Επιτέλους, ας μην ψάχνουμε προστάτες και λυτρωτές!

Ο πλανήτης αλλάζει σελίδα με την ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ, ενός αμφιλεγόμενου πολιτικού, ο οποίος -το μόνο βέβαιο- μας υπόσχεται εκπλήξεις. Και ενώ παιανίζουν στην Ουάσινγκτον οι σάλπιγγες για τη στέψη του νέου πλανητάρχη, έχουν αρχίσει τα όργανα και στην Αθήνα.

Και αυτό γιατί πολλοί ποντάρουν τα ρέστα τους στον μεγιστάνα, για να λύσουν τα προβλήματα της χώρας: Κάποιοι λένε πως θα μας βοηθήσει να ξεμπλοκάρει η αξιολόγηση, άλλοι ότι θα λύσει το Κυπριακό υπέρ… ημών.

Είναι στο DNA του Έλληνα να έχει στραμμένο το βλέμμα σε προστάτες, τις προσδοκίες του σε σωτήρες, τις ελπίδες του σε λυτρωτές.

Το πρόβλημα έχει βαθιές ρίζες, στις απαρχές  του νεοελληνικού κράτους. Μετά τη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821, ιδρύθηκε το Γαλλικό Κόμμα, το Αγγλικό και το Ρωσικό. Όσες και οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής.

Έκτοτε, έγιναν πολλά, υπήρξαν μεγάλοι Έλληνες ηγέτες που έγραψαν ιστορία, διαχειρίστηκαν κρίσεις, παγκόσμια γεγονότα, μεγάλους πολέμους. Με προσφορά σε πατρίδα και τη σημαία ψηλά.

Αλλά και στη σύγχρονη ιστορία, οι κινήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή με την αποχώρηση από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, του Ανδρέα Παπανδρέου με την αποφασιστική διαχείριση της ελληνοτουρκικής κρίσης του Σισμίκ, ακόμη και του Καραμανλή του νεότερου με το βέτο για την ένταξη των Σκοπίων στην Ατλαντική Συμμαχία.

Κινήσεις υψηλού πατριωτισμού, πίστης στις δυνάμεις της χώρας, με μεγάλο ρίσκο στη διεθνή πολιτική σκακιέρα που πέτυχαν ευρύτατη λαϊκή συσπείρωση και εθνική ενότητα.

Μετά μπήκαμε στα χρόνια των μνημονίων. Και αρχίσαμε πάλι να ψάχνουμε για σωτήρες. Κινέζοι, Άραβες, ο Πούτιν, ο Ομπάμα και τώρα ο Τραμπ.

Οι πολιτικοί μας ηγέτες αντί να ενισχύουν την εθνική αυτοπεποίθηση, καλλιεργούν μεταφυσικές αντιλήψεις για Μεσσίες που θα σώσουν τη χώρα. Αντί να αξιοποιήσουν τη γεωπολιτική θέση της χώρας και τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, αναζητούν τον από μηχανής θεό που θα μας τραβήξει από την εθνική μας περιδίνηση.

Μέσα στο ρευστό διεθνές σκηνικό και τις διαρκώς μεταβαλλόμενες ισορροπίες, η Ελλάδα συμμετέχει εδώ και δεκαετίες στο σκληρό πυρήνα διεθνών οργανισμών και έχει εδραιώσει τη θέση της σε αυτές. Συνεπώς, με το κατάλληλο σχέδιο και έχοντας επίγνωση του μεγέθους της μπορεί και πρέπει να εκπονήσει μια συνεκτική στρατηγική με την οποία θα προωθήσει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά της. 

• Ανδρέας Παπανδρέου
• αξιολόγηση
• Κυπριακό
• Κωνσταντίνος Καραμανλής
• Κώστας Καραμανλής
• Ντόναλντ Τραμπ