Δημοσίευση: ’
«Έχασαν την μπάλα»…. αλλά εμείς τι φταίμε;
Η κυνική ομολογία του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου από του βήματος του συνεδρίου του βρετανικού περιοδικού Economist στην Φρανκφούρτη είναι αποκαλυπτική του τι μας περιμένει.
Η κυνική ομολογία του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου από του βήματος του συνεδρίου του βρετανικού περιοδικού Economist στην Φρανκφούρτη είναι αποκαλυπτική του τι μας περιμένει.
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος δήλωσε: «Νιώθω σαν προπονητής ποδοσφαίρου που ετοιμάζω την ομάδα μου χωρίς κανείς να μου λέει πού είναι τα δοκάρια»
Να θυμίσουμε ή να επισημάνουμε σε όσους δεν το έχουν πληροφορηθεί πως το συνέδριο του βρετανικού περιοδικού είχε θέμα: «Greece: A comeback to the financial markets?» (Ελλάδα: επιστροφή στις αγορές;).
Τώρα με τέτοια μυαλά πως θα το πετύχουμε είναι ένα θέμα -που θα έπρεπε να έχει προβληματίσει εκτός από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και όλους εμάς που τελικά καλούμαστε να πληρώσουμε το κόστος-, του «λάθους» μιας ευκολόπιστης πλειοψηφίας που θεώρησε πως μπορούμε απλώς σχίζοντας τα μνημόνια να είμαστε όπως παλιά.
«Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε. Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε» που έλεγε και ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ο κ. Τσακαλώτος κάνει ατυχείς δηλώσεις. Άλλες φορές λέει πως παρερμηνεύθηκαν, άλλες φορές τις παίρνει πίσω και όλο αυτό το γαϊτανάκι συνεχίζεται να παίζεται στις πλάτες μας.
Εμείς άλλωστε είμαστε αυτοί που κάθε φορά πληρώνουμε τις καθυστερήσεις στο κλείσιμο μιας αξιολόγησης , με νέα μέτρα που όπως παραδέχεται η ίδια η κυβέρνηση είναι υφεσιακά. Τα ίδια παραδέχονταν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις που ήθελαν να μας βγάλουν από τα μνημόνια όσο το δυνατόν γρηγορότερα για να μπορέσουμε και πάλι να ανασάνουμε ως οικονομία , ως κοινωνία, ως χώρα.
Όταν λοπόν ο υπουργός που πρωτοστατεί στις διαπραγματεύσεις παραδέχεται τόσο κυνικά πως οδεύουμε χωρίς να ξέρουμε που είναι το «τέρμα», δεν έχουμε καμία πιθανότητα να σκοράρουμε.
Αφού μη γνωρίζοντας που είναι η «εστία» ίσως τελικά βάλουμε «αυτογκόλ». Έτσι επικαλούμαστε κάθε φορά τις διαφωνίες ΕΕ–ΔΝΤ( βεβαίως υπάρχουν και θα εξακολουθούν να υπάρχουν) ως αιτία της καθυστέρησης.
Λες και το πρόβλημα δεν είναι το δικό μας χρέος , και η στασιμότητα της οικονομίας μας που κινδυνεύει με οριστικό black out ,αλλά το πρόβλημα το έχουν οι Βέλγοι , οι Σουηδοί ή οι Σλοβάκοι.
Ψάχνουμε την «αλληλεγγύη» της Ευρώπης την ώρα που εμείς δεν είμαστε ικανοί να αντιληφθούμε πως έχουν περάσει ήδη επτά μνημονιακά χρόνια και οι θυσίες που κάναμε δεν έχουν κανένα θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα.
Και αφού αποτύχαμε να «αλλάξουμε» την Ευρώπη, θα καταλήξουμε στο τέλος να ξιφουλκούμε ως Δον Κιχώτης ανακαλύπτοντας κάθε φορά και κάποιον νέο «εχθρό».
Για τα δικά μας λάθη , αστοχίες, παραλείψεις και ωχαδελφισμό φταίνε πάντα οι ξένοι. Όχι εμείς που χάσαμε την «μπάλα» και κάθε φορά που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα -που όλος ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος το έχει λύσει εδώ και δεκαετίες- την πετάμε απλώς στην εξέδρα. Στο ερώτημα εάν υπάρχει περίπτωση η χώρα να βρει την κανονικότητά της, μην ρωτάτε να σας δώσει απάντηση κανένας πολιτικός.
Ρωτήστε τους εαυτούς σας, εάν μπορείτε να αντέξετε την αλήθεια πως για την κατάσταση στην οποία βρίσκετε η χώρα έχετε και εσείς τις ευθύνες σας (δεν μιλάω για την νέα γενιά βεβαίως) και εάν είσαστε διατεθειμένοι να ζήσετε σύμφωνα με τις δυνάμεις σας.
Βέβαια για το ποιες είναι οι «δυνάμεις» μας, είναι μια αφετηρία για να «συμφωνήσουμε» ,εάν και δεν βλέπω πως τα βρίσκουμε ούτε στα αυτονόητα πλέον.
Βλέπετε η «επανάσταση» της λογικής στην πατρίδα μας, πάντα προσέκρουε σε «ηγέτες» που εκμεταλλευόμενοι τα χαμηλότερα ένστικτα της κοινωνίας μας κυβέρνησαν επί δεκαετίες.
Και αφού «διαλύσαμε» στα λόγια την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ, βρεθήκαμε εν έτη 2017 να παρακαλάμε για την «φιλευσπλαχνία» τους.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr