Ελένη Τοπαλούδη: Συνεχίζεται η δίκη για το βιασμό και τη δολοφονία της – «Τα ισόβια να είναι ισόβια»

Αυτό που ζήτησαν ο Γιάννης Τοπαλούδης και η Κούλα Αρμουτίδου είναι τα ισόβια να είναι ισόβια και οι δολοφόνοι του παιδιού τους να παραμείνουν στη φυλακή.  Ήταν ένας εφιάλτης για τους δυο γονείς η είδηση ότι το παιδί τους είναι νεκρό.

Ο πατέρας της μαζί με τον αδερφό του πηγαίνουν στη Ρόδο

«Προσπαθήσαμε να μαζέψουμε κομμάτια μας, να βρούμε αεροπορικά εισιτήρια και να πάμε στη Ρόδο. Εγώ δεν άντεξα να μπω στο νεκροτομείο. Μπήκε μόνο ο αδελφός μου. Την επόμενη ημέρα μας έδωσαν κλειδιά από διαμέρισμα της Ελένης. Είναι το δεύτερο πιο συγκλονιστικό που βιώνει ένας γονιός που έχει χάσει το παιδί του. Τρέχανε τα δάκρυα όταν μπήκαμε στο σπίτι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση πως το πλυντήριο ήταν ακόμα αναμμένο. Είχε αποτσίγαρα και στο τραπέζι κάποιες τσιχλίτσες. Πήρα όλα τα πράγματα της, ήταν οι αναμνήσεις μας. Πήρα ακόμα και τα φρούτα που είχε αγοράσει διότι τα είχε πάρει για το εαυτό της και τα έριξα μέσα στο τάφο. Δεν ήθελα να αφήσω τίποτα που ήταν της Ελένης
Το τραγικότερο δράμα που μπορεί να ζήσει ένας γονιός να συνοδέψει το παιδί του στην τελευταία κατοικία. Εύχομαι σε όλους να έχουν ένα πιο μικρό σταυρουδάκι να κουβαλούν. Σε εμάς δυστυχώς έτυχε αυτός ο σταυρός».

Η μητέρα της το μόνο που θυμάται από εκείνες τις ημέρες είναι ένα μαύρο κενό

«Με την Ελένη μιλάγαμε κάθε ημέρα στο τηλέφωνο. Στα σόσιαλ σχεδόν ποτέ. Θυμάμαι ότι είχαμε μιλήσει Σαββατοκύριακο και μου έλεγε τι φαγητά θέλει όταν θα έρθει. Δευτέρα, Τρίτη μιλήσαμε. Από την Τετάρτη αρχίσαμε να ψάχνουμε. Πέμπτη με έζωσαν τα φίδια. Παρασκευή πήγαμε στο ΑΤ και μπήκε σε ένα υπολογιστή έψαξα και δε μου άρεσε το ύφος του. Μας είπε «όλα καλά θα πάνε»… Από όταν το μάθαμε, δε θυμάμαι τίποτα, μόνο ένα σκοτάδι, κενό. Μόνο τη λακκούβα που ανοίξανε θυμάμαι, το χαντάκι…».

• δολοφονία
• Ελένη Τοπαλούδη