Ενότητα στα λόγια, μαχαίρια στα debate – Όταν ο Σαμαράς έδιωξε τον Σαλμά – Τα γαλάζια τραπεζώματα Νο2 – Η κωλοτούμπα του Κοτζιά και το φλερτ Καμμένου με Κατρίνη 

Καλώς ήρθατε στην πολιτική αρένα του Hard Talks, όπου τα λευκά τραπεζομάντιλα δεν κρύβουν πια τα μαχαίρια, και η λέξη “ενότητα” είναι τόσο αληθινή όσο το σενάριο μιας χολιγουντιανής ταινίας. Σήμερα, θα ξεσκεπάσουμε τα γαλάζια δείπνα που φέρνουν πιο κοντά την… πολιτική χώνεψη, τις τηλεμαχίες όπου οι αντίπαλοι πετούν γάντια και μαζεύουν ρεβάνς, και θα θυμηθούμε, φυσικά, τον Κοτζιά και τις ακροβατικές του κωλοτούμπες. Όπως είπε και ο Αλ Πατσίνο στο Scarface: “The eyes, Chico, they never lie.” Κι αν τα μάτια είναι καθρέφτης της ψυχής, οι πολιτικοί μας τα έχουν φορέσει γυαλιά ηλίου.

Η ηλεκτρισμένη τηλεμαχία των υποψηφίων προέδρων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ είχε απ’ όλα: από αλληλοκαρφώματα μέχρι αναφορές στην… ενότητα. Πόσοι όμως πίστεψαν ότι οι «6» αντίπαλοι πραγματικά προσέφεραν κάτι καινούργιο; Αν κρίνουμε από τα trending topics στο Χ (πρώην Twitter), μάλλον αρκετοί. Οι αναμετρήσεις δεν απογοήτευσαν, αν και – μεταξύ μας – ο στόχος δεν ήταν μόνο η πολιτική συζήτηση, αλλά και το προσωπικό ξεκατίνιασμα με στυλ.

Σκηνή Πρώτη: Γερουλάνος Vs Ανδρουλάκης

Ο Παύλος Γερουλάνος ξεκίνησε δυναμικά, βάζοντας το δικό του «δανειολόγιο» στο τραπέζι και πετώντας το γάντι στον Ανδρουλάκη: «Γιατί δεν το υιοθετήσαμε νωρίτερα;». Ο Ανδρουλάκης, χωρίς να χάσει χρόνο, απάντησε με ένα ψυχρό «αγαπητέ Παύλο, το έχουμε ήδη στο πρόγραμμα». Ένα πρώτο καρφί με στυλ ΠΑΣΟΚ. Η σύγκρουση όμως δεν πήρε τη διάσταση που περιμέναμε, καθώς το debate έδειξε πως καμία από τις δύο πλευρές δεν ήθελε να ρίξει βενζίνη στη φωτιά. Όμως τα βέλη έπεσαν νωρίς, και αυτό λέει κάτι για το τι μας περίμενε.

Σκηνή Δεύτερη: Διαμαντοπούλου Vs Δούκας

Η Άννα Διαμαντοπούλου δεν μάσησε τα λόγια της, κατηγορώντας τον Χάρη Δούκα για ανάρμοστες πολιτικές συνεργασίες στο Δήμο της Αθήνας. Και ο Δούκας; Σαν έτοιμος από καιρό, δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια: «Δεν είπα ποτέ για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ». Το αστείο όμως ήταν όταν τόνισε ότι εκείνος ποτέ δεν εγκατέλειψε το κόμμα, σε αντίθεση με κάποιους άλλους… Μήπως, Άννα; Οι δύο υποψήφιοι πέρασαν από το πολιτικό στο προσωπικό πολύ γρήγορα, θυμίζοντας ότι οι μεγάλες συγκρούσεις είναι συχνά και ζήτημα εγωισμών.

Σκηνή Τρίτη: Γερουλάνος Vs Διαμαντοπούλου

Ο Γερουλάνος κατηγόρησε τη Διαμαντοπούλου για «κοπάνα» από το ΠΑΣΟΚ στα δύσκολα χρόνια του «pasokification». Κάποιος έπρεπε να το πει, ε; Εκείνη απάντησε ότι «δεν χρειάζεται να είμαστε συνέχεια εμείς μπροστά». Δηλαδή, να πάρουν οι άλλοι τη φθορά; Ωστόσο, κανείς δεν ξεχνά ότι οι επιθέσεις προς τη Διαμαντοπούλου γίνονται ενόψει της δημοσκοπικής της δυναμικής. Μια δεύτερη θέση που δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένη, και κάθε debate είναι ένας νέος γύρος για την επικράτησή της.

Σκηνή Τέταρτη: Ανδρουλάκης Vs Δούκας

Το πραγματικό highlight της βραδιάς ήταν η σύγκρουση Ανδρουλάκη και Δούκα, με τον τελευταίο να κατηγορεί τον πρώτο για τη μη αξιοποίηση των ψηφοφόρων του. Ο Ανδρουλάκης, με τη γνωστή του ψυχραιμία, απάντησε: «Είσαι ευνοημένος». Και κάπου εκεί, το κλισέ του πολιτικού πολιτισμού πήγε περίπατο. Όσο για την επόμενη μέρα του κόμματος; Η εμπιστοσύνη μάλλον θα χρειαστεί περισσότερο από ένα debate για να αποκατασταθεί.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, οι τηλεμαχίες αυτές είναι μόνο η αρχή ενός αγώνα σύγκρουσης, όπου η ενότητα παραμένει μια λέξη κενή περιεχομένου, τουλάχιστον προς το παρόν.

Τα γαλάζια τραπεζώματα Νο2: Η πολιτική της… χώνεψης

Στη Νέα Δημοκρατία φαίνεται πως η συνταγή για ενότητα περιλαμβάνει γεμάτα τραπέζια και χαλαρές συζητήσεις, γιατί αλλιώς φοβούνται ότι θα… φαγωθούν μεταξύ τους. Το τελευταίο trend δεν είναι οι πολιτικές συγκρούσεις, αλλά τα τακτικά “τραπεζώματα”. Άλλωστε, πώς να αντισταθείς όταν μπορείς να βάλεις λίγο καλό φαγητό ανάμεσα στις πολιτικές αψιμαχίες;

Αφού ο Γιώργος Φλωρίδης και ο Γιώργος Μυλωνάκης έκαναν την αρχή με ένα καλό γεύμα στο «Θεραπευτήριο» στο Μεταξουργείο, ακολούθησαν τα «γαλάζια» τραπέζια με τον Άδωνι Γεωργιάδη στην Αθηναϊκή Λέσχη. Όπως καταλαβαίνετε, η ατζέντα περιελάμβανε χαλαρές συζητήσεις, ένα κοκτέιλ ιδεών και αρκετές δόσεις… πολιτικής δίαιτας, για να μη βαρύνει η κουβέντα.

Χθες, όμως, την παράσταση έκλεψε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος αποφάσισε να κεράσει τους βουλευτές της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων στον «Καραβίτη» στο Παγκράτι. Στο μενού; Παϊδάκια και – προφανώς – λίγη “μορφωτική” κουβέντα. Γιατί στην πολιτική, όπως και στη ζωή, όλα είναι θέμα ισορροπίας: συζητήσεις με μια δόση λιπαρών και αρκετή ελαφρότητα για να αποφύγουν τη δυσπεψία.

Και έτσι συνεχίζεται η ιστορία της γαλάζιας… χώνεψης.

Γιατί τον έδιωξε ο Σαμαράς;

Μας τηλεφώνησε κάποιος και αφού δήλωσε φανατικός αναγνώστης του Hard, θέλησε να μας μιλήσει για τον προσφάτως διαγραφέντα από τη ΝΔ, Μάριο Σαλμά.

Ετσι, είχαμε έναν σύντομο διάλογο:

-Καλά τα λέτε για τον Σαλμά, αλλά κάτι παραλείψατε.

-Για να το λέτε…Τι παραλείψαμε;

-Πράγματι, ήταν υποψήφιος της Πολιτικής Ανοιξης το 1993 και το 1996, και αργότερα έγινε Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας. Αυτό που δεν γράψατε είναι ότι ο Σαμαράς τον απέπεμψε κακήν κακώς από το υπουργείο.

-Κακήν κακώς; Για ποιο λόγο;

-Αυτό είναι δική σας δουλειά να το βρείτε. Ρωτήστε κάνα κυβερνητικό στέλεχος της εποχής εκείνης και θα το μάθετε.

-Εσείς φαίνεται να ξέρετε. Γιατί δεν μας το λέτε;

-Ψάξτε και θα το βρείτε…Α, και κάτι άλλο: Το υπουργείο Υγείας βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα. Αυτός ως γιατρός και πρώην υπουργός που ξέρει τα θέματα, γιατί δεν έκανε μια Ερώτηση στη Βουλή για την Υγεία αλλά ενδιαφέρθηκε για άσχετο θέμα, όπως τα κυλικεία;

• ⁠  ⁠Δικαίωμά του είναι. Εξάλλου μπορεί να τα βρίσκει όλα …θαυμάσια στην Υγεία.
• ⁠  ⁠Ακούστε, κύριε: Εγω σας είπα ορισμένα πράγματα. Αν θέλετε, ψάξτε τα. Γειά σας.

Ζεϊμπέκικο στην πολιτική σκηνή: Μια… αναπάντεχη συνάντηση στο Ηρώδειο

Ποιος θα το φανταζόταν ότι η μάχη για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία θα έφτανε μέχρι τα καλλιτεχνικά σαλόνια του Ηρωδείου; Και όμως, το βράδυ της Τρίτης, σε μια συναυλία που διοργάνωσε το Ταμείο Αλληλοβοήθειας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, η πολιτική σκηνή πήρε μια… καλλιτεχνική στροφή.

Από τη μία ο Στέφανος Κασσελάκης, πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, παρέα με τον σύζυγό του Τάιλερ Μάκμπεθ και την Κυριακή Μάλαμα, βουλεύτρια Χαλκιδικής. Από την άλλη, στη σκηνή ο Απόστολος Γκλέτσος, γνωστός για την κριτική του απέναντι στον Κασσελάκη και φιλόδοξος για την προεδρία του κόμματος, να χορεύει το «ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας». Η ζωή έχει τους δικούς της τρόπους να φέρνει κοντά δύο πολιτικούς αντίπαλους, ακόμα και μέσα από ένα χορευτικό βήμα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κασσελάκης, σαν να ξέχασε για λίγο τη μάχη για την ηγεσία, χειροκρότησε και χαμογέλασε με το ζεϊμπέκικο του Γκλέτσου, όπως αποτυπώνεται και σε βίντεο που έγινε viral. Κάποιες φορές, η πολιτική μπορεί να περιέχει αναπάντεχες στιγμές ευγένειας και πολιτισμού, ακόμα και όταν η μάχη φουντώνει. Ή μήπως απλώς παίζεται καλά το παιχνίδι της δημόσιας εικόνας;

Σε κάθε περίπτωση, το ζεϊμπέκικο αυτό δεν ήταν απλά ένας χορός. Ήταν μια χορογραφημένη παύση στον πόλεμο για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Αλλά μην ξεγελιέστε, οι πραγματικές μάχες κρύβονται πίσω από τα χαμόγελα και τα χειροκροτήματα…

Ο Τριγάζης στον κόσμο του: Όταν ο Γκορμπατσόφ και η “γαλάζια πατρίδα” συγκρούονται σε μια αίθουσα…

Ο Πάνος Τριγάζης, όπως φαίνεται, ζει σε έναν παράλληλο σύμπαν, όπου η ειρήνη έρχεται με λίγες ευχές και μερικά τσιτάτα του Γκορμπατσόφ. Όπως μας θύμισε, οι διεθνείς σχέσεις «πρέπει να στηρίζονται στην ισορροπία συμφερόντων, όχι στην ισορροπία δυνάμεων». Ένα ωραίο σλόγκαν για κάρτες ευχών, αλλά μάλλον ξεχνάει ότι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ήταν εκείνος που διάλυσε τη Σοβιετική Ένωση — μια λεπτομέρεια που προφανώς του διαφεύγει. Και όσο για τον Ερντογάν; Με το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας» να κυριαρχεί, ο Τριγάζης μάλλον νομίζει πως η Τουρκία ονειρεύεται ήρεμα δείπνα συνεργασίας με την Ελλάδα.

Με το χαμόγελο του αιώνιου ειρηνιστή, ο Τριγάζης έριξε και τα «καρφιά» του. Στη Ρένα Δούρου, που ήταν παρούσα, την κάλεσε να ψάξει «ποια είναι τα κοινά συμφέροντα της Ελλάδας με την Τουρκία». Γιατί, όπως είπε, αν τα βρούμε, όλα τα προβλήματα θα λυθούν! Ένα απλό παζλ είναι, ούτε καν γεωπολιτική. Όταν τα συμφέροντα συμφωνήσουν, η ειρήνη θα σκάσει μύτη στο Αιγαίο σαν να βγήκε από διαφημιστικό spot για αποσμητικά χώρου.

Και μετά, το χτύπημα στον Βαγγέλη Αποστολάκη: «Όχι άλλα F-35, όχι άλλες φρεγάτες». Ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ μάλλον έμεινε να απορεί πώς, ακριβώς, ο Τριγάζης σκοπεύει να αμυνθεί με «λιγότερες δαπάνες και νέο αμυντικό δόγμα». Μήπως με λουλούδια και συνθήματα ειρήνης; Διότι στον κόσμο του Τριγάζη, φαίνεται πως οι απειλές αντιμετωπίζονται καλύτερα με ισορροπία… προσευχών, όχι δυνάμεων.

Η πραγματικότητα όμως επιμένει να διαφωνεί, με τον Ερντογάν να μη δείχνει καμία διάθεση για «ισορροπία συμφερόντων». Στο μεταξύ, ο Τριγάζης θα συνεχίσει να δίνει μαθήματα ειρήνης, σε έναν κόσμο που θα ήθελε να υπάρχει, αλλά δυστυχώς — ή ευτυχώς — δεν υπάρχει.

Τι ζούμε: Ο Βενιζέλος και ο Τσίπρας στο ίδιο κάδρο;

Και ξαφνικά, πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Κώστας Ζώρας, αποφασίζει να μας πάει πίσω στο 1920, για να μας θυμίσει έναν διάλογο μεταξύ Ελευθερίου Βενιζέλου και Πηνελόπης Δέλτα. Κι όχι, δεν ήταν απόσπασμα από κάποιο ιστορικό ντοκιμαντέρ. Ήταν η νέα, μεγαλοπρεπής γέφυρα που μας οδήγησε στο σήμερα, με το βλέμμα στραμμένο στον… Αλέξη Τσίπρα.

Για να καταλάβουμε, λοιπόν: Ο Ζώρας βλέπει τον Τσίπρα ως τον νέο Βενιζέλο, ή μήπως υπονοεί ότι ο Βενιζέλος θα έριχνε μια ζεϊμπεκιά με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ίσως και οι δύο εικασίες να είναι υπερβολικές, αλλά η αναφορά του Ζώρα έχει κάτι το κωμικοτραγικό. Ο Βενιζέλος, ο πολεμιστής που «ούτε έφυγε ούτε θα έφευγε ποτέ», εμφανίζεται τώρα ως το πνευματικό πρότυπο για τον Τσίπρα, που μετά την εκλογική ήττα και την απόπειρα… πολιτικής συνταξιοδότησης, υποτίθεται πως θα επιστρέψει θριαμβευτικά.

Η προσπάθεια σύνδεσης των δύο αυτών φιγούρων μοιάζει με το να συγκρίνουμε μήλα με… καρέκλες. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο ηγέτης μιας Ελλάδας που πολεμούσε για εθνική επιβίωση, και ο Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που επιβίωσε από μνημόνια και πολιτικές κωλοτούμπες, μοιράζονται το ίδιο DNA της πολιτικής επιμονής;

Αν ο Ζώρας ήθελε να μας πείσει ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, τότε ίσως θα έπρεπε να διαλέξει μια λιγότερο τραβηγμένη αναλογία. Γιατί το να περιμένουμε τον Τσίπρα να επιστρέψει ως σύγχρονος Βενιζέλος είναι σαν να περιμένουμε από τον καιρό να σταματήσει να χαλάει τα Σαββατοκύριακα… Απίθανο, αλλά πάντα ελπίζουμε.

Ο Καμμένος υπέρ Κατρίνη: Πατριώτης από… τα παλιά

Ποιος να το έλεγε και ποιος να το πίστευε! Ο Πάνος Καμμένος, ο γνωστός πολέμιος του ΠΑΣΟΚ εδώ και τρεις δεκαετίες, έκανε το αδιανόητο: δήλωσε θαυμασμό για τον Μιχάλη Κατρίνη, τον «πατριώτη» βουλευτή Ηλείας. Στα χνάρια του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Καμμένος έσπασε τη σιωπή του – γιατί, όπως όλοι ξέρουμε, είναι άνθρωπος του μέτρου και της διακριτικότητας – και μας ενημέρωσε ότι ο Κατρίνης είναι ο συνεχιστής των μεγάλων πατριωτών του ΠΑΣΟΚ. Μην μπερδευτείτε όμως. Όχι αυτών που έχουμε μάθει να θυμόμαστε, αλλά των… άγνωστων ηρώων όπως ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και ο Κώστας Μπαντουβάς.

Αν μπερδευτήκατε, δεν φταίτε εσείς. Είναι η αδιαμφισβήτητη γοητεία του Πάνου Καμμένου, που μπορεί να κάνει ακόμα και τον Ανδρέα Παπανδρέου να σηκωθεί από τον τάφο για να ψηφίσει τον Κατρίνη. Η ανάρτηση στο Χ (πρώην Twitter) ήταν απλή και ξεκάθαρη: «Δεν μιλώ ποτέ εδώ και 5 χρόνια, αλλά τώρα που μίλησα, θα σας πω ότι ο Κατρίνης είναι ο πραγματικός νικητής του debate για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ». Και κάπου εκεί, ο Ανδρέας Παπανδρέου δάκρυσε από συγκίνηση… ή από το κωμικοτραγικό της σύγκρισης.

Ο Καμμένος, βέβαια, δεν αναφέρθηκε τυχαία στον Κατρίνη. Όπως φαίνεται, η πολιτική ιστορία είναι γεμάτη με απρόβλεπτες συμπάθειες και «πατριωτικά» πρότυπα. Γιατί όταν είσαι Πάνος Καμμένος, η πατριωτική σου πυξίδα μπορεί να δείξει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, ακόμα και αν αυτή είναι το ΠΑΣΟΚ που κάποτε πολεμούσες με σθένος.

Η κωλοτούμπα του Κοτζιά

Τον θυμάστε τον υπουργό Εξωτερικών του Τσίπρα; Κάτι θα θυμάσθε από αυτόν, φαντάζομαι. Και οι πιο μπασμένοι στα πολιτικά ξέρουν ότι ο Κοτζιάς, πρώην στέλεχος του ΚΚΕ, ήταν κολλητός του Γιώργου Παπανδρέου, τον οποίο «αποκήρυξε» όταν δεν τον έκανε υπουργό Εξωτερικών.

Όταν εξελέγη Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο Κασσελάκης, «ο δικός μας»-ο Κοτζιάς, ντέ- έσπευσε να κλείσει θέση στο νέο όχημα της Κουμουνδούρου. Συγκεκριμένα, όχι μόνο συνέφαγε με τον Κασσελάκη στις 27.11.2023 αλλά διατύπωσε και πρόταση διαλόγου του μικρού του κόμματος(Πράττω, λέγεται) με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ δέχτηκε ευχαρίστως την πρόταση απαντώντας με ευχαριστήρια επιστολή στον Κοτζιά. Και μετά; Μετά σιωπή και αδιαφορία από την πλευρά της Κουμουνδούρου. Απ΄ο,τι λένε οι κακές γλώσσες, κάποιοι σύμβουλοι του Κασσελάκη του είπαν «Μακριά από τον Κοτζιά» γιατί τον θεωρούν λιποβαρή στα εθνικά θέματα.

Κύλησε ο καιρός, έγινε-και γίνεται- το σώσε στον ΣΥΡΙΖΑ και τσούπ, νάτος ο Κοτζιάς να ξιφουλκεί εναντίον του Κασσελάκη και στελεχών που πρόσκεινται σε αυτόν! «Δεν είναι αριστερός ο Κασσελάκης», δήλωσε πρόσφατα ο πληθωρικός πρώην υπουργός ενώ ταυτόχρονα μίλησε για Νεοχουλιγκάνους, Νεοδεξιούς και Νεογραφειοκράτες που τον στηρίζουν.

Τα διαβάζεις αυτά και λές: Ελα δω, κύριε. Εσυ δεν είσαι που συνέφαγες (στην Καστέλλα) με τον Κασσελάκη και του πρότεινες την έναρξη διαλόγου συνεργασίας; Πότε ανακάλυψες ότι δεν είναι αριστερός; Τότε που οι άλλοι έφευγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ(βουλευτές και στελέχη) καταγγέλλοντας ότι ο Κασσελάκης δεν έχει σχέση με την Αριστερά, εσύ είχες βουλοκέρι στα αυτιά;

Το αστείο είναι ότι η δεύτερη αποχώρηση βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ έγινε στις 23 Νοεμβρίου 2023. Ε, λίγες μέρες μετά(στις 27 Νοεμβρίου) ο Κοτζιάς καλούσε τον Κασσελάκη για δείπνο και για συνεργασία!

Προς τα πού θα στρίψει τώρα το τιμόνι του ο Κοτζιάς δεν το ξέρω. Μάλλον κατά Τσίπρα μεριά, τον οποίο δεν έπαυσε να υμνεί, προσδοκώντας μια θέση σε πιθανό μελλοντικό Κεντροαριστερό σχήμα ή θα ψάξει  χαραμάδα για να τρυπώσει στις διεργασίες για κοινό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ.

Κι αν βγεί πάλι αρχηγός ο Κασσελάκης; Ε, τότε άστα να πάνε. Ο Κοτζιάς θα μείνει μόνος κι έρημος μαζί με πεντ΄εξι νοματαίους που έχει κοντά του…

Κι έτσι, αγαπητοί μου, η παράσταση συνεχίζεται. Η ενότητα θα παραμείνει μια λέξη με… ευέλικτη ερμηνεία, τα τραπεζώματα θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν πολιτικές «χωνέψεις», και οι κωλοτούμπες θα γίνονται με χάρη που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι ακροβάτες του τσίρκου. Μέχρι την επόμενη φορά, θυμηθείτε: στην πολιτική, όπως και στη ζωή, το παιχνίδι δεν τελειώνει ποτέ.

• Hard Talks
• Αλέξης Τσίπρας
• Άννα Διαμαντοπούλου
• Μάριος Σαλμάς
• Νέα Δημοκρατία
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
• Παύλος Γερουλάνος
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ
• Χάρης Δούκας