Έσβησε η «Λάμψη» του Χρήστου Πολίτη – Η παρακαταθήκη του στο ελληνικό θέατρο και την TV

Ένα μεγάλο κεφάλαιο της ελληνικής τηλεόρασης έκλεισε για πάντα με το θάνατο του ηθοποιού, Χρήστου Πολίτη σε ηλικία 83 ετών. Ήταν μια σταθερή παρουσία στις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων τηλεθεατών για πάνω από μια δεκαετία, μέσα από την καθημερινή σειρά «Η Λάμψη», όπου έγινε το αναγνωρίσιμο πρόσωπο του Γιάγκου Δράκου — ρόλος που άφησε ανεξίτηλο σημάδι στην ελληνική τηλεοπτική ιστορία. Ήταν γεννημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου 1942 και η διαδρομή του στην υποκριτική ξεκίνησε από την κλασική σκηνή του θεάτρου, με σπουδές στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1965 και συνεργασίες με θιάσους όπως εκείνος του Γιάννη Φέρτη και της Ξένιας Καλογεροπούλου. Πάνω από 45 θεατρικές παραγωγές, δεκάδες τηλεοπτικοί ρόλοι και συμμετοχές σε ταινίες καθιέρωσαν τον Πολίτη ως έναν από τους πιο σεβάσμιους ανθρώπους της τέχνης.

Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990).

Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.

Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά. Μετά την αποχώρησή του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου Η λάμψη, συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.

Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.

Ο ρόλος που τον έκανε θρύλο: η «Λάμψη»

Η καθημερινή σειρά «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1 από το 1991 έως το 2005 και αποτελεί μέχρι σήμερα έναν από τους πλέον εμβληματικούς τηλεοπτικούς σταθμούς στην ελληνική τηλεόραση — με πάνω από 3.400 επεισόδια και μια ολόκληρη εποχή συνυφασμένη με το οικογενειακό μας βραδινό σινεμά.

Ο χαρακτήρας του Γιάγκου Δράκου, που ενσάρκωσε με τη μοναδική του παρουσία, έγινε σύμβολο δύναμης, αξιοπρέπειας αλλά και της εσωτερικής πάλης του ανθρώπου — όχι απλώς ένας «κακός» της σειράς, αλλά ένας χαρακτήρας με βάθος, ιδιοσυγκρασία και πάθη, που έμεινε για πάντα χαραγμένος στη μνήμη του κοινού.

Στιγμές και ατάκες που μένουν

Πολλοί τηλεθεατές θυμούνται ακόμη σκηνές όπου η παρουσία του Χρήστου Πολίτη κυριαρχούσε στην οθόνη — είτε με σιωπηλές ματιές, είτε με λόγια που έμεναν. Δεν ήταν απλώς ένας κακός χαρακτήρας· ήταν ανθρώπινος, πολύπλοκος, αληθινός.

Κανείς δεν θα ξεχάσει πώς, σε κάθε κρίσιμη στιγμή της σειράς, η φωνή και η στάση του Γιάγκου Δράκου μπορούσαν να αλλάξουν την κατεύθυνση της πλοκής — και μερικές από τις ατάκες του έγιναν σχεδόν λαϊκές φράσεις ανάμεσα στους φίλους της σειράς.

Ο ίδιος μιλούσε με ειλικρίνεια

Σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει πριν χρόνια, ο Πολίτης μίλησε ανοιχτά για τη σχέση του με τη Λάμψη και τον ρόλο που του χάρισε τεράστια αναγνωρισιμότητα. Είχε παραδεχτεί με χιούμορ και αφοπλιστική ειλικρίνεια πως, ναι, κάποιες επιλογές του επαγγελματικού του δρόμου είχαν και πρακτικό κίνητρο — όπως τα χρήματα που απέφερε η σειρά — αλλά και βαθιά αίσθηση επαφής με τον κόσμο.

Αν και απέφευγε τις «λάμψεις» της δημοσιότητας μετά το τέλος της σειράς, οι συνεντεύξεις του εκείνες έδειχναν έναν άνθρωπο που αγαπούσε την τέχνη του και την προσέγγιζε με πίστη, υπευθυνότητα και περισσή αυτοκριτική.

Η κηδεία — Το τελευταίο αντίο

Η οικογένεια του Χρήστου Πολίτη δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμα επίσημα όλες τις λεπτομέρειες — αλλά όπως αναφέρουν οι πρώτες πληροφορίες από τον καλλιτεχνικό χώρο, η κηδεία αναμένεται να γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο στην Αθήνα τις επόμενες ημέρες, με την κοινωνία των τεχνών και θαυμαστές του έργου του να ετοιμάζονται να τον αποχαιρετήσουν με σεβασμό και συγκίνηση.

Για πολλούς, τους φίλους και τους συναδέλφους του, ο Πολίτης ήταν κάτι περισσότερο από ένας διακεκριμένος ηθοποιός: ήταν ένας άνθρωπος που χάρισε στιγμές που συγκίνησαν, προβλημάτισαν και, πολλές φορές, έφερε κοντά τις οικογένειες γύρω από μια τηλεοπτική οθόνη — κάνοντας τη Λάμψη κομμάτι της δικής μας ζωής.

• Ηθοποιός
• θέατρο
• ιδιωτική τηλεόραση
• Λάμψη
• Χρήστος Πολίτης