Επιστροφή στο εκλογικό 2012: Το «μνημόνιο» Πούτιν και η απλή αναλογική απειλούν την κυβέρνηση και τη ΝΔ

Ο Μάριο Ντράγκι έβαλε το δίλημμα: «Προτιμούμε», είπε, «την ειρήνη ή να έχουμε αναμμένο το κλιματιστικό;». Μόνο που ο Ντράγκι και ο κάθε Ντράγκι μιας οικονομικής ελίτ δεν μπορεί να αντιληφθεί την οικονομική δυσπραγία που βιώνουν οι φτωχοί του πλανήτη για να τους επιτρέψει να απαντήσουν σε τέτοια διλήμματα.

Αυτά τα διλήμματα είναι σε μια τραβηγμένη εκδοχή το «αφού δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι»… Ο μύθος της Μαρίας Αντουανέτας, γιατί δεν είπε ποτέ τη φράση… Αλλά ακολουθεί ενίοτε τους πολιτικούς που δεν έχουν επαφή με την κοινωνία και το ιστορικό κεκτημένο. Προφανώς τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης δεν την έσωσαν αυτού του τύπου τα διλήμματα και έστρωσαν το χαλί στον Χίτλερ.

Προφανώς και η Δημοκρατία δεν τρώγεται και δεν ζεσταίνει αλλά είναι το «κοινωνικό συμβόλαιο» των πολιτών με τους εξουσιαστές ώστε όλα τα παραπάνω με δίκαιο τρόπο να εξασφαλίζονται όπως και πολλά όλα. Όταν, όμως, αυτό δεν συμβαίνει ανοίγει το «Κουτί της Πανδώρας».

Ο πόλεμος δεν συμβαίνει στη χώρα που ζούμε αλλά σε ζωντανή σύνδεση, οι επιπτώσεις μας αγγίζουν όλους, δυτικούς, νότιους, ανατολικούς και βόρειους. Το ίδιο συνέβη και με την κρίση του τραπεζικού συστήματος, που έγινε κρίση χρέους, το μεταναστευτικό αλλά και με την πανδημία. Ο λογαριασμός, όμως, ήρθε στον απλό πολίτη που είδε όμως τη ψαλίδα ανάμεσα σε φτωχούς και πλούσιους να ανοίγει. Την ώρα που δίνει μάχη για επιβίωση παρακολουθεί τους πλούσιους να επιδίδονται σε προκλητική σπατάλη σε διάφορα καλοκαιρινά θέρετρα, να μαθαίνει για φοροδιαφυγή και εξόντωση των εργαζομένων.  

Για παράδειγμα η πανδημία του κορωνοϊού έχει διευρύνει το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Το 2020 ήταν μια καλή χρονιά για τους πλουσιότερους. Συγκεκριμένα, η περιουσία των πέντε πλουσιότερων ανθρώπων στον πλανήτη εκτοξεύτηκε κατά 269 δισ. δολάρια.

Μεγιστάνες της τεχνολογίας όπως ο Τζεφ Μπέζος, ο Έλον Μασκ και ο Μπιλ Γκέιτς, αποκόμισαν τεράστια κέρδη από την άνοδο στις τιμές των μετοχών.

Ο Τζεφ Μπέζος κονταροχτυπιέται και τα τελευταία χρόνια συνήθως κερδίζει με τον Μπιλ Γκέιτς, για τον τίτλο του πλουσιότερου ανθρώπου του πλανήτη. Ο άνθρωπος πίσω από τον κολοσσό που ακούει στο όνομα Amazon έχει στην κατοχή του 138,2 δισ. δολάρια ή αλλιώς περίπου τρεις φορές τον προϋπολογισμό που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2020.

Στον αντίποδα, η πανδημία έχει επιφέρει ισχυρό πλήγμα στους εργαζομένους με χαμηλή ειδίκευση και χαμηλά εισοδήματα. Ήταν οι πρώτοι που έχασαν τη δουλειά τους όταν επιβλήθηκαν τα περιοριστικά μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης του νέου κορωνοϊού.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα Lehman Brothers ενεργοποιεί το άρθρο 11, δηλαδή καταθέτει αίτηση πτώχευσης. Και μετά χρεοκοπήσαμε όλοι, για ακόμα μια φορά ο λογαριασμός του «καζινοκαπιταλισμού» που προσφέρει τεράστια μπόνους σε μεγαλοστελέχη και κέρδη στους ιδιοκτήτες  «έπεσε» στο κεφάλι των πολιτών. Αυτό το σύστημα, τι διαφορά έχει από το κλεπτοκρατικό των ολιγαρχών του Πούτιν; Μα φυσικά τη Δημοκρατία είναι η αυτόματη απάντηση… Όσο πεζό κι αν ακούγεται, η Δημοκρατία… δεν τρώγεται.

Ο πόλεμος, η χρεοκοπία, η πανδημία και άλλα γεγονότα είναι τα απόνερα της παγκοσμιοποίησης που δείχνουν ότι υπερεθνικοί οργανισμοί και πολυεθνικές ασκούν την πραγματική εξουσία, θεσμοί χωρίς λογοδοσία και χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση αποφασίζουν. Για παράδειγμα τώρα που με τον πόλεμο απειλείται η δική τους ύπαρξη και τα κέρδη τους ανακάλυψαν την αλληλεγγύη. Όταν κάποιοι οίκοι αποφάσισαν να χρεοκοπήσουν την Ελλάδα και άλλες χώρες δεν ενδιαφέρθηκαν για την αλληλεγγύη αλλά ζητήσουν επίμονα να πληρώσουν οι λαοί τα δικά τους λάθη.

Αυτές οι λογικές υπονομεύουν τα κοινωνικά δικαιώματα αλλά και τη δημοκρατία και έχουμε φαινόμενα Λεπέν, Ορμπαν και Ερντογάν. Πάνω στο νέο δίλημμα του Ντράγκι –ειρήνη ή κλιματιστικό ή διαφορετικά πόλεμος ή ακρίβεια, Ουκρανία ή φυσικό αέριο θα αρχίζει να διαμορφώνεται μια νέα πόλωση. Οι ελίτ των δυτικών δημοκρατιών που δεν βάζουν το χέρι στη τσέπη από τα κερδισμένα τόσων χρόνων παγκοσμιοποίησης δεν θα πείσουν με τέτοια διλήμματα για τη μείωση της αγοραστικής δύναμης και τη φτωχοποίηση των λαών για την υπεράσπιση των αξιών που θα τους επιτρέπει να συνεχίζουν να κερδίζουν.

Το ρεύμα της αντι-παγκοσμιοποίησης θα ενισχυθεί και θα αμφισβητηθούν η πράσινη ανάπτυξη και η ηλεκτροκίνηση που κοστίζει στους πολίτες για τα υπερκέρδη των πολυεθνικών. Η καχυποψία θα γιγαντωθεί και θα περιχαρακώσει τους πολίτες.  

Όλα αυτά επηρεάζουν κάθετα και οριζόντια και τη χώρα μας με άμεση επίδραση του εκλογικού και πολιτικού κλίματος. Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρήκε ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού στην ίδια πλευρά απέναντι στον Πούτιν και υπέρ των κυρώσεων. Ωστόσο τα γεγονότα στην Ελληνική και Κυπριακή Βουλή με ευθύνη του Ζελένσκι και η λέξη «Αζόφ» έβαλε «φωτιά» που σε συνδυασμό με την εκρηκτική κατάσταση στην οικονομία δημιουργεί συνθήκες αλλαγής των ισορροπιών. Αν σε αυτό προσθέσετε και την «οβιδιακή μεταμόρφωση» της στάσης των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν ίσως φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση και τη διαχειριστική της ικανότητα.

Το μεγάλο πρόβλημα που αφορά την κοινωνία και όχι αν χάσει τον πόλεμο ο Πούτιν, είναι ότι η ακρίβεια που τρέχει χωρίς φρένα, με τον πληθωρισμό να εκτινάσσεται μία ανάσα από το 9%, φθάνοντας σε ποσοστό που είχε να δει η οικονομία από το 1996. Τον Μάρτιο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή εκτοξεύθηκε στο 8,9% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Μαρτίου 2021, ενώ μόνο σε διάστημα ενός μηνός (σύγκριση Μαρτίου 2022 με τον Φεβρουάριο 2022) κατέγραψε αύξηση 2,7%!

Τα νοικοκυριά ζουν πραγματικό εφιάλτη, καθώς όχι απλά καλούνται να πληρώσουν τεράστιες ανατιμήσεις στους λογαριασμούς του ρεύματος (αύξηση κατά 79,3% μέσα σε έναν χρόνο), φυσικού αερίου (+68,3%), θέρμανσης (+58,5% για το πετρέλαιο θέρμανσης) και καυσίμων (+29%).

Το κλείσιμο της ψαλίδας ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι γεγονός, οι Έλληνες ενδιαφέρονται περισσότερο για την καθημερινότητά τους και τις οικονομικές προεκτάσεις του πολέμου παρά για τον ίδιο τον πόλεμο ή τις διεθνείς γεωπολιτικές του διαστάσεις. Οι πολίτες παρακολουθούν Υπουργούς να προκαλούν με δηλώσεις τους στα τηλεπαράθυρα καθώς αρνούνται την πραγματικότητα της ακρίβειας. Ζουν  ένα αλαλούμ με το θέμα της μείωσης του ΦΠΑ, στελέχη της κυβέρνησης αλληλοσυγκρούονται δημοσίως, τη στιγμή που διαψεύδονται οικτρά οι προβλέψεις και οι διαβεβαιώσεις του Μαξίμου και κορυφαίων υπουργών πως η ακρίβεια θα είναι ένα παροδικό φαινόμενο.

Συνεργάτες του Πρωθυπουργού μιλάνε για μεταρρυθμίσεις, πράσινη ανάπτυξη και άλλα ωραία από το γυάλινο με αμμοβολή Μαξίμου αντί να βγουν στην κοινωνία να είναι κοντά στους πολίτες, να επικεντρωθούν στην αγοραστική δύναμη των πολιτών  που βάλλεται από τον πληθωρισμό και είναι η πρώτη τους ανησυχία βάσει των σφυγμομετρήσεων. Το πρόβλημα δεν λύνεται με επιδόματα στους ευάλωτους αλλά με μειώσεις φόρων.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έχουμε έντονη κινητικότητα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, όπου παλαιά και νέα κόμματα επιχειρούν να καρπωθούν τη δυσαρέσκεια από την ενεργειακή κρίση και την πασοκοκεντρική πολιτική της Ν.Δ. Η αυτοδυναμία στις επόμενες κάλπες εξαρτάται και από την πορεία των συγκεκριμένων σχηματισμών, καθώς το ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων ορίζει τον εκλογικό πήχυ για την επίτευξη του στόχου των 151 βουλευτών.

Το «μνημόνιο» Πούτιν και η απλή αναλογική απειλούν την κυβέρνηση, και δεν μιλάμε μόνο για την αυτοδυναμία που αυτή έχει «καεί» αλλά τη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και την πρώτη θέση αν η κρίση συνεχιστεί. Το πολιτικό σκηνικό αρχίζει να προσομοιάζει με αυτό του 2012 όχι τόσο στα απόλυτα ποσοστά των κομμάτων αλλά σίγουρα στη ρευστότητα και τον δυνητικό πολυκερματισμό.

Ας θυμηθούμε τα αποτελέσματα των εκλογών του του Μαΐου 2012:

Πρώτο κόμμα ήλθε η Νέα Δημοκρατία με 18,85% και 108 έδρες, δεύτερο κόμμα ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 16,78% και 52 έδρες, τρίτο κόμμα το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με 13,18% και 41 έδρες, τέταρτο κόμμα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 10,62% και 33 έδρες, πέμπτο κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με 8,48% και 26 έδρες, έκτο κόμμα η Χρυσή Αυγή με 6,97% και 21 έδρες, έβδομο και τελευταίο κόμμα η Δημοκρατική Αριστερά με 6,11% και 19 έδρες.

• Ανεξάρτητοι Έλληνες
• απλή αναλογική
• Δημοκρατική Αριστερά
• Μάριο Ντράγκι
• Νέα Δημοκρατία
• ΠΑΣΟK
• ΣΥΡIZA
• Χρυσή Αυγή