Δημοσίευση: ’
Ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη: Ο πόλεμος στο Ιράν αναζωπυρώνει τη συζήτηση για πυρηνική ενέργεια και SMR
Η ενεργειακή ασφάλεια επιστρέφει με ένταση στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας.
Η ενεργειακή ασφάλεια επιστρέφει με ένταση στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας, καθώς η κρίση που πυροδότησε ο πόλεμος στο Ιράν επαναφέρει τους φόβους για νέες διαταραχές στην τροφοδοσία πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ επανεξετάζουν τη στρατηγική τους, δίνοντας νέα ώθηση όχι μόνο στη διαφοροποίηση προμηθευτών αλλά και στην πυρηνική ενέργεια, με ιδιαίτερη έμφαση στους λεγόμενους Μικρούς Αρθρωτούς Αντιδραστήρες (SMR).
Η στροφή αυτή αποτυπώθηκε ξεκάθαρα και σε επίπεδο κορυφής. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χαρακτήρισε τη μείωση της πυρηνικής παραγωγής στην Ευρώπη «στρατηγικό λάθος», επισημαίνοντας ότι η συμμετοχή της πυρηνικής ενέργειας στο ευρωπαϊκό μείγμα ηλεκτροπαραγωγής έχει πέσει από περίπου 33% το 1990 σε περίπου 15% σήμερα, την ώρα που η ήπειρος παραμένει εκτεθειμένη σε ακριβές και ασταθείς εισαγωγές ορυκτών καυσίμων. Παράλληλα, η Κομισιόν παρουσίασε στρατηγική για να φέρει τους πρώτους ευρωπαϊκούς SMR σε λειτουργία στις αρχές της δεκαετίας του 2030.
Στο ίδιο πλαίσιο, οι Βρυξέλλες κινούνται πλέον και χρηματοδοτικά. Σύμφωνα με το Reuters, η ΕΕ προωθεί εγγύηση 200 εκατ. ευρώ από πόρους του ETS για να ενθαρρύνει ιδιωτικές επενδύσεις σε καινοτόμες πυρηνικές τεχνολογίες και ειδικά στους SMR, σε μια προσπάθεια να αποκτήσει η Ευρώπη παρουσία σε έναν τομέα που ενδέχεται να εξελιχθεί σε νέο πεδίο βιομηχανικού ανταγωνισμού.
Ακόμη και στη Γερμανία, όπου η έξοδος από την πυρηνική ενέργεια θεωρούνταν κλειστό κεφάλαιο, η συζήτηση έχει ξανανοίξει. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει χαρακτηρίσει την αποχώρηση από την πυρηνική ενέργεια «σοβαρό στρατηγικό λάθος», αν και έχει επίσης δηλώσει ότι η επιστροφή στο προηγούμενο μοντέλο δεν είναι πρακτικά εφικτή. Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ πιέζει ανοιχτά υπέρ μιας νέας εποχής πυρηνικής ενέργειας με έμφαση στους SMR.
Οι υποστηρικτές των SMR θεωρούν ότι μπορούν να λειτουργήσουν ως πολύτιμο εργαλείο για την ενεργειακή ασφάλεια και την απανθρακοποίηση. Πρόκειται για αντιδραστήρες νέας γενιάς, συνήθως κάτω από 300 MW, που φιλοδοξούν να είναι πιο τυποποιημένοι, ταχύτεροι στην ανάπτυξη και φθηνότεροι στην αρχική εγκατάσταση από τους παραδοσιακούς μεγάλους πυρηνικούς σταθμούς. Η Κομισιόν τονίζει ότι μπορούν να προσφέρουν σταθερή, εγχώρια και χαμηλών εκπομπών ενέργεια, ενισχύοντας παράλληλα την ευρωπαϊκή βιομηχανική ανταγωνιστικότητα.
Το βασικό επιχείρημα υπέρ τους είναι ότι, σε αντίθεση με την αιολική και την ηλιακή παραγωγή, μπορούν να παρέχουν συνεχή ισχύ βάσης. Σε μια περίοδο όπου οι ανανεώσιμες πηγές αυξάνονται ταχύτατα αλλά παραμένουν διαλείπουσες, αρκετοί αναλυτές και φορείς του κλάδου υποστηρίζουν ότι χωρίς κάποια μορφή καθαρής και σταθερής ισχύος, οι ευρωπαϊκές οικονομίες θα συνεχίσουν να στηρίζονται στο φυσικό αέριο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και στον άνθρακα.
Ωστόσο, οι επικριτές των SMR παραμένουν ιδιαίτερα επιφυλακτικοί. Το βασικό τους επιχείρημα είναι ότι η τεχνολογία δεν έχει ακόμη αποδείξει σε δυτικές αγορές ότι είναι οικονομικά βιώσιμη σε μεγάλη κλίμακα. Επισημαίνουν ότι οι νέοι αντιδραστήρες χρειάζονται χρόνια ανάπτυξης, σημαντικά κεφάλαια και αυστηρά ρυθμιστικά πλαίσια, άρα δεν προσφέρουν άμεση απάντηση στη σημερινή ενεργειακή πίεση.
Σημαντικό παραμένει και το ζήτημα της ασφάλειας. Παρότι οι υποστηρικτές των SMR προβάλλουν τη μικρότερη ισχύ τους και τα παθητικά συστήματα ασφαλείας ως πλεονέκτημα, ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν μπορούν ακόμη να γίνουν γενικές κρίσεις για το επίπεδο ασφάλειας της τεχνολογίας, καθώς υπάρχουν πολλά διαφορετικά σχέδια και λίγα πραγματικά παραδείγματα λειτουργίας. Στην πράξη, έργα SMR έχουν κατασκευαστεί μέχρι στιγμής μόνο σε Ρωσία και Κίνα, κάτι που δείχνει πόσο πρώιμο παραμένει το πεδίο.
Έτσι, η ευρωπαϊκή συζήτηση δεν είναι μόνο τεχνολογική, αλλά βαθιά στρατηγική. Η ΕΕ καλείται να αποφασίσει αν θα στηρίξει πιο ενεργά μια πυρηνική αναγέννηση ως ασπίδα απέναντι στις γεωπολιτικές κρίσεις και στην αστάθεια των αγορών ενέργειας ή αν θα συνεχίσει να επενδύει κυρίως σε ανανεώσιμες πηγές, αποθήκευση και ευελιξία δικτύων. Το βέβαιο είναι ότι ο πόλεμος στο Ιράν έδωσε νέα ένταση σε μια συζήτηση που κάθε άλλο παρά έχει κλείσει.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr