΕ
• Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