Εθνικές κρίσεις: Η απούσα κυρία Σακελλαρόπουλου

Από την πρώτη στιγμή είχα εκφράσει την άποψη μου για την, τότε προτεινόμενη και μετέπειτα εκλεγμένη Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι η Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν έχει το πολιτικό ανάστημα ούτε την πείρα να διαχειριστεί κρίσιμες υποθέσεις. Μπορεί ο ρόλος της, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, να είναι διακοσμητικός, ωστόσο είδαμε την ηχηρή απουσία της στην κρίση των Ελληνοτουρκικών αλλά και στο θέμα της πανδημίας.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν θεώρησε ότι δεν θα έπρεπε να κάνει τις διακοπές της, όταν οι ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε συναγερμό εξαιτίας των προκλήσεων του Ερντογάν και των ενεργειών του ερευνητικού σκάφους στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Μικρή λεπτομέρεια σύμφωνα με το σύνταγμα. Άρθρο 45: O Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας.

Την ώρα της κρίσης με τους Τούρκους φάνηκε η μεγάλη αδυναμία της, κάτι που είχε τονιστεί από πολλούς επικριτές της επιλογής του κ. Μητσοτάκη. Σε διεθνές και διπλωματικό επίπεδο η κ. Σακελλαροπούλου είναι άγνωστη και από ότι φαίνεται δεν έκανε και καμία προσπάθεια και αυτό ενισχύθηκε στην έκτακτη στιγμή με την κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο κατά την οποία δεν ανέλαβε καμία πρωτοβουλία προάσπισης των εθνικών συμφερόντων στο εξωτερικό ή να κάνει μια παρέμβαση, μια επικοινωνία με έναν ξένο ηγέτη. Για παράδειγμα, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τον κ. Παυλόπουλο, ήταν καταλυτικές οι παρεμβάσεις του για τη στήριξη της Ελλάδας το καλοκαίρι του 2015, όπως ας πούμε οι επαφές του με τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Ολάντ και άλλους ομολόγους του.

Άλλωστε ακόμα και βουλευτές της ΝΔ, όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης είχαν υποστηρίξει ότι στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να είναι ένα πολιτικό πρόσωπο με εμπειρία και γνώση των διεθνών θεμάτων. Χαρακτηριστικά είχε πει, «Εγώ πάντοτε πίστευα ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να είναι πολιτικό πρόσωπο. Ιδιαίτερα αυτές τις στιγμές που ζούμε. Πολιτικό πρόσωπο με πολιτική εμπειρία, με γνώση των διεθνών θεμάτων και του διεθνούς δικαίου και με αναγνώριση και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό». Η επιλογή της κ. Σακελλαρόπουλου εξυπηρέτησε εκ του αποτελέσματος πολιτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη που «στρίμωξε» τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το γνωρίζει καλύτερα η κ. Σακελλαρόπουλου ότι ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι υπερκομματικός και δεν εκφράζει τις προσωπικές του απόψεις ή τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες. Και αυτό κρίνεται καθημερινά. Στην κρίση με την Τουρκία η Πρόεδρος της Δημοκρατίας προτίμησε να κάνει διακοπές και δεν έδειξε έναν άνθρωπο, έναν πολιτικό με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος και κύρος, ο οποίος θα μπορούσε να αρθρώσει λόγο, να κάνει παρεμβάσεις και πράξεις που λαμβάνονται υπόψη έξω από τη χώρα μας και ενισχύουν το κύρος και την ισχύ της χώρας μας. Η καθ΄ όλα άξια Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, μπορεί να ανταποκριθεί με επάρκεια στο ρόλο αυτό, όπως για παράδειγμα έκανε ο Κωστής Σταφανόπουλος; Έναν χαμηλών τόνων, πρόεδρο, αλλά διόλου υποχωρητικό, με σταθερή επιδίωξη τη γεφύρωση πολιτικών αποστάσεων. Δεν είδα ακόμα και στα εθνικά θέματα αλλά και με τον κορωνοϊό σε ανθρώπινες, όσο και πολιτικά φορτισμένες στιγμές με έντονες διαφοροποιήσεις των κομμάτων να παρεμβαίνει υπέρ του εθνικού συμφέροντος.

