Ελλάς – Ευρώπη – Σοσιαλισμός

Δεν ξέρω ποιο απ’ τα δύο θα καταφέρω να δω, ως την ώρα που θα κλείσω οριστικά τα μάτια μου:
Πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό στη μπάλα ή Σοσιαλισμό στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας;
Δύσκολα αμφότερα, μη σου πω σχεδόν αδύνατα, παρά την πίστη, τους αγώνες, τις αγωνίες των οπαδών.
Ιδίως των οπαδών που τυγχάνουν τόσο Παναθηναϊκοί όσο και σοσιαλιστές όπως η αφεντομουτσουνάρα μου.
Τι λαχείο τραβήξαμε ρε παιδιά σ’  αυτή τη ζωή, πως έγινε και σχολάγανε οι μοίρες όταν πρωτοβλέπαμε το φως του ήλιου;
Πως…
Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, τα τελευταία έτη είχα την εντύπωση ότι νταξ Σοσιαλισμός ίσον  όνειρο θερινής νυκτός αλλά με το Τριφύλλι κάτι θα καταφέρναμε.
Φρούδες ελπίδες φυσικά, τα είδαμε τα χαΐρια μας, όλο τρέχουμε που έλεγε κι ο Αποδυτηριάκιας  κι όλο στο ίδιο μέρος είμαστε.
Ενώ με το Σοσιαλισμό εκεί που δεν το περιμένεις και από εκεί που δεν το περιμένεις, τσουπ κάτι προκύπτει και αναπτερώνεται η πίστη ημών.
Και κάνω ένα μπρέηκ, πριν δώσω σχετικό παράδειγμα.
Κάνω μια παύση, αφού εδώ ακριβώς είναι που περιμένουν οι πάσης φύσεως κακεντρεχείς να βγω και να πω “ζήτω ο Τσίπρας, αυτός θα τον φέρει τον Σοσιαλισμό στην πατρίδα”!
Κουκιά φάγανε, κουκιά μολογάνε οι δόλιοι, νομίζουν ότι είμαστε  άπαντες σε φάση “ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε”, στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε, το μπακίρι να πέφτει και δεν τρέχει τίποτα.
Θα κάνουν πολλή υπομονή, γιατί ο ρεπόρτερ φανατίλα φίλαθλος είναι μόνο εντός γηπέδου…
Στο παράδειγμα, όμως:
Φιλοξενούσε χτες η “Καθημερινη, ρεπορτάζ για την ακρίβεια υπό τον τίτλο “Μετωπική σύγκρουση αγοράς-κυβέρνησης” και τον υπότιτλο “Δριμεία κριτική βιομηχανίας και σούπερ μάρκετ για την επαναφορά του πλαφόν – Ανατιμήσεις εάν δεν λήξει ο πόλεμος”.
Εκεί λοιπόν κατατίθεντο οι γνωστές απόψεις της “αγοράς” περί ΦΠΑ, ασφυκτικών  ελέγχων, ντιρεγκιουλέσιο κλπ. κλπ. κλπ.
Αναμενόμενα τα ανωτέρω, κουκιά φάγανε ετσέτερα, ετσέτερα, ετσέτερα.
Κάπου, ωστόσο, ήταν σφηνωμένη και η άποψη του προέδρου της Ένωσης Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας (ΕΣΕ) Αριστοτέλη Παντελιάδη ότι “πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί στην Ελλάδα, αλλιώς θα έχουμε κοινωνική έκρηξη”!
Το διάβαζα κι έτριβα τα  ματάκια μου.
Το διάβαζα κι  ήταν σαν ν’ ακούω στην κεφάλα μέσα τη φωνή της Τζένης Μπότση ν’ αναρωτιέται:
“Τι έγινε καπιτάλα, τη γουστάρεις τη σοσιαλίστρια;”
Ε ναι, είναι ν’ απορεί κανείς πωτς γκένεν από τη μία η κυβερνησάρα να διαφημίζει ότι πέτυχε τις περισσότερες και  μεγαλύτερες αυξήσεις  μισθών στο ορατό  σύμπαν και από την άλλη να προστάζουν οι σουπερμαρκετάδες “δώσε πράμα, γιατί θα γίνουμε μπουρλότο”.
Εκεί φτάσαμε κυρίες και κύριοι.
Εκεί βρισκόμαστε τώρα.
Να μας κοροϊδεύουν φόρα παρτίδα οι γαλάζιοι ότι πετάει η Ελλαδάρα και να έρχονται οι παραλήδες με παντιέρα ρόσα υπέρ των εργαζόμενων.
Σοσιαλισμός ρε φίλε, είναι βαριά η φανέλα!

Υ.Γ.: Όσο για το νέο κόμμα Καρυστιανού (χωρίς όνομα για την ώρα), ένα πρώτο σχόλιο το έκανα χτες με βιντεάκι εδώ στο Νewpost. 
Θέλετε κι ένα δεύτερο σχόλιο;
Ορίστε λοιπόν:
Η ιδρυτική του διακήρυξη, μου θύμισε ένα τραγούδι του Πασχάλη από τα έρλι σέβεντιζ.
Το είχε πρωτοτραγουδήσει στη Γιουροβίζιο ο Κλιφ Ρίτσαρντ ως “Power to all our friends” και στα ελληνικά τους στίχους έγραψε η Σέβη Τηλιακού.
Απολαύστε υπεύθυνα:

“Φίλοι και αδελφοί
είμαστε όλοι σ’ αυτή τη γη
χέρι χέρι σαν τους αητούς
θ’ ανεβούμε στους ουρανούς
Δώσ’ μου να πιώ απ’ το ίδιο ποτήρι
που πίνεις και εσύ νερό και κρασί
έλα να πιείς στη βρύση που πίνω
το φως μου σου δίνω τον ήλιο να δεις
Είμαστε και εμείς σαν τα κλαριά
στη λύσσα του βοριά
κράτα με σφιχτά να σε κρατώ
γιατί είν’ ανηφοριά
Μην προσπαθείς μονάχος ν’ αντέξεις
μες το κρύο τη δίψα και την ερημιά
έλα και εσύ μαζί μου να τρέξεις
και κάτω απ’ τον ήλιο να βρεις μια γωνιά
Φίλοι και αδελφοί
είμαστε όλοι σ’ αυτή τη γη
χέρι χέρι σαν τους αητούς
θ’ ανεβούμε στους ουρανούς”

• ακρίβεια
• σοσιαλισμός
• σούπερ μάρκετ