Ελλάς και Κύπρος

Του Κώστα Ιορδανίδη

Το σύστημα της μεταπολιτεύσεως στην Ελλάδα οικοδομήθηκε επί των ερειπίων της εισβολής των τουρκικών δυνάμεων στην Κύπρο το 1974, συνεπεία εγκληματικού πραξικοπήματος του δικτατορικού καθεστώτος του Δημητρίου Ιωαννίδη. Το καθεστώς κατέρρευσε και η νέα πολιτική τάξη που ανήλθε στην εξουσία ασχολήθηκε με τα του οίκου της.
«Η Κύπρος ήτο μακρά», κατά την άποψη των τότε κρατούντων, αλλά η διαιρεμένη νήσος προόδευσε με τρόπο εντυπωσιακότατο.

Επί των ημερών μας και κατά την εκπνοή του συστήματος της μεταπολιτεύσεως, η οικονομική κρίση στην Κύπρο ενδέχεται να λειτουργήσει ως καταλύτης, θέτοντας σε σκληρή δοκιμασία την υφιστάμενη πολιτική τάξη στη χώρα μας. Αυτή είναι η αγωνία των Αθηνών.

Το οικονομικό πρόβλημα στην Κύπρο προέκυψε διότι οι κυπριακές τράπεζες αποδέχθηκαν το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, προκειμένου να αποφευχθεί η άναρχη χρεοκοπία της Ελλάδος. Το σύνδρομο της «μητέρας πατρίδας» εξακολουθούσε να υπάρχει, παρά τη συσσωρευμένη απογοήτευση.

Οι ελληνικές τράπεζες εξασφάλισαν χρηματοδότηση πενήντα δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίησή τους, υπό μορφήν δανείου που επιβαρύνει τους Ελληνες πολίτες. Τις τελευταίες ημέρες, η πολιτική ηγεσία της Κύπρου επισκέφθηκε την Αθήνα και εζήτησε να περιληφθούν στην ανακεφαλαιοποίηση και τα καταστήματα των κυπριακών τραπεζών που λειτουργούν στην Ελλάδα – το απαιτούμενο ποσό ανερχόταν περίπου σε δύο δισ. ευρώ. Το αίτημα απορρίφθηκε. Η ιδέα της «μητέρας πατρίδας» ετρώθη βάναυσα. Αυτή είναι η αντίληψη που επικρατεί στην Κύπρο και ίσως δεν είναι πλέον αναστρέψιμη.

Ωστόσο, πέραν των θεμάτων ιστορικής ούτως ειπείν διαστάσεως, υπάρχει και απόφαση της Κυπριακής Βουλής που καταψήφισε το σχέδιο της τρόικας και το Μνημόνιο, διότι επί της ουσίας αποδομούσε το οικονομικό μοντέλο αναπτύξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Λίγες εβδομάδες μόνον μετά την εκλογή του ως προέδρου της Κύπρου, ο κ. Νίκος Αναστασιάδης ήρθε σε αντιπαράθεση με το κυρίαρχο αίσθημα των Ελληνοκυπρίων. Η πρώτη φορά ήταν όταν εστήριξε το σχέδιο Κόφι Ανάν, το οποίο είχε απορρίψει το 75% των πολιτών, διότι απλώς εκρίθη ασύμφορο και μη λειτουργικό.

Το «όχι» της Κυπριακής Βουλής αντιστρατεύεται τη συμβατική λογική της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και ενέχει ασφαλώς κινδύνους. Αλλά η ιστορία των εθνών και των κρατών διαμορφώνεται συχνά από αποφάσεις «ανορθολογικές», που επιβάλλονται από πολίτες τελούντες σε κατάσταση διεγέρσεως και εμφορούμενους από δυναμισμό. Είναι η πεποίθηση των Ελληνοκυπρίων πως ό,τι και εάν συμβεί, ακόμη και εάν υπάρξει οικονομική καταστροφή ή επαναδιαπραγμάτευση με την τρόικα, θα ακολουθήσει ανόρθωση.

Η Ελλάς τοποθετείται στον αντίποδα μιας αναλόγου προσεγγίσεως όχι απλώς διότι η ηγεσία της είναι αναιμική, αλλά επειδή εξέλιπε ο δυναμισμός των πολιτών. Οι αλλαγές στη χώρα μας ψηφίζονται στο Κοινοβούλιο υπό καθεστώς τρομοκρατήσεως των βουλευτών. Το αποτέλεσμα είναι ότι κυριαρχεί αίσθημα υποταγής και όχι αποφασιστικότητα για την αντιμετώπιση μιας προκλήσεως που ούτως ή άλλως δεν είναι η σοβαρότερη που έχει κληθεί να διαχειρισθεί η χώρα. Δεν είναι η Κύπρος προς μίμηση από την Ελλάδα.

Πηγή: Η Καθημερινή