Δημοσίευση:

Eurovision: Το BBC αποθεώνει τη Μαρίνα Σάττι – Πιο επίκαιρος στίχος της χρονιάς το «I’m gonna do it my way» από το Ζάρι

Κι αυτό έχει την αξία του, διότι ο βρετανικός κολοσσός των media δεν συνηθίζει να πλέκει το εγκώμιο των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό τραγουδιού

Επιμέλεια: Γιάννης Μαρκούτης
Δημοσίευση:
Eurovision: Το BBC αποθεώνει τη Μαρίνα Σάττι – Πιο επίκαιρος στίχος της χρονιάς το «I’m gonna do it my way» από το Ζάρι
Επιμέλεια: Γιάννης Μαρκούτης

Κι αυτό έχει την αξία του, διότι ο βρετανικός κολοσσός των media δεν συνηθίζει να πλέκει το εγκώμιο των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό τραγουδιού

Φημισμένο για τις βιτριολικές κριτικές του, ειδικά  σε θέματα που αφορούν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, το BBC δημοσίευσε έναν κατάλογο με τη λίστα των συμμετοχών και αναφέρθηκε στο «Ζάρι».

Ακολουθεί το ρεπορτάζ του Mark Savage, που… άλλους εξυψώνει και άλλους τους ρίχνει… στα Τάρταρα.

To μετά-Αποκαλυπτικό γυμναστήριο

Ο Όλι Αλεξάντερ είναι παγιδευμένος σε ένα μετα-αποκαλυπτικό γυμναστήριο πυγμαχίας, πάνω σε ένα διαστημόπλοιο που κατευθύνεται προς τη γη το 1985. Μια “goth gremlin goblin μάγισσα” πραγματοποιεί μια σεάνς υπό το φως των κεριών και καλεί το πνεύμα ενός μινώταυρου.

Ο Νέμο (ο τραγουδιστής, όχι το ψάρι) έχει γδάρει μια μαριονέτα και περιφέρεται με το δέρμα της, ενώ τραγουδάει τη Βασίλισσα της Νύχτας του Μότσαρτ.

Δεν μπορεί παρά να είναι ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision.

Μερικές φορές νομίζω ότι ο διαγωνισμός έχει ξεμείνει από εκπλήξεις, ένας θάλαμος ηχούς της παλιάς του δόξας, και τότε έρχεται μια χρονιά όπως το 2024 για να αποδείξει ότι (α) η Eurovision είναι τόσο μαγική και συγκινητική και παράξενη και συναισθηματική όσο ποτέ άλλοτε και (β) είμαι ηλίθιος.

Λίγο… έθνικ και η Μαρίνα Σάττι

Φέτος, υπάρχει μια αναζωογονητική τάση χωρών που χρησιμοποιούν αρχαίες μουσικές παραδόσεις για έμπνευση – και παράγουν πολλά από τα αγαπημένα μου τραγούδια στο line-up, τονίζει ο Savage.

Στην κορυφή βρίσκεται η Ελληνίδα τραγουδίστρια Μαρίνα Σάττι, της οποίας το avant-garde ηχητικό κολάζ Ζάρι αναμειγνύει παραδοσιακές ελληνικές μελωδίες με τύμπανα τάμπλα, ρυθμό reggaeton, σπασμένα φωνητικά δείγματα και ένα σόλο σε μια αρχαία περσική πίπα που ονομάζεται Zurna.

“I’m gonna do it my way”, δηλώνει, στον πιο επίκαιρο στίχο της χρονιάς.

Η αρμενική μπάντα Ladaniva είναι εξίσου φιλόδοξη, αναμειγνύοντας την έθνικ μουσική της Αρμενίας, της Ινδίας και των Βαλκανίων με μια δυτική στάση “κλωτσάμε κώλους και μετά ρίχνουμε ονόματα”.

Το τραγούδι τους, Jako, είναι το πιο σύντομο του διαγωνισμού, αλλά το κάνουν να μετράει, πραγματοποιώντας μια από τις πιο χαρούμενες, ζωηρές εμφανίσεις στη σκηνή του Μάλμε.

Το νορβηγικό folk σχήμα Gåte κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση, με μια σκοτεινή και φρικιαστική ιστορία εκδίκησης που είναι βγαλμένη από τις σελίδες της λαογραφίας της χώρας.

Οι στίχοι του Ulveham αφηγούνται την ιστορία μιας “ωραίας και όμορφης κοπέλας”, της οποίας η κακιά μητριά την εξορίζει στο δάσος και την καταριέται με “δέρμα σαν γκρίζο λύκο”. Μέχρι το τέλος του τραγουδιού, έχει γίνει άγρια – ξεριζώνει την καρδιά της μητριάς της και πίνει το αίμα των αδελφών της.

Θύμισέ μου να μην κάνω ποτέ πικνίκ στο νορβηγικό δάσος.

Ένα λιγότερο επιτυχημένο υβρίδιο είναι ο συνδυασμός didgeridoo και χτυπητών house ρυθμών στο One Milkali από το αυστραλιανό συγκρότημα Electric Fields – αν και το τραγούδι αξίζει να το τιμήσουμε γιατί περιλαμβάνει στίχους στην αυτόχθονη γλώσσα Yankunytjatjara, η πρώτη φορά που μια διάλεκτος του Πρώτου Λαού της Αυστραλίας θα εμφανιστεί στη Eurovision.

Οι Fahree από το Αζερμπαϊτζάν κάνουν επίσης μια μικρή εξαίρεση, περιλαμβάνοντας παραδοσιακά αζέρικα φωνητικά mugham από τον τραγουδιστή Ilkin Dovlatov στη συμμετοχή τους, Özünlə Apar, αλλά το τραγούδι δεν έχει πολλά άλλα να προτείνει.

Η Εσθονία διασκεδάζει περισσότερο, υποβάλλοντας δύο συγκροτήματα στην τιμή του ενός, με τους 5MIINUST x Puuluup.

Οι τελευταίοι είναι ένα nu-folk σχήμα, διάσημο για τις ικανότητές του στην Talharpa, μια σπάνια ξύλινη λύρα από τη βόρεια Ευρώπη. Οι πρώτοι είναι ένα συγκρότημα χιπ-χοπ, που αποδίδουν πυκνούς, χιουμοριστικούς στίχους για μια σύλληψη για ναρκωτικά στο τραγούδι με τον μακροβιότερο τίτλο στη Eurovision: “Εμείς (πραγματικά) δεν ξέρουμε τίποτα για (αυτά) τα ναρκωτικά”.

Τέλος, έχουμε την Ιταλίδα εικονοκλάστη Angelina Mango , η οποία σερβίρει ένα απολαυστικό μείγμα reggaeton, cumbia και latin soul στο τραγούδι της La Noia.

Ο τίτλος στην πραγματικότητα μεταφράζεται ως “πλήξη”, αλλά, με τις καμπυλωτές γραμμές της κιθάρας και τις ανήσυχα εξελισσόμενες μελωδίες, θα πρέπει να είσαι πέτρινος στην καρδιά για να το βρεις λιγότερο από αναζωογονητικό.

Δεν μπορώ να το συστήσω αρκετά.

Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost. Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.

ολες οι ειδησεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr