Ελληνικός ζαμανφουτισμός, 2023 (ένα μικρός ύμνος για τον Τεντόγλου!)

Το κάτωθι το είχα ποστάρει πριν από δώδεκα χρόνια, κρατάει αρχείο το Φέηζμπο, να πάτε να το δείτε:

«Ο ελληνικός ζαμανφουτισμός έχει πάντοτε δυο όψεις. Οταν ο Δήμος Γλυφάδας έμαθε ότι το νεκροταφείο του φίσκαρε, σκέφτηκε “ζαμανφού, θα καταπατήσουμε αναδασωτέα περιοχή”. Όταν ο διευθυντής του νοσοκομείου Λαμίας έμαθε μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα ότι ένα παλικαράκι 25 χρονών χρειαζόταν επειγόντως αίμα και δεν βρισκόταν όχημα να πάει Λάρισα να το παραλάβει, σκέφτηκε “Ζαμανφού, θα πάω εγώ”. Διαλέγετε και παίρνετε».

Αυτά για αρχή επί του πρακτικού, μιας και το θεωρητικό το καλύπτουν η Βικιπαίδεια και το κόπυ το πάστε, να σχωρεθούν τ’ αποθαμένα αυτού που το ανακάλυψε και έσωσε τους δημοσιογράφους απ’ την υπερκόπωση. Λα τα μινόρια, από το λήμμα «Γιν-Γιανγκ»:

«Στην κινέζικη φιλοσοφία, το Γιν-Γιανγκ περιγράφει πως φαινομενικά αντίθετες δυνάμεις μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται και να είναι αλληλεξαρτώμενες στον φυσικό κόσμο και πως το ένα μπορεί να δημιουργήσει το άλλο χάρη στη μεταξύ τους αλληλοσύνδεση. Το Γιν και το Γιανγκ θεωρούνται συμπληρωματικές (παρά αντιτιθέμενες) δυνάμεις που αλληλεπιδρούν για να σχηματίσουν ένα δυναμικό σύστημα, στο οποίο η ολότητα είναι σπουδαιότερη των επιμέρους κομματιών. Όλα έχουν στοιχεία του Γιν και του Γιανγκ – για παράδειγμα, η σκιά δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς φως».

Κάπως έτσι και με τον ελληνικό ζαμανφουτισμό. Από τη μία είναι σκέτη αηδία και ταλαιπωρία και λερώνεσαι μόνο που τον σκέφτεσαι. Και από την άλλη, μπορεί να γίνει κινητήριος δύναμη για εξαιρετικά ευγενείς πρωτοβουλίες. Το είχα δει το 2011, οπότε και ποστάριζα τις ανωτέρω εξυπνάδες στα σόσιαλ, το είδαμε όλες και όλοι αυτές τις μέρες τις τρέχουσες με δύο πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Ας πάρουμε το πρώτο, χωρίς ονόματα, γιατί δεν θέλω να μου λένε ότι έχω προσωπικά με τα καϊνάρια που πρωταγωνιστούν. Υπάρχει, λοιπόν, ένα ξενοδοχείο δίπλα απ’ την Ακρόπολη, προνομιούχος περιοχή, μπουκιά και συγχώριο. Όμορφο κτίριο αναμφιβόλως και με χαρακτήρα οικολογικό παρακαλώ, καθησυχάζει και τη συνείδηση του προβληματισμένου φιλοξενούμενου. Ένα προβληματάκι έχει μόνο:
Χτίστηκε τρεις ορόφους ψηλότερο απ’ το κανονικό!

Κι επειδή χτίστηκε τρεις ορόφους ψηλότερο απ’ το κανονικό, το πήγαν κάποιοι στα δικαστήρια και το ψάξανε οι δικαστές το θέμα και τελικά αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας ότι πρέπει να ξυριστούν οι τρεις όροφοι και ήρθε και ο δήμος Αθηναίων να πει «δίκιο έχει το ΣτΕ». Σε μια πολιτισμένη χώρα θα είχε παραδεχθεί το σφάλμα η ιδιοκτησία και θα είχαν μπει ήδη τα συνεργεία για ξήλωμα. Αλλά είπε «ζαμανφού», όπως το λέει έτη επί ετών τώρα…

Ορίστε τώρα και το άλλο παράδειγμα. Πάει ο Τεντόγλου και πηδάει σε αθλητική συνάντηση οκτώ σαράντα στο μήκος, καλύτερη επίδοση της σαιζόν, χαμός Κυρίου, χειροκροτάει η σπορ υφήλιος, χειροκροτάει και η Ελλάδα που το γουστάρει το παλικάρι γιατί είναι ζενιάλ και όχι φούσκα. Και λίγες μέρες αργότερα έρχεται η διεθνής ομοσπονδία να δηλώσει ότι είναι τσίγκινη η επίδοση του Τεντόγλου, γιατί δεν φόραγε τα σωστά παπούτσια!

Θα μπορούσε εδώ ο πρωταθλητής μας να αρχίσει τις γκρίνιες και τις κλάψες και τα «θα σας τρέξω στο εφετείο» κλπ. κλπ. Αντ’ αυτού είπε «ζαμανφού» και στην επόμενη αθλητική συνάντηση βγήκε και πήδηξε οκτώ και σαρανταένα. Λες και το έκανε επίτηδες, ένα πόντο παραπάνω, μαρτύριο της σταγόνας αλά ελληνικά, Και βγήκε καπάκι ο προπονητής του ο Πομάσκι και δήλωσε ότι τα τάχα μου πρόστυχα παπούτσια θα βγουν σε δημοπρασία για τους σεισμόπληκτους της Συρίας…

Η σκιά και το φως, που θα σημείωνε η Βικιπαίδεια. Ο ζόφος και η ελπίδα. Μαζί πάνε στην Ελλάδα του 2023, την πρωτεύουσα του παγκόσμιου ζαμανφουτισμού. Στο χέρι του καθενός, στο χέρι της καθεμιάς είναι να κάνει τη σωστή επιλογή. Αφού θα το πεις που θα το πεις το «ζαμανφού», αποκλείεται να το γλυτώσεις έτσι όπως είναι η τρέχουσα πραγματικότητα, φρόντισε τουλάχιστον να σε βγάλει ασπροπρόσωπο!

• Μίλτος Τεντόγλου