Ποιες και ποιας ποιότητας είναι οι παρεμβάσεις της σε σύγκριση με τη στάση του Κωστή Στεφανόπουλου κατά την επίσκεψη Κλίντον στην Ελλάδα, για το πώς μίλησε έντονα κι για το Κυπριακό και για την ελάχιστα χρήσιμη στάση του διεθνούς συστήματος στις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις. «Ήταν μια έκφραση διπλωματικής ευγένειας», είχε πει ο Στεφανόπουλος για το άλλο επεισόδιο: τη συγγνώμη Κλίντον για την στάση των ΗΠΑ κατά τα χρόνια της Χούντας. Η κ. Σακελλαρόπουλου υπηρετεί, όμως, την υπερκομματική λογική Προεδρίας, που να ανταποκρίνεται στην έννοια του «ρυθμιστή του πολιτεύματος»;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να ασκεί με αυτοσυγκράτηση τα καθήκοντά του, αλλά ο δημόσιος λόγος του για θέματα εσωτερικά ή και εξωτερικής πολιτικής πρέπει συναιρεί τις αντιθέσεις και να εκφράζει το λαϊκό αίσθημα με τρόπο εξισορροπιστικό χωρίς να δημιουργεί εντάσεις. Να είναι πάντα σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση, αλλά και πάντα με την Αντιπολίτευση. Η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου δείχνει να μην έχει συνειδητοποιήσει τον ρόλο της, είναι δεδομένη η απειρία της αλλά τα πεπραγμένα δεν θα κρίνονται, πλέον, υπό αυτό το πρίσμα. Μπορεί να δικαιολογήθηκε το λεκτικό ατόπημα στο οποίο υπέπεσε κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης είχε χαρακτήρισε «όμορφη παράδοση μέσα στις δύσκολες μέρες που περνάμε», την «εκπομπή με τον κ. Τσιόδρα και τον κ. Χαρδαλιά. Πράγματι είναι κάτι που έχει βοηθήσει πολύ στο να περάσουμε αυτή την περιπέτεια, στο κομμάτι το ψυχολογικό».

Η απουσία της όμως στις εθνικές κρίσεις, ελληνοτουρκικά και στη δεύτερη φάση της πανδημίας που δεν βρήκε δυο λέξεις για να επισημάνει τους κινδύνους και να δείξει το παράδειγμα στους πολίτες δεν μπορούν να δικαιολογηθούν στο όνομα της απειρίας. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου στα πρώτα δείγματα της δεν έχει αποδείξει ότι έχει το πολιτικό ανάστημα και σίγουρα ούτε την πείρα να διαχειριστεί τόσο κρίσιμες υποθέσεις. Μπορεί ο ρόλος της, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, να είναι διακοσμητικός, ωστόσο οι παρεμβάσεις και οι πρωτοβουλίες είναι σημαντικές. Αλήθεια σε ένα συμβούλιο πολιτικών αρχηγών στην παρούσα φάση θα μπορούσε να λειτουργήσει συνθετικά;

ΥΓ. Η τελευταία παρέμβαση της που θυμάμαι της «προοδευτικής» κ. Σακελλαροπούλου ήταν από τη Λέσβο να φιλά την εικόνα έχοντας κατεβάσει τη μάσκα της τον Δεκαπενταύγουστο. Ήταν, προφανώς, μια προσπάθεια να αυξήσει τη δημοτικότητα της και να γίνει συμπαθής. Αλλά τι λένε όλοι αυτοί που στήριξαν την εκλογή της σαν ένα βήμα προοδευτικού εκσυγχρονισμού του θεσμού; Ο πρώτος πολίτης της χώρας πρέπει να τηρεί τα μέτρα και τις συστάσεις των ειδικών για τον περιορισμό της διάδοσης της COVID-19 και να λειτουργεί ως παράδειγμα;

• Κατερίνα Σακελλαροπούλου
• Πρόεδρος της Δημοκρατίας